Translate

Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2014

Αλέξανδρος Β. - Είναι ένας έρωτας, που καθημερινά γεννιέται


Σαράντα και πλέον χρόνια μαζί,

σε ένα έρωτα που αρνείται να τελειώσει.

Σε μία αγάπη, που καθημερινά αναγεννιέται.

Στα μάτια κοίταξέ με. Στα μάτια...

Αχ και να ξερες, πόσο σε αγαπώ...


Εμείς δε φοβηθήκαμε το χρόνο.

Στα μάτια κοίταξέ με...

Δυνατά, απ' το χέρι κράτησέ με.

Αχ και να ξερες, πόσο σε αγαπώ...  


Σου έδειξα το μέλλον μας,

σου είπα, άλλα τόσα χρόνια,

πάλι μαζί θα είμαστε.

Αχ και να ξερες, πόσο σε αγαπώ...


Εμείς δεν τελειώνουμε ποτέ,

σε μία νέα καρδιά,

που ξέρει να χορεύει, πρωί και βράδυ. 


Έλα στο κρεβάτι μας, αγκάλιασέ με. 

Πες μου πόσο με αγαπάς.

Ύστερα από σαράντα χρόνια.

Στα μάτια θέλω να με κοιτάς.

Όταν σβήνουμε το φως,

θέλω να ξέρω, πόσο με αγαπάς.

Να μου το λες δυνατά,

να μου το λες, ψιθυριστά.

Όταν σβήνουμε το φως,

απ' το χέρι να με κρατάς.

Αχ και να ξερες, πόσο σε αγαπώ...

Αχ και να ήξερα, πόσο με αγαπάς...


Περνούν οι ημέρες, περνούν,

έλα, σε ένα παγκάκι να ερωτευθούμε όπως παλιά,

να παίξουμε στις κούνιες, σα να ήμασταν παιδιά.


  Από το χέρι κράτησέ με. 


Ότι και αν γίνει, 

όσα χρόνια και αν περάσουν, 

εμείς μαζί θα πορευόμαστε.


Αλέξανδρος Β. (κείμενο, εικονογράφηση)
 
Φωτογραφίες: Eικόνες Google    

Δεν υπάρχουν σχόλια :