Translate

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014



ΑΣΠΡΑ  ΠΑΝΙΑ..

Άσπρα πανιά στο πέλαγο που σβήνουνε το δείλι
παγώνει το χαμόγελο στα αφίλητά σου χείλη
άλλη μια αγάπη χάθηκε που ζούσε στ' όνειρό σου
αγάπη που αγκάλιαζες  μονάχα στο μυαλό σου..

Αγάπες που τις έχασες στης γης την παραζάλη
και είπες την καρδούλα σου δεν θα χαρίσεις σ' άλλη
κι όμως στη πρώτη άνοιξη στο πρώτο χτυποκάρδι
πρωί -πρωί την χάρισες και έκλαψες το βράδυ..

Πόσες φορές τα χείλη σου φίλησαν τα σκοτάδια
η νύχτα που σ' αγκάλιασε γεμίζει τα σημάδια
κι ένα φεγγάρι κόκκινο μετράει τις πληγές του
αφού βαθειά στη δύση του σβήνουν οι ανατολές του..

Κι αυτή η καρδιά σου η χάρτινη σχισμένη να αντέχει
παραμυθένιους έρωτες και πίσω τους να τρέχει
μα πάντα χάνονται ψηλά κι αυτή φτερά δεν έχει
χάνεται σε ωκεανούς και τα όνειρά της βρέχει…

Γ.    Μάγιατζης   22-6-2014


Δεν υπάρχουν σχόλια :