Translate

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Αλέξανδρος Β. - Αν ήθελες

Στη φωτογραφία εικονίζεται ντυμένος άντρας κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ακολουθεί το κείμενο της ανάρτησης: Έλα μαζί μου σ' ένα ταξίδι, πορεία σε σκέψεις μυστικές, σε οράματα εικόνες, δε ζητάμε αναμνήσεις θολές. Εδώ είναι όλα φωτεινά, βροχής τραγούδι, χρώματα ζωντανά. Μνήμες δυνατές, στέκουν φάροι, στων αιώνων το απάνεμο λιμάνι. Έλα μαζί μου σ' ένα ταξίδι... μας περιμένουν πυρωμένα σύννεφα, να τα διαβούμε αγκαλιά. Σε ότι φοβόμαστε, σε όσα ανόητα στεκόμαστε. Φώναξέ τους με φωνή που σκίζει τον αέρα. Είμαστε εμείς, ξέρουμε πως είναι τα βράδια να ενωνόμαστε. Χίλιες θάλασσες συναντούμε στην ένωση αυτή. Σε ότι φοβόμαστε, σε όσα ανόητα στεκόμαστε. Φωνάζουμε με όλη μας τη δύναμη. Χωρίς ταξίδι λιμάνια δε θα βρεις. Κι αν θέλεις φτιάξε μου χάρτινο καράβι, γνωρίζοντας, στην πρώτη μπόρα θα διαλυθεί. Κι αν θέλεις, ένωσέ με με το τίποτα, και πάλι κάτι θα έχει βγει. Θα έχω μάθει, πως τα χάρτινα καράβια, τα καταπίνουν οι ωκεανοί. Θα έχω δει τις αντοχές μου, κι αν ματώνω ακόμη στις ενοχές μου. Θα σου ζητάω και τότε να με σώσεις, θα σου φωνάζω, μη με προδώσεις. Εκεί που οι θάλασσες ενώνονται, ξεχνιούνται οι ναυαγοί. Σε πυρωμένα σύννεφα πως να χορέψουμε μαζί. Να σε έβλεπα ακόμη μία φορά, θα σου έλεγα να με πάρεις από εδώ. Πως άλλο δεν αντέχω. Ότι δεν έχει τέλος, ότι δεν έχει αρχή. Γράψε μου μία αλήθεια σε ένα κομμάτι χαρτί. Μη με αφήνεις δέσμιο σε ένα ατέλειωτο ταξίδι, δεν ήθελα να είμαι πιόνι, σε ονειροβάτη το παιχνίδι. Ετικέτες: ποιήματα: Αλέξανδρος Β.  Τοποθεσία: Κόρινθος, Ελλάδα.  Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot)

Έλα μαζί μου σ' ένα ταξίδι,
πορεία σε σκέψεις μυστικές,
σε οράματα εικόνες,
δε ζητάμε αναμνήσεις θολές.
Εδώ είναι όλα φωτεινά,
βροχής τραγούδι, χρώματα ζωντανά.
Μνήμες δυνατές,
στέκουν φάροι,
στων αιώνων το απάνεμο λιμάνι.
Έλα μαζί μου σ' ένα ταξίδι...
μας περιμένουν πυρωμένα σύννεφα,
να τα διαβούμε αγκαλιά.
Σε ότι φοβόμαστε, σε όσα ανόητα στεκόμαστε.
Φώναξέ τους με φωνή που σκίζει τον αέρα.
Είμαστε εμείς,
ξέρουμε πως είναι τα βράδια να ενωνόμαστε.
Χίλιες θάλασσες συναντούμε στην ένωση αυτή.
Σε ότι φοβόμαστε, σε όσα ανόητα στεκόμαστε.
Φωνάζουμε με όλη μας τη δύναμη.
Χωρίς ταξίδι λιμάνια δε θα βρεις.
Κι αν θέλεις φτιάξε μου χάρτινο καράβι,
γνωρίζοντας, στην πρώτη μπόρα θα διαλυθεί.
Κι αν θέλεις, ένωσέ με με το τίποτα,
και πάλι κάτι θα έχει βγει.
Θα έχω μάθει, πως τα χάρτινα καράβια,
τα καταπίνουν οι ωκεανοί.
Θα έχω δει τις αντοχές μου,
κι αν ματώνω ακόμη στις ενοχές μου.
Θα σου ζητάω και τότε να με σώσεις,
θα σου φωνάζω, μη με προδώσεις.
Εκεί που οι θάλασσες ενώνονται, ξεχνιούνται οι ναυαγοί.
Σε πυρωμένα σύννεφα πως να χορέψουμε μαζί.
Να σε έβλεπα ακόμη μία φορά,
θα σου έλεγα να με πάρεις από εδώ.
Πως άλλο δεν αντέχω.
Ότι δεν έχει τέλος, ότι δεν έχει αρχή.
Γράψε μου μία αλήθεια σε ένα κομμάτι χαρτί.
Μη με αφήνεις δέσμιο σε ένα ατέλειωτο ταξίδι,
δεν ήθελα να είμαι πιόνι, σε ονειροβάτη το παιχνίδι.

Είναι ακριβώς η ίδια φωτογραφία που περιέχει το κείμενο της ανάρτησης. Η ενσωμάτωση του κειμένου έγινε από το μαγαζάκι της αλήθειας, σελίδα στο φέισμπουκ.


Η ενσωμάτωση του κειμένου στη φωτογραφία έγινε από: *ΤΟ Μαγαζακι ΤΗΣ ΑληθειαΣ*

Δεν υπάρχουν σχόλια :