Translate

Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

Βασίλειος Αναγνώστης - Ήρωες

Άντρας με δάδα, τρέχει επάνω σε νερό. Ακολουθεί το κείμενο: Τιμή σε όσους στη ζωή, φυλάσσουν Θερμοπύλες. Γιατί εξηγούν τον Άνεμο, φωτώνουν το Σκοτάδι. Με Λογισμό και με Όνειρο, τριποδιστές του Φάους.   Γαιώνουν το Ουράνιο, στην άσωστην ζωή μας. ΕνΚαρδιώνουν Μάρτυρες, στηλογραφούν Διαθήκες. Διαβάζουν τα αξήγητα, ερμηνεύουν τα Μυστήρια. Σφραγίζουν φυλλάδια ναυτικά για ΑΛΑΡΓΙΝΟ ΛΙΜΑΝΙ.   ΣύνΕργοι των Μυσταγωγών, απάντων των Αιώνων. ΑναΒαθμώνουν το Κενό, χερσώνουν τας Αβύσσους. Λαλούν Ωδές ΑπώΓαιες, Σκάλες κρεμούν στον Θόλο. Γράφτουν Γραφές, Αδευτέρωτες, πανΆρχαιες Καινουργίες. Ιχνηλατούν το Όνειρο, αποστάζουν τον Αιθέρα.   Κερνούν με αχειροποίητους, τρισσοφεγγείς κρατήρες. Πόματα, αμεθυστικά, που ξεδιψούν Αιώνια. Χορδίζουν τις βροντόλυρες, με δοξαριές Ουράνιες. Για να ψωμίζονται οι Ευλογητοί, Σεπτοί, ΣυνΑδελφοί μας. Να π’ινουν απο ακένωτους Ηλιότευκτους κρατήρες. Άκρατους οίνους, αμέθυστους, που συνποσούν το ΣύνΠαν.   Αθροίζοντας του Μηδενός, τις λάγνες στρογγυλάδες. Κρεμάζοντας ατσαλόσκαλες, απ τις Κορφές του Θόλου. Απ όπου οι Μακάριοι, Μυσταγωγοί, Ψαλτάδες. Αιωρούνται μέσα στο Αβαρές, λογχίζοντας το Σκότος. Φωνίζοντες γραμματικών παμπάλαιων Κανόνες. Συλλαβικά ιερουργήματα, άηχες μελωδιές. Αρχαίες Ωδές, Αδευτέρωτες, Ποιητών Απαλαιώτων.   Φαεςφόρων ΗλιοΘηλαστών, Αρχίφωτων Μαστόρων.   Που καινουργούν το Άκτιστον, καταμεσής του Χάους..

Τιμή σε όσους στη ζωή, φυλάσσουν Θερμοπύλες.
Γιατί εξηγούν τον Άνεμο, φωτώνουν το Σκοτάδι.
Με Λογισμό και με Όνειρο, τριποδιστές του Φάους.

Γαιώνουν το Ουράνιο, στην άσωστην ζωή μας.
ΕνΚαρδιώνουν Μάρτυρες, στηλογραφούν Διαθήκες.
Διαβάζουν τα αξήγητα, ερμηνεύουν τα Μυστήρια.
Σφραγίζουν φυλλάδια ναυτικά για ΑΛΑΡΓΙΝΟ ΛΙΜΑΝΙ.

ΣύνΕργοι των Μυσταγωγών, απάντων των Αιώνων.
ΑναΒαθμώνουν το Κενό, χερσώνουν τας Αβύσσους.
Λαλούν Ωδές ΑπώΓαιες, Σκάλες κρεμούν στον Θόλο.
Γράφτουν Γραφές, Αδευτέρωτες, πανΆρχαιες Καινουργίες.
Ιχνηλατούν το Όνειρο, αποστάζουν τον Αιθέρα.

Κερνούν με αχειροποίητους, τρισσοφεγγείς κρατήρες.
Πόματα, αμεθυστικά, που ξεδιψούν Αιώνια.
Χορδίζουν τις βροντόλυρες, με δοξαριές Ουράνιες.
Για να ψωμίζονται οι Ευλογητοί, Σεπτοί, ΣυνΑδελφοί μας.
Να π’ινουν απο ακένωτους Ηλιότευκτους κρατήρες.
Άκρατους οίνους, αμέθυστους, που συνποσούν το ΣύνΠαν.

Αθροίζοντας του Μηδενός, τις λάγνες στρογγυλάδες.
Κρεμάζοντας ατσαλόσκαλες, απ τις Κορφές του Θόλου.
Απ όπου οι Μακάριοι, Μυσταγωγοί, Ψαλτάδες.
Αιωρούνται μέσα στο Αβαρές, λογχίζοντας το Σκότος.
Φωνίζοντες γραμματικών παμπάλαιων Κανόνες.
Συλλαβικά ιερουργήματα, άηχες μελωδιές.
Αρχαίες Ωδές, Αδευτέρωτες, Ποιητών Απαλαιώτων.

Φαεςφόρων ΗλιοΘηλαστών, Αρχίφωτων Μαστόρων.

Που καινουργούν το Άκτιστον, καταμεσής του Χάους..

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου