Translate

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Αλέξανδρος Β. - Σ' ένα λιμάνι...

Στη φωτογραφία εικονίζεται λιμάνι και θάλασσα. Τα χρώματα που κυριαρχούν είναι το κόκκινο και το μαύρο. Ακολουθεί το κείμενο της ανάρτησης: Σ' ένα λιμάνι... είπα πως είμαι ζωντανός, φώναξα, έρωτα μείνε, δεν είδα ότι έπιασα φωτιά... ...κι έτσι σκέφτηκα, για πάντα πως θα είμαι ζωντανός μα το φως μου... ...απάντησε, έρωτα μείνε, δώσε το χέρι στην αγάπη, και πριν προλάβει να τελειώσει έσβησε για πάντα... ...έφτιαξα μια σκάλα, ως τον ουρανό μεγάλη... ...είπα θα φύγω, κρύφτηκα στη δική σου αγκαλιά... ...απάντησέ μου, σωστά αν είναι όσα κάνω... Σ' ένα λιμάνι για πάντα θα μείνεις, αιώνιο το απαγορευτικό, χρίστηκες αδύναμος να κρίνεις... Σε ρώτησα τι έμεινε... σε μια πόλη δίχως αύριο... και πως λένε, ότι δεν έχει μέλλον... Σου ζήτησα να φύγεις, ήξερα θα πληγωθείς, ευαίσθητη δεν ήθελες να φανείς... Ζωή, χαρά, επάγγελμα, δίνω, παίρνω, ζητώ, αφήνω, όλα είναι όνειρα, όλα είναι ελπίδα, αρκεί να ζωντανέψουν, μακάρια τα εφικτά. Τι γίνεται, τις θες, γιατί πονάς και κλαις; εδώ σκεφτήκαμε για σένα, εδώ πληρώσαμε, σταθήκαμε, για μια στιγμή δεν ανασάναμε, το κεφάλι εμείς δε σκύψαμε, δουλέψαμε πολύ... γιατί μας τιμωρούν... χαμένα όσα χτίσαμε... Υπάρχουν και χειρότερα, γι' αυτό μη κλαις, εμείς πληρώσαμε, σκεφτήκαμε... για να' χεις ότι θες. Αλέξανδρος Β. (Κείμενο, φωτογραφία, επεξεργασία). Ετικέτες: ποιήματα: Αλέξανδρος Β.  Τοποθεσία: Κόρινθος, Ελλάδα.  Στιχοποιήματα και κείμενα (blogspot)

Σ' ένα λιμάνι...
είπα πως είμαι ζωντανός, φώναξα,
έρωτα μείνε, δεν είδα ότι
έπιασα φωτιά...
...κι έτσι σκέφτηκα,
για πάντα πως θα είμαι ζωντανός
μα το φως μου...
...απάντησε, έρωτα μείνε, δώσε το χέρι
στην αγάπη, και πριν προλάβει να τελειώσει
έσβησε για πάντα...
.......................................
...έφτιαξα μια σκάλα, ως τον ουρανό μεγάλη...
...είπα θα φύγω, κρύφτηκα στη δική σου αγκαλιά...
.......................................
...απάντησέ μου,
σωστά αν είναι όσα κάνω...
Σ' ένα λιμάνι για πάντα θα μείνεις,
αιώνιο το απαγορευτικό,
χρίστηκες αδύναμος να κρίνεις...
.........................................
Σε ρώτησα τι έμεινε...
σε μια πόλη δίχως αύριο...
και πως λένε, ότι δεν έχει μέλλον...
Σου ζήτησα να φύγεις, ήξερα θα πληγωθείς,
ευαίσθητη δεν ήθελες να φανείς...
Ζωή, χαρά, επάγγελμα,
δίνω, παίρνω, ζητώ, αφήνω,
όλα είναι όνειρα, όλα είναι ελπίδα,
αρκεί να ζωντανέψουν,
μακάρια τα εφικτά.
...................................
Τι γίνεται, τις θες,
γιατί πονάς και κλαις;
εδώ σκεφτήκαμε για σένα,
εδώ πληρώσαμε, σταθήκαμε,
για μια στιγμή δεν ανασάναμε,
το κεφάλι εμείς δε σκύψαμε,
δουλέψαμε πολύ...
γιατί μας τιμωρούν...
χαμένα όσα χτίσαμε...
Υπάρχουν και χειρότερα,
γι' αυτό μη κλαις,
εμείς πληρώσαμε, σκεφτήκαμε...
για να' χεις ότι θες.

Αλέξανδρος Β. (Κείμενο, φωτογραφία, επεξεργασία)

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου