Translate

Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014



ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΙ   ΑΓΓΕΛΟΙ..

Πως φυσάει ο άνεμος και μας ξεμακραίνει
πόσοι θάνατοι περνούν βιαστικά μπροστά μας
πως απλώνει η θάλασσα και μας παρασέρνει
πως ραγίζουν οι ματιές και τα όνειρά μας..

Πόσο είμαστε θνητοί καταδικασμένοι
πόσο αξίζει η ζωή κι όλος ο αγώνας
τι να περιμένουμε τίποτα δε μένει
κι είναι ένας ατέλειωτος και γυμνός χειμώνας.

Πόσο λίγη η χαρά,  μοιάζει με αγκάθι
που στολίζει τον ανθό και μας τραυματίζει
πριν να νοιώσουμε θεοί πέσαμε σε λάθη
κι η χαρά μεσίστια τώρα κυματίζει..

Πληγωμένοι άγγελοι στις χαμένες πόλεις
τα φτερά μας χάσαμε πριν να βγει το φως
ζήσαμε το όνειρο για μια νύχτα μόλις
κι έγινε ο πόνος μας φίλος κι αδελφός…

Γ.   Μάγιατζης   11-7-2014


Δεν υπάρχουν σχόλια :