Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Ζορζ Ρόντενμπαχ

Ζορζ Ρόντενμπαχ - Αηδία

Εικόνα
Ο ηρωισμός∙ η πίστη∙ η περηφάνια: είν’ όλα κι όλα  Τα μέταλλα τα πλούσια, που στην ψυχή μου εντός  Κοιμούνταν – και που εγώ δεν έλειωσα σε άλικη φωτιά  Ώστ’ από φως χρυσό οπλικά τον ήλιο να συντρίψουν  Χαμένα πια τα όνειρα που στοίχειωναν τη μνήμη: Οι γάμοι∙ οι κουνιστές οι κούνιες∙ τα παιδιά∙ Κι ανθρώποι που πομπεύουν, στη θριαμβική νυχτιά  Τους ποιητές που, σκεφτικοί, στη δόξα τους πηγαίνουν  Για στους ωραίους στίχους σφάλισε τα μάτια του ο λαός, σαν  Τους τυφλούς μπρος στα μακάρια άστρα τα δικά τους∙ να βλέπουν Μόνο τους αγύρτες τους κοινούς, των πόλεων αφεντάδες, που τις  Σημαίες μας φτιάνουν γδύνοντας τους γελωτοποιούς  Μα τη μωρία να σκάει αφήστε τη, σαν τον αφρό στον όχτο  Κι ας είν’ η ώρα δύσκολη, όπου οι καρδιές κι οι νόες την πράξη  Του ονείρου δεν κατέχουν πια, την πράξη ούτε της καταφρόνιας, Και ξεμακραίνουν ενώ τίποτα ξωπίσω τους δε μένει  Αυτοί ’ν’ οι γλάροι: όνειρο της θάλασσας λευκό, Που από των αφρών την...

Ζορζ Ρόντενμπαχ - Επίλογος

Εικόνα
Rafał Olbiński Φθινόπωρο είναι, βρέχει, να, και ο χρόνος όλο σβήνει! Η νιότη σβήνει, σβήνεις, ω προσπάθεια ευγενική, που μόνο εσέ θα σκεφτούμε πεθαίνοντας, σεμνή προσπάθεια να περάσουμε και το Έργο μας να μείνει.   Αχ! πάει κι αυτή που μ' έθρεφεν ελπίδα η πιο μεγάλη· μάταιο σαν άλλα ονείρατα, τ' όνειρο πάει κι αυτό. Όλα περνούν, οι πόθοι μας περνούν, ένα βουητό, περνούμε, τέλος οι ίδιοι εμείς για να 'ρθουν αύριο περνούμε τέλος οι ίδιος εμείς για να 'ρθουν αύριον άλλοι.   Γιρλάντα η δόξα εμάδησε κι είναι οι γιορτές φυγάτες. Μόνο πικρία μένει σ' εκείνον που 'χε ονειρευτεί πολύ να μην επέθανε και λίγο να σωθεί και κάπως ναν τον αγαπούν χρόνοι, καιροί διαβάτες!   Αλίμονο! Με ρόδο τον εαυτό μου παρομοιάζω, με ρόδο που μαραίνεται και γίνεται χλωμό! Αίμα δεν τρέχει· θα 'λεγε κανείς πως φυλλορροώ... Κι αφού πια τώρα ενύχτωσε -- για θάνατο νυστάζω! Μετάφραση:  Κώστας Καρυωτάκης   Διαβάστε επίσης:  Georges Rodenbach Πηγή: Βικ...

Georges Rodenbach

Εικόνα
Georges Rodenbach Georges Raymond Constantin Rodenbach (16 July 1855 – 25 December 1898) was a Belgian Symbolist poet and novelist. Biography Georges Rodenbach was born in Tournai to a French mother and a German father from the Rhineland (Andernach). He went to school in Ghent at the prestigious Sint-Barbaracollege, where he became friends with the poet Emile Verhaeren. Rodenbach worked as a lawyer and journalist. He spent the last ten years of his life in Paris as the correspondent of the Journal de Bruxelles , and was an intimate of Edmond de Goncourt. He published eight collections of verse and four novels, as well as short stories, stage works and criticism. He produced some Parisian and purely imitative work; but a major part of his production is the outcome of a passionate idealism of the quiet Flemish towns in which he had passed his childhood and early youth. In his best known work, Bruges-la-Morte (1892), he explains that his aim is to evoke the town as a...