Στιχοποιήματα και κείμενα

Η ιστορία που ακολουθεί είναι φανταστική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Οποιαδήποτε ομοιότης με οικεία πρόσωπα ή καταστάσεις είναι καθαρή σύμπτωση.   Αρκεί ένα φύσημα του ανέμου.   Ο Αγγελής τα είχε χαμένα. Τα ίδια του τα λόγια τον είχαν προδώσει. Φοβόταν και το θυμό της γυναίκας του. Εκείνη είχε μάθει τον παράνομο δεσμό του με μια άλλη γυναίκα την Αντιγόνη, την γυναίκα του ίδιου του αδελφού. Η τύχη του αυτή την φορά τον είχε αφήσει, τώρα όλα τον τρόμαζαν. Τα λόγια της γυναίκας του ήταν χωρίς θυμό μα και χωρίς κανένα έλεος για αυτόν. Τώρα όλοι θα μάθαιναν για τον παράνομο δεσμό του, για το ανόσιο πάθος του.   Ερωτεύτηκε την Αντιγόνη από την πρώτη στιγμή που την είδε. Το κορμί της του ξυπνούσε επαίσχυντα ανομολόγητα πάθη. Το βήμα της που ήταν σαν αλαφροπάτημα στο πρωτοβρόχι.   Ξαφνικά σκέφτηκε τον Δήμο τον μικρότερο αδελφό του, δεν έπρεπε να γίνει σκέφτηκε. Δεν θα ξεχνούσε το τελευταίο βλέμμα που του έριξε η γυναίκα του όταν του είπε...

Τύλιξε με, παχύς της αράχνης ο ιστός. Περιμένω το άπειρο, ο καιρός είναι χαλεπός. Χάσκουν εμπρός μου μαύρες τρύπες. Με περιβάλλουν ακάνθινα στεφάνια. Σκοτεινές κραυγές φωνάζουν τ' όνομα μου. ...Οι καβαλάρηδες πυροβολούν καθρέφτες. Βρώμικος ο διάδρομος.  Φωνάζουν οι νοσοκόμες. Λίγοι έμειναν νεκροθάφτες. Στο πάτωμα, ρόμπες λευκές με κόκκινες στάμπες. Είναι η σειρά μου... Θα με δέσουν ξανά στο κίτρινο δωμάτιο. Με πλησιάζει του τοίχου η επιγραφή. Ουρλιάζει: «Είμαι του άπειρου η προσμονή». Αλέξανδρος Β. Του άπειρου η προσμονή

Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια, όσο κι αν τα μάζευε. Όσο κι αν ζητούσε. Άδεια η αίθουσα. Η ζωή δίπλα του περνούσε. Ήταν ο χρόνος που τον πονούσε. Υπέκυπτε στις ορδές των λεπτών. Στο βάρος των βάρβαρων ωρών. Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια ποτέ δε θα πετούσε. Στην ατυχία του τυχερός. Είχε τη Μιράντα κι αυτή τον αγαπούσε... Όσο κι αν άπλωνα τα χέρια όσο κι αν τα μάζευα άδεια παρέμενε η αίθουσα. Κι αυτή γελούσε, όσο δίπλα μου περνούσε. Από την ανθολογία Ταξίδια πολύτιμα του νου Εκδόσεις Όστρια Αλέξανδρος Βλαχιώτης

Λι Πο στις σκάλες από νεφρίτη κάθισε η δροσιά έγιναν σχεδόν άσπρες έχουν υγρανθεί οι κάλτσες μου από μετάξι χαμηλώνω τις γυάλινες κουρτίνες και κοιτάζω έξω το φεγγάρι νύκτα του φθινοπώρου καθαρή μα πού στο διάβολο είν’ αυτός κι ακόμη δεν εφάνη Διαβάστε επίσης: Λι Πο Πηγή: ξυνός λόγος

Έχεις προσπαθήσει ποτέ να κρυφτείς;  σε μία ομάδα γυναικών  να κρύψεις τον εαυτό σου  να γλιστρήσεις ανάμεσα στο παρκέ  να συρθείς μακριά, σου λέω, μακριά από αυτό το δωμάτιο  & την αδελφή σου  πριν συνειδητοποιήσει  πόσο Μαύρη εσύ  πόσο λευκό το μυαλό της  να γλιστρήσει το βλέμμα  κάτω  μακριά από τις άλλες Μαύρες  φοβάσαι  ένα συναπάντημα των ματιών  & ο πόνος θα διέτρεχε την απόσταση ανάμεσά σας  θα άλλαζε καταπώς το γάλα γίνεται βούτυρο  τη σιωπηλή οργή.  ΑΔΕΛΦΗ! το πόδι σου είναι ελαφρύτερο,  αλλά πατάει ακόμα τον λαιμό μου.  Διαβάστε επίσης:  Pat Parker   Πηγή: ΤΕΦΛΟΝ

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία που μου αποθέτει τη νύχτα στο μάγουλο το μοναχικό ρόδο της ανάσας σου Πονώ που είμαι σε τούτη την όχθη κορμός δίχως κλαδιά μα πιότερο λυπάμαι που δεν έχω τον ανθό, πόλφο ή πηλό για το σκουλήκι του μαρτυρίου μου. Αν είσαι εσύ ο κρυμμένος μου θησαυρός αν είσαι εσύ ο σταυρός και ο υγρός μου πόνος, αν ειμαι το σκυλί της αρχοντιάς σου μη με αφήσεις να χάσω ό,τι έχω κερδίσει και στόλισε τα νερά του ποταμού σου με φύλλα από το φρενοκρουσμένο μου φθινόπωρο. Διαβάστε επίσης:  Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα Πηγή:  Homo Universalis

240 δευτερόλεπτα ή 4 λεπτά. Αυτός είναι ο χρόνος που διαχωρίζει τον εγκεφαλικό θάνατο. Μεταφορικά μιλώντας, έναν θάνατο που μπορεί να προέλθει και από την αποστροφή για την ανάγνωση και την απουσία του βιβλίου γενικότερα στη ζωή μας.   24 διηγήματα με κεντρικό τους θέμα την αξία της Λογοτεχνίας και την απόλαυση της ανάγνωσης δημιουργούνται μέσα από αναμνήσεις του φωτογραφικού φακού εννέα φωτογράφων, παλεύοντας να συνυπάρξουν πλάι στη δύναμη της εικόνας. Πηγή: Εκδόσεις Σαΐτα

Η άνοιξη είναι η ιστορία μίας βοσκοπούλας και του σκύλου της, που αντιμετωπίζουν αρχαία πνεύματα για να συνεχίσουν τον κύκλο της ζωής. Αυτή η ποιητική και οπτικά εκπληκτική ταινία μικρού μήκους γράφτηκε και σκηνοθετήθηκε από τον Andy Goralczyk, εμπνευσμένο από την παιδική του ηλικία στα βουνά της Γερμανίας. Η ταινία είναι κατάλληλη για ηλικίες άνω των έξι ετών Άδεια: (creative commons 4.0)| Blender Animation Studio

Άννα Νικ. Κουρκούλη Κι όταν οι νεκροί μαζεύτηκαν γύρω γύρω  κ περιεργάζονταν το ακίνητο, κρύο σώμα μου, είπαν,  "τι ζητά αυτή εδώ; δεν είναι μία από μας"... Και πιο ακίνητη και πιο τελειωμένη κ πιο σιωπηλή για πάντα,  ζήταγε η ψυχή μου τόπο να ανήκει.  Αφού ως και οι νεκροί ήσαν έστω ζωντανοί στη μνήμη κάποιων. Ακολουθεί το βιογραφικό σημείωμα της ποιήτριας: Η Άννα Νικ. Κουρκούλη είναι στιχουργός/ποιήτρια και ραδιοφωνική παραγωγός στον Art 90.6 Fm. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νεάπολη Λακωνίας αλλά ζει στην Αθήνα από 19 ετών.  Σπούδασε Δημοσιογραφία σε ιδιωτική σχολή και κατόπιν απέκτησε Πτυχίο Επικοινωνίας και ΜΜΕ από το κολέγιο Campus Arts&Sciences όπου φοίτησε 4 χρόνια. Έχει εργαστεί ως booking agent στο μουσικό χώρο, ως ραδιοφωνική παραγωγός και ως δημοσιογράφος σε έντυπα μέσα.  Πρόσφατα κυκλοφόρησε το single “Και θυσίασα” απ’ την Polymusic, σε στίχο δικό της και μουσική-ερμηνεία του Γιάννη Βογιατζή. Ποιήματα της έχουν ...

Αγάπες πρώιμες, όψιμες, αλαργινοί καιροί, τώρα και χτες, πληγές χαρές, ω ριζικά του κόσμου, κ’ εσείς που κάπου ζήσατε, και λιώνετε νεκροί, κ’ εσείς με μάτια ολάνοιχτα που ζείτε ακόμα εμπρός μου, πατρίδα μου, πατρίδες μου, θύμησες, τόποι, νιάτα, κ’ εσείς ονείρατα άστρεχτα, κ’ η ελπίδα εσύ, και ο τρόμος κ’ η ορμή, κ’ εσείς που απάντησα και σύντυχα στη στράτα, ή καβαλάρης στης ζωής το διάβα ή πεζοδρόμος, καρποί που μαραγκιάσατε κ’ εσείς βλαστοί δροσάτοι, φαντάσματα και πλάσματα, χαρίστρα μου η ψυχή. Της ρήγισσας Πρωτοχρονιάς μεστό είναι το παλάτι, διάπλατα σας ανοίγεται, και πλούσιοι και φτωχοί. Ρήγας κ’ εγώ, στο ερημικό νησί μου πάντα, ορίζω το θησαυρό που δίνεται, και δε θε να στερέψει. -Ξένοι, δικοί μου, φίλοι μου και οχτροί μου, σας χαρίζω τη λυρική μου σκέψη! (Κ. Παλαμάς, Άπαντα- Η πολιτεία και η μοναξιά, εκδ. Γκοβόστης) Πηγή: Homo Universalis