Στιχοποιήματα και κείμενα

  ΑΝΑΤΡΟΠΗ.. Έχω φωνή,   έχω ταυτότητα υπομονή αιωνιότητα αδυναμίες και αισθήματα λύσεις για όλα τα ζητήματα.. Έχω κι εγώ την περηφάνια μου τα βάσανα και την τυράννια μου τη δύναμη και τα σημεία μου την ιδιαίτερη χημεία μου.. Έχω καρδιά με παρελκόμενα που με τραβάνε στα επόμενα σε σκέψεις εύλογες και βήματα σε υποθέσεις και διλήμματα.. Έχω υπόσταση ανθρώπινη φατσούλα έξυπνη και ρόδινη έχω αρχές σφυρηλατήσει που μ' έχουν ισχυροποιήσει.. Έχω και σένα τον σατράπη μου που είσαι   φάρος στην αγάπη μου που είσαι   όλη η ζωή μου το χάος κι η ανατροπή μου… Γ.    Μάγιατζης   30-6-2014

Σε κυνηγά καθημερινά, σε σκοτώνει κάθε βράδυ εκείνο, το απαισιόδοξο φιλί του αποχωρισμού το τέλος μιας υποσχόμενης αιωνιότητας... Για μια στιγμή στο χρόνο, γεννήσαμε ελπίδες αλλά το μαύρο της απώλειας μας έκανε αόρατους, μας σκότωσε Δώσαμε τέλος στα όνειρά μας, στη ζωή μας δύο άγνωστοι γίναμε, ενώ οι ψυχές μας ήταν μία.. Κι ο θυμός μου, έγινε πλέον ένα ανείπωτο παράπονο δεν τον ακούει κανένας, όμως καθρεφτίζεται στα όνειρά μου, κάθε βράδυ... Όχι, όχι δεν θα χαλάσω άλλα δάκρυα όχι τώρα που άρχισα να ξεχνώ το πρόσωπό σου και ξέρεις γιατί; Φταίει η ανάγκη σου... Σαν σταγόνα σε ωκεανό είναι υπαρκτή μόνο για τον εαυτό της δεν γίνεται αισθητή στα πελάγη αγάπης που αφήνω να με παρασύρουν Τις άκουσα, ναι, ήταν δυο φωνές γνώριμες..μου είπαν δεν θα ξανάρθεις... Η μια ενώ έφευγες, ντυμένη με το δάκρυ σου Η άλλη χιονισμένη - η παγωμένη απώλειά μου... dream light - Ονειρόφως

..να σε κοιτάζω και να σπάνε οι φραγμοί σου... ..να σε ακουμπώ και να λιώνει η σάρκα σου... ..να σ' αγκαλιάζω και να παγιδεύεσαι στις αλυσίδες μου... ..να σε μυρίζω και να μουδιάζουν οι αισθήσεις μου... να χάνεσαι μέσα μου... να υπάρχω στην ανάσα σου... να κλείνω τα μάτια... να με οδηγείς με τα χείλη σου... να τεντώνω τη σάρκα μου... να μαζεύεις τις σταγόνες μου... να ρουφάς τις εντάσεις μου... να σου δίνω ζωή... να με μάθεις να κλαίω...να εκραγούμε μαζί...  dream light - Ονειρόφως  

Η θέληση όταν πολλαπλασιάζεται γίνεται απόφαση, όταν η νοσταλγία αυξηθεί γίνεται καημός, όταν ο έρωτας γίνει θεριό ανήμερο, τότε τα ξεσηκώνει όλα και είναι και εκείνη η στιγμή  που έρχεται η αγάπη για να φέρει τη γαλήνη! Aristea Mg (Αριστέα Λάζαρη)

ΣΤΟΥ   ΚΟΣΜΟΥ   ΤΟΝ   ΤΟΙΧΟ.. Τυλιγμένη η ψυχή μου στο φως σου χρόνια τώρα δηλώνω δικός σου στη ματιά σου κολλάει η ματιά μου και απλώνει ως τον ήλιο η φωτιά μου.. Δεν ζητάω τίποτα άλλο για μένα μας χωρίζουν του κόσμου τα τραίνα κι όμως βρίσκω τον τρόπο γυρίζω στης καρδιάς μου το δρόμο βαδίζω.. Και με όνειρα τρέφω τη σκέψη και κανείς δε μπορεί να μου κλέψει τα ταξίδια που κάνω για σένα                                           ξημερώνω στου κόσμου τα τραίνα.. Κι αν στου κόσμου τη στέγη βραδιάζει κι αν του κόσμου η σκιά σε τρομάζει θα 'μαι πάντα για σένα το φως σου κι ο παλμός της ζωής ο κρυφός σου.. Γι αυτό αγάπη σε λέω και είσαι την καρδιά μου στα χέρια σου κλείσε κι απ' τον χτύπο της πάρε τον ήχο να τον βάλεις ...

ΠΑΝΤΑ    ΘΑ   ΥΠΑΡΧΕΙ   ΕΛΠΙΔΑ.. Απροσπέλαστο πέλαγο η αγάπη που σου'χω στα θεόρατα κύματα δοκιμάζονται σχέσεις η αλμύρα επάνω μου κολλημένη σα ρούχο   και μια βάρκα μετέωρη σε θολές υποσχέσεις.. Στον βαθύ τον ορίζοντα ξεψυχάνε οι ματιές μας και στα πρώτα τα σύννεφα με βροντές ξεθυμαίνουν στην υγρή ανομία τους ποταμούς παρασέρνουν και στο διάβα χωνεύουνε τις μεγάλες φωτιές μας.. Ουρανός και νεφέλωμα την αγάπη δικάζουν ανακρίνουν αισθήματα και σφραγίζουνε χείλη το Γενάρη μας φέρνουνε και κρατούν τον Απρίλη τον παλμό της αγάπης μας με πληγές δοκιμάζουν.. Κι αρματώνω τη βάρκα μου τα πανιά της απλώνω καπετάνιο τον έρωτα που σου έχω ναυλώνω στου καιρού τα τερτίπια ζωγραφίζω τη ρότα μου και στο κάλεσμα φως μου σου ανοίγω την πόρτα μου.. Γ.    Μάγιατζης    23-6-2014

ΔΩΣ'   ΜΟΥ   ΔΥΟ   ΚΑΡΥΑΤΙΔΕΣ.. Σε μια υπόκωφη βοή ο ψίθυρος του κόσμου να μου τρυπά την ακοή και να φωνάζει δώσ' μου.. Αστέρια δώσ' μου τ' ουρανού κι ένα χλωμό φεγγάρι δώσ' μου νεράιδες του βουνού του Όλυμπου θυμάρι.. Δώσ' μου δυο Καρυάτιδες να βάλω στα όνειρά μου να έχω για προστάτιδες εικόνες στην καρδιά μου.. Δώσε μου Κούρο στη ψυχή μαρμάρινο κι ωραίο δώσε μου γαλανό νησί παράδεισο στο Αιγαίο.. Δώσε μου και τη δόξα σου Πνύκα και Ολυμπία τα ουράνια τα τόξα σου κι αρχαία μελωδία.. Δώσ' μου τον Παρθενώνα σου δώσ' μου το Ερεχθείο και τον "χρυσό αιώνα σου" κάλλος και μεγαλείο !!! ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ   ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ   ΛΑΜΠΑΔΑ ΜΟΥ!!! Γ.   Μάγιατζης     27-6-2014