Translate

Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Νίκος Γκάτσος - Το χιόνι

Γυναίκα περπατάει σε δρόμο που περιβάλλεται από χιόνι. Ακολουθεί το κείμενο: Τὰ καλοκαίρια φύγαν περιστέρια, λευκὰ φτερὰ καὶ πέπλα ἀπ’ τὸ στημόνι τ’ ἀχνὸ τοῦ νοῦ. Μὰ στὰ κρινένια χέρια τὰ δάχτυλά σου λυώνουν τώρα χιόνι.     Τοῦ νοῦ στημόνι –χιόνι. Καὶ στὴ μόνη χαρά μας –νὰ σὲ κλάψει ποιὸς μπορεί;– κάποτε φτάσαμε ὄνειρο κι ἀφιόνι, καὶ τ’ ὄνειρό μας –θάλασσα οἱ καιροί –     κερὶ καὶ λυώνει. Φεύγεις, γαλανὴ φλόγα, καπνὸς στὰ σύννεφα τῆς σκέψης. … Στὸ χιόνι, ἐκεῖ, στ’ ἀδέρφια σου, γυμνή, Τὰ δάχτυλά σου πάλι θὰ γυρέψεις.
 
Τὰ καλοκαίρια φύγαν περιστέρια,
λευκὰ φτερὰ καὶ πέπλα ἀπ’ τὸ στημόνι
τ’ ἀχνὸ τοῦ νοῦ. Μὰ στὰ κρινένια χέρια
τὰ δάχτυλά σου λυώνουν τώρα χιόνι.

Τοῦ νοῦ στημόνι –χιόνι. Καὶ στὴ μόνη
χαρά μας –νὰ σὲ κλάψει ποιὸς μπορεί;–
κάποτε φτάσαμε ὄνειρο κι ἀφιόνι,
καὶ τ’ ὄνειρό μας –θάλασσα οἱ καιροί –

κερὶ καὶ λυώνει. Φεύγεις, γαλανὴ
φλόγα, καπνὸς στὰ σύννεφα τῆς σκέψης.
… Στὸ χιόνι, ἐκεῖ, στ’ ἀδέρφια σου, γυμνή,
Τὰ δάχτυλά σου πάλι θὰ γυρέψεις.

ΡΥΘΜΟΣ, τχ. 7, Απρ. 1933, σελ. 203.

Διαβάστε επίσης: Νίκος Γκάτσος 
Πηγή: Ποιείν

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου