Translate

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Αλέξανδρος Β. - Στις εκρήξεις μας -1-

Ακολουθεί το κείμενο της ανάρτησης: -Οι καρδιές-   Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν, αγκαλιάζονται στο φως, χορεύουν στο σκοτάδι. Φωνάζουν σ' αγαπώ, όσο κι αν τις πυροβολούν. Γίνονται όμορφα τραγούδια... στους στίχους τους τα πάθη περπατούν ηδονικά. Στις νότες τους συναντώνται, οι άντρες και τα θηλυκά. Με τα χέρια ήμαστε απλωμένα, χωρίς παρέα, τα τριαντάφυλλα δε χορεύουν στον αέρα. Αυτές οι καρδιές, γράφουν στη σκόνη, πως βρήκαν το δικό τους ταίρι. Τα βήματα δεν είναι ίδια, τίποτα δεν είναι όπως πριν. Στις ακρογιαλιές που μόνος μου περπάτησα, τώρα εσύ με κρατάς απ' το χέρι. Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν, αγκαλιάζονται στο φως, χορεύουν στα σκοτάδια. Αστέρια γίνονται, σε ιστορίες γεννιούνται, σε φιλιά ανασταίνονται.  ...Ξημερώνει, καινούργια ημέρα ξεκινάει, το ροζ, όμορφες στιγμές στο γαλάζιο κεντάει. Περπάτησε και σήμερα μαζί μου, διαδρομή χαράξαμε κοινή.  Ότι μας περιβάλλει είναι ότι μας ενώνει, τα δώρα που μέσα μας κρύβαμε, όνειρα που υφάναμε και ότι για χρόνια ποτίζαμε... Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν, γέφυρες χτίζουν μοναδικές. Θαρραλέα στέκονται στις βροχές. Χορεύουν στα σκοτάδια, εξαγνίζονται στο φως. Αυτές οι καρδιές, δυνατά αγκαλιάζουν τις αστραπές. Καθρεφτίζονται σε γαλάζια νερά, οι ημέρες τους γίνονται ροζ....Ξημερώνει, καινούργια ημέρα ξεκινάει. Περπάτησε και σήμερα μαζί μου, στο ρυθμό σου χόρεψε με. Αχτίδα κάνε με στο σκοτάδι. Σου είπα μια φορά, στα χέρια σου, για πάντα κράτησε με. Εγώ ουρανός, μαζί και ο ήλιος, η ημέρα ντύθηκε το όνομά σου. Εγώ ο μουσικός, σε όλο το τραγούδι, οι νότες σου ηχούν. Των ιστοριών σου αφηγητής, της ομορφιάς σου θαυμαστής... Οι καρδιές που ξέρουν να ζητούν, στήνουν με το ταίρι τους, χορούς ερωτικούς. Σε κάμαρες, απ' τον έρωτά τους φωτεινές.  Αυτές οι καρδιές, ζωγραφισμένους αφήνουν ήχους. Στης ένωσης τον καμβά, καθώς ξαπλώνουν σε ολόλευκα σεντόνια καθαρά.  ...Απόψε η παλέτα, δύο έχει χρώματα. Κοιτάζοντας το ολόγυμνο σώμα σου, στέκεσαι μπροστά μου, ερωτική. Παίζεις μαζί μου όπως η φλόγα στο κερί... Δύο χρώματα απόψε ανέμειξα, το πάθος έδωσα στο ροζ, η δική μου ιέρεια, οδήγησε με σε ένα ακόμη χορό. Πρόσθεσα στο γαλάζιο λίγο περισσότερο αισθησιασμό. Δικός σου για πάντα, στα βάθη σου ξεχασμένος. Φωνάζουμε μεταξύ μας σ' αγαπώ, με όση ένταση οι φωνές μας μπορούν. Όταν κλείσει η φωνή μας, σα την πρώτη φορά να φιληθούμε. Φως να γίνει η αγκαλιά μας, το σκοτάδι χιλιάδες χοροί να το συνοδεύσουν. Στίχοι να γίνουμε, σε τραγούδι ερωτικό, στο πάθος μας να δώσουμε, βήμα ρυθμικό. Καινούργια ημέρα ξημέρωσε,  είμαστε ακόμη μαζί, στα εύκολα και τα δύσκολα. Πριν ο ήλιος βγει, ζωγράφισε μου, ένα έρωτα μοναδικό. Βάλε όσα χρώματα θέλεις, σε ένα κομμάτι χαρτί, αποτύπωσε όσα για εμένα έχεις, στη δική σου ψυχή. Όχι αυτά που θέλω να ακούσω, μα όσα εσύ αισθάνεσαι.  “άνοιξέ το” μου είπες. “Και δες τι αισθάνομαι”. “Πριν ξημερώσει, πες πραγματικά πως με αγαπάς, πως με θέλεις, όπως και την πρώτη φορά. Μαζί σου έμαθα, πως οι καρδιές που ξέρουν να αγαπούν, αγκαλιάζονται στο φως, χορεύουν στο σκοτάδι. Φωνάζουν σ' αγαπώ, όσο κι αν τις πυροβολούν. ...ευτυχισμένη θα είμαι, αν ξέρω πως με θέλεις, όπως την πρώτη ημέρα, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Στις ρυτίδες μου να βλέπεις, όλες τις στιγμές που περάσαμε μαζί, να είμαι για σένα, ο μοναδικός πειρασμός. Όταν με κοιτάζεις, να βλέπεις την ίδια γυναίκα με τότε. Τη γυναίκα σου...  ...Σου υπόσχομαι ότι αν με νιώσεις έτσι, που το ξέρω ότι έτσι με βλέπεις, αν και κάποιες φορές έχω τις αμφιβολίες μου... Σου υπόσχομαι ότι μαζί μου θα είσαι ο πιο ευτυχισμένος άντρας”. Το ποίημα "Στις εκρήξεις μας -1-", ανήκει στην ποιητική μου συλλογή: Αλέξανδρος Β. - Η φαντασία ελεύθερη πετά (Free Edition). Ετικέτες: ποιήματα: Αλέξανδρος Β., Τόπος: Κόρινθος

-Οι καρδιές-

Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν,
αγκαλιάζονται στο φως, χορεύουν στο σκοτάδι.
Φωνάζουν σ' αγαπώ, όσο κι αν τις πυροβολούν.
Γίνονται όμορφα τραγούδια...
στους στίχους τους τα πάθη περπατούν ηδονικά.
Στις νότες τους συναντώνται, οι άντρες και τα θηλυκά.
Με τα χέρια ήμαστε απλωμένα,
χωρίς παρέα, τα τριαντάφυλλα δε χορεύουν στον αέρα.
Αυτές οι καρδιές, γράφουν στη σκόνη,
πως βρήκαν το δικό τους ταίρι.
Τα βήματα δεν είναι ίδια, τίποτα δεν είναι όπως πριν.
Στις ακρογιαλιές που μόνος μου περπάτησα,
τώρα εσύ με κρατάς απ' το χέρι.
Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν,
αγκαλιάζονται στο φως,
χορεύουν στα σκοτάδια.
Αστέρια γίνονται,
σε ιστορίες γεννιούνται, σε φιλιά ανασταίνονται.
...Ξημερώνει, καινούργια ημέρα ξεκινάει,
το ροζ, όμορφες στιγμές στο γαλάζιο κεντάει.
Περπάτησε και σήμερα μαζί μου, διαδρομή χαράξαμε κοινή.
Ότι μας περιβάλλει είναι ότι μας ενώνει,
τα δώρα που μέσα μας κρύβαμε,
όνειρα που υφάναμε και ότι για χρόνια ποτίζαμε...
Οι καρδιές που έμαθαν να αγαπούν,
γέφυρες χτίζουν μοναδικές.
Θαρραλέα στέκονται στις βροχές.
Χορεύουν στα σκοτάδια, εξαγνίζονται στο φως.
Αυτές οι καρδιές,
δυνατά αγκαλιάζουν τις αστραπές.
Καθρεφτίζονται σε γαλάζια νερά, οι ημέρες τους γίνονται ροζ.
...Ξημερώνει, καινούργια ημέρα ξεκινάει.
Περπάτησε και σήμερα μαζί μου,
στο ρυθμό σου χόρεψε με.
Αχτίδα κάνε με στο σκοτάδι.
Σου είπα μια φορά,
στα χέρια σου, για πάντα κράτησε με.
Εγώ ουρανός, μαζί και ο ήλιος,
η ημέρα ντύθηκε το όνομά σου.
Εγώ ο μουσικός, σε όλο το τραγούδι, οι νότες σου ηχούν.
Των ιστοριών σου αφηγητής,
της ομορφιάς σου θαυμαστής...
Οι καρδιές που ξέρουν να ζητούν,
στήνουν με το ταίρι τους, χορούς ερωτικούς.
Σε κάμαρες, απ' τον έρωτά τους φωτεινές.
Αυτές οι καρδιές, ζωγραφισμένους αφήνουν ήχους.
Στης ένωσης τον καμβά,
καθώς ξαπλώνουν σε ολόλευκα σεντόνια καθαρά.
...Απόψε η παλέτα, δύο έχει χρώματα.
Κοιτάζοντας το ολόγυμνο σώμα σου,
στέκεσαι μπροστά μου, ερωτική.
Παίζεις μαζί μου όπως η φλόγα στο κερί...
Δύο χρώματα απόψε ανέμειξα,
το πάθος έδωσα στο ροζ,
η δική μου ιέρεια,
οδήγησε με σε ένα ακόμη χορό.
Πρόσθεσα στο γαλάζιο
λίγο περισσότερο αισθησιασμό.
Δικός σου για πάντα,
στα βάθη σου ξεχασμένος.
Φωνάζουμε μεταξύ μας σ' αγαπώ,
με όση ένταση οι φωνές μας μπορούν.
Όταν κλείσει η φωνή μας,
σα την πρώτη φορά να φιληθούμε.
Φως να γίνει η αγκαλιά μας,
το σκοτάδι χιλιάδες χοροί να το συνοδεύσουν.
Στίχοι να γίνουμε, σε τραγούδι ερωτικό,
στο πάθος μας να δώσουμε, βήμα ρυθμικό.
Καινούργια ημέρα ξημέρωσε,
είμαστε ακόμη μαζί, στα εύκολα και τα δύσκολα.
Πριν ο ήλιος βγει,
ζωγράφισε μου, ένα έρωτα μοναδικό.
Βάλε όσα χρώματα θέλεις,
σε ένα κομμάτι χαρτί,
αποτύπωσε όσα για εμένα έχεις,
στη δική σου ψυχή.
Όχι αυτά που θέλω να ακούσω,
μα όσα εσύ αισθάνεσαι.
«άνοιξέ το» μου είπες.
«Και δες τι αισθάνομαι».
«Πριν ξημερώσει,
πες πραγματικά πως με αγαπάς,
πως με θέλεις, όπως και την πρώτη φορά.
Μαζί σου έμαθα, πως οι καρδιές που ξέρουν να αγαπούν,
αγκαλιάζονται στο φως, χορεύουν στο σκοτάδι.
Φωνάζουν σ' αγαπώ, όσο κι αν τις πυροβολούν.
...ευτυχισμένη θα είμαι, αν ξέρω πως με θέλεις,
όπως την πρώτη ημέρα, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Στις ρυτίδες μου να βλέπεις,
όλες τις στιγμές που περάσαμε μαζί,
να είμαι για σένα, ο μοναδικός πειρασμός.
Όταν με κοιτάζεις, να βλέπεις την ίδια γυναίκα με τότε.
Τη γυναίκα σου...
...Σου υπόσχομαι ότι αν με νιώσεις έτσι,
που το ξέρω ότι έτσι με βλέπεις,
αν και κάποιες φορές έχω τις αμφιβολίες μου...
Σου υπόσχομαι ότι μαζί μου θα είσαι ο πιο ευτυχισμένος άντρας».


Το ποίημα "Στις εκρήξεις μας -1-", ανήκει στην ποιητική μου συλλογή:  

Αλέξανδρος Β. - Η φαντασία ελεύθερη πετά (Free Edition)

1 σχόλιο :

Στιχοποιήματα και κείμεναείπε...

Επίσης περιλαμβάνεται στο "Ανθολόγιο ποίησης Χειμώνας 2016", των εκδόσεων Όστρια