Translate

Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Αλέξανδρος Β. - Ο μονομάχος (I)



  
- Για ένα ξύλινο σπαθί -

 
«Για ένα ξύλινο σπαθί,

αυτό, που θα μου χαρίσει καινούργια ζωή.

Έγινα σφαγέας,

μέρος και εγώ, ενός άγριου παιχνιδιού.

Αντίχειρας πάνω, αντίχειρας κάτω.

Είμαι ζωντανός. Είμαι νεκρός.

Αλαλάζον το πλήθος, για αίμα διψάει.

Διέταξε με καίσαρα. Ή αυτός ή εγώ.

Αυτή η μάχη, έχει πλούσιο χορηγό;

Έτσι και αλλιώς, σε εκείνο το λάκκο, δεν ξαναγυρνώ.

Πέντε χρόνια, για ένα ξύλινο σπαθί.

Αυτό, που θα μου χαρίσει καινούργια ζωή». 
 







Ξύλινο σπαθί (και φύλλα δάφνης): 
Δινόντουσαν στους μονομάχους, και συμβόλιζαν την ελευθερία τους, συνήθως μετά από πέντε χρόνια στις αρένες ή μετά από θεαματική μονομαχία.

Λάκκος: 
Έτσι ονόμαζαν τα ορυχεία όσοι υπόδουλοι είχαν την ατυχία να εργάζονται εκεί.

(Αντίθετα με την εικόνα που έχουμε από τις κινηματογραφικές ταινίες, ορισμένοι ιστορικοί απορρίπτουν πως η χειρονομία της γροθιάς με τον αντίχειρα στραμμένο κάτω σήμαινε θάνατο. Αν και κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος για το ποιες ήταν ακριβώς αυτές οι χειρονομίες, ορισμένοι ειδικοί καταλήγουν πως υψωμένη γροθιά προς το νικητή και κατόπιν αντίχειρας προς τα πάνω σήμαινε «θάνατος», ενώ σηκωμένη γροθιά χωρίς δάχτυλο να εξέχει σήμαινε «έλεος». πηγή: Βικιπαίδεια)

Μόνο το 10% των μονομαχιών έληγαν με θάνατο. 
Ο χορηγός έπρεπε να πληρώσει για την αντικατάσταση του μονομάχου που θανατωνόταν. 




Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου