Translate

Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2014



ΣΑΝ ΑΔΕΙΟ ΤΡΕΝΟ..

Στη μέση καταιγίδας
το διάβα της σελίδας
στο χωρισμό που τρέχει..
Μιλάει για το χρόνο
που κύλισε στο πόνο
και τελειωμό δεν έχει..

Μιλάει για την ορφάνια
για ψεύτικα λιμάνια
που μες στο χάρτη σβήνουν..
Μιλάει για τ' αστέρια
για τ' αδειανά τα χέρια
για τις ματιές που σκύβουν..

Μιλάει για το φεγγάρι
που μπήκε στο συρτάρι
μαζί με τις καρδιές μας..
Μιλάει για το αίμα
που κύλισε στο ψέμα
κι έσταξε στις ζωές μας..

Μιλάει για μια αγάπη
που μπήκε στο ντουλάπι
χαρτί κιτρινισμένο..
Μιλάει για τα φιλιά μας
τα κούφια όνειρα μας
πάθος ξεθωριασμένο…

Κι εγώ σαν άδειο τρένο
που χρόνια περιμένω
με πατημένο φρένο
μες στο σταθμό τον ξένο
ψέμα μου αγαπημένο
κάθε λεπτό πεθαίνω…

Γ.   Μάγιατζης       24-10-2014


Δεν υπάρχουν σχόλια :