Στιχοποιήματα και κείμενα

  Ο φόβος της απώλειας εξασθενεί κάθε ίχνος ανάμνησης Στον ύπνο μου, δυο πεταλούδες πεθαίνουν Ξυπνώ, φορώντας τα σπασμένα φτερά τους... Σκέψεις που μοιάζουν με φθαρμένα χρώματα Ελπίδες που ξεθωριάζουν... Στο κενό γεννιέται η θλίψη Κάθε βράδυ γεννιούνται Πετούν, χρωματίζοντας τα φτερά τους με αγάπη Το πρωί πεθαίνουν... Ξυπνώ... φορώντας τα σπασμένα φτερά τους…   dream light

    dream light

  Φοβάμαι… Το δωμάτιο μυρίζει θάνατο. Σκέψεις… συνέχεια… μου υπενθυμίζουν το τέλος. Δεν έχω άλλες αντοχές. Κουράστηκα να ελπίζω, να μη σκέφτομαι.. Ελέγχουν το σώμα μου.. Τρέμω.. Θάνατος που πλησιάζει… Το αισθάνομαι.. Φοβάμαι… " Όταν δεν εκτιμάς αυτό που έχεις τιμωρείσαι με την απώλειά του" Θεία δίκη; Μάλλον όχι… Δεν πιστεύω σε θεούς… Μα σε τι πιστεύω; Πρέπει κάτι να πιστέψω…  κάτι που να μοιάζει με ελπίδα… Το σώμα μου τρέμει.. Πάλι… έρχονται… μου ψιθυρίζουν το τέλος… Φοβάμαι… Φοβάμαι.   dream light     

Μαραίνομαι. Ασφυκτιώ. Να πετάξω… Να αγγίξω τον ήλιο. Να γεμίσω φως. Να λυτρωθώ… Πονώ. Τόσες σκέψεις… Απώλεια… Αδικία… Σώμα που πέφτει. Ψυχή που χάνεται. Η έλλειψη… Ο θάνατος… Ο παράδεισος… …μια ψευδαίσθηση… …μια στιγμή στο χάος… Εγκλωβισμένη… Δεν κοιτάζω… δεν ακούω… δεν υπάρχω… Ζω; Όλα αλλάζουν.. Χάθηκα…   dream light (blog)       Oneirofos Dreamlight (facebook)  

  Υφαίνοντας τον ιστό μου με χρόνους και τόπους μελλοντικούς ξαναγεννιέμαι στοργικά, γεμάτη κόσμους φωτεινούς Δεν επιδιώκω κανένα θήραμα στο πέρασμά μου Το μόνο που διαλέγω είναι αγάπη, όχι εξαναγκασμούς Κι η νέα προοπτική, πιο περίπλοκη από πριν ζητά ανθρώπους, όχι απλά υπάρξεις άσκοπες Κι όταν θα λέω απ'την αρχή το όνομά μου το μόνο που θα ακούω θα 'ναι για μια κοπέλα που ήθελε μόνο ν'αγαπά και να γελά χωρίς θηράματα στον ιστό της...  dream light (blog)       Oneirofos Dreamlight (facebook)  

              dream light (blog)    Oneirofos Dreamlight (facebook)

εισαγωγή... Τ’ αστέρια έγιναν βροχή ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση άγγιξα μία σταγόνα απ’ τον ήλιο σου κι αγάπησα κάθε ακτίνα ελευθερίας. Ένιωσα ένα χάδι απ’ το ποτάμι σου και τις δονήσεις μου να με αποτελειώνουν. Στη στιγμή απ’ το χαμόγελό σου κρύφτηκα κι άκουσα το τραγούδι μου να σε ξυπνά από τη δυστυχία σου. Κι όταν μου έλεγες να σε αγγίξω κι άλλο Εγώ μετρούσα έναν-έναν τους γλυκούς μου θανάτους… ...στη δύναμη της σιωπής Τόσες λέξεις να σου πω τόσα όνειρα διάφανα που καθρεφτίζονται στα μάτια μου. Κι εσύ τα καταλαβαίνεις, αλλά μέσα στην έκπληξή σου δε μιλάς Για να μη διακόψεις τη λάμψη απ’ το χαμόγελό μου… dream light (blog)    Oneirofos Dreamlight (facebook)

Αν με άκουγες πιο συχνά, δε θα μαλώναμε. Αν με αγκάλιαζες σφιχτά, ποτέ δε θα χωρίζαμε. Αν στα μάτια με κοιτούσες, τα όνειρα μας με ελπίδα θα χτίζαμε. Αν κοιτούσες την ψυχή μου, θα ημέρευαν τα δάκρυα. Αν μπορούσα στον ουρανό σου να πετώ θα σου έλεγα πόσο σ' αγαπώ... Σ' αγαπώ. dream light (blog)     Oneirofos Dreamlight (facebook)   Αλέξανδρος Β.    

  Αισθάνομαι τ' αστέρια να μου ψιθυρίζουν για μια χαμένη ζωή Μυρίζω κι αγγίζω την άμμο που φύσηξες στα όνειρά μου, ενώ πετούσα να ξαναγεννηθώ.. Από λουλούδι σε μια δυσνόητη Οδύσσεια, από τον ήλιο στο χάος έχω πλέον μετατρέψει την ελπίδα σε φόβο... Και κάθε βράδυ που κοιμάμαι, βλέπω στον ύπνο μου χαμόγελα παιδικά, αισθάνομαι αγκαλιές στοργικές Και το πρωί όταν ξυπνώ, βλέπω στον καθρέφτη την ικεσία στα μάτια μου να μην φύγεις, κανένας και τίποτα δεν με ηρεμεί πια. Και ο κίνδυνος μη σε χάσω, έχει μετατραπεί σε μία αναγκαστική ρουτίνα  Κι εγώ παλεύω με όλη τη δύναμη του μυαλού μου ν'αλλάξω αυτή την καθημερινότητα που με κομματιάζει παλεύω να σε ακούσω, να σε ζήσω μια μέρα ακόμα. Ως πότε θα παίζουμε κρυφτό με το βέβαιο θάνατο;  είναι θέμα χρόνου και πλεονεκτήματος να μας κερδίσει.     dream light (blog)     Oneirofos Dreamlight (facebook)    

Κάθε βράδυ προσπαθώ να ανάψω ξανά τα αστέρια να ενώσω τα τοπία να ενώσω τα σώματά μας, με τη φαντασία μου... Προσπαθώ να σβήσω τις αποστάσεις... μάταια όμως... Ενωμένη με την αύρα της απουσίας σου πλάθω εικόνες, ψιθύρους, φτιάχνω αισθήσεις απ' τη μυρωδιά σου... Προσπαθώ να ενώσω τις αποστάσεις... μάταια όμως... Το σώμα παγωμένο από τα αγγίγματα που λείπουν... οι αισθήσεις μουδιασμένες από τα χάδια σου... Το μυαλό μου αγκιστρωμένο στο δικό σου άγγιγμα, στο βλέμμα σου... στο "σ'αγαπώ" που ανάβλυζε η μυρωδιά σου... κι εγώ παλεύω να ενώσω τους χρόνους... να σε αισθανθώ μέσα μου... να ρουφήξω ζωή από σένα για να σου τη δώσω για θεό, να με λατρεύεις... μάταια όμως... είσαι μακριά... dream light (blog)     Oneirofos Dreamlight (facebook)

Τέλειωσε ο χορός, άδειασε η παραλία. Θα αναχωρούσα μόνος, άλλη μία φορά. Στις συνήθειες χωμένος, πλαστικούς να λατρεύω θεούς. Ότι θα επέστρεφα μετά από χρόνια, στο ίδιο σημείο, θα της κρατούσα το χέρι. Αγκαλιά στην προκυμαία. «Κράτησε με για πάντα, σε θέλω». Και εγώ την κράτησα, την κράτησα για πάντα. Έχοντας μάθει από τα λάθη. Σε ένα χορό που τώρα ξεκινούσε. Της είπα ένα μυστικό. Τη θέλω μόνο για εμένα. Ανοιγόκλεισε τα μάτια της, κρύφτηκα στο δικό της βυθό. Αλέξανδρος Β. .............................................................................. Και κοίταζαν ένα αστέρι για οδηγό… Χωρίς φωταψίες και ψεύτικα στοιχήματα. Με μόνη λάμψη το πλέγμα του φεγγαριού και την ελπίδα της αιωνιότητας… dream light

Σε κυνηγά καθημερινά, σε σκοτώνει κάθε βράδυ εκείνο, το απαισιόδοξο φιλί του αποχωρισμού το τέλος μιας υποσχόμενης αιωνιότητας... Για μια στιγμή στο χρόνο, γεννήσαμε ελπίδες αλλά το μαύρο της απώλειας μας έκανε αόρατους, μας σκότωσε Δώσαμε τέλος στα όνειρά μας, στη ζωή μας δύο άγνωστοι γίναμε, ενώ οι ψυχές μας ήταν μία.. Κι ο θυμός μου, έγινε πλέον ένα ανείπωτο παράπονο δεν τον ακούει κανένας, όμως καθρεφτίζεται στα όνειρά μου, κάθε βράδυ... Όχι, όχι δεν θα χαλάσω άλλα δάκρυα όχι τώρα που άρχισα να ξεχνώ το πρόσωπό σου και ξέρεις γιατί; Φταίει η ανάγκη σου... Σαν σταγόνα σε ωκεανό είναι υπαρκτή μόνο για τον εαυτό της δεν γίνεται αισθητή στα πελάγη αγάπης που αφήνω να με παρασύρουν Τις άκουσα, ναι, ήταν δυο φωνές γνώριμες..μου είπαν δεν θα ξανάρθεις... Η μια ενώ έφευγες, ντυμένη με το δάκρυ σου Η άλλη χιονισμένη - η παγωμένη απώλειά μου... dream light - Ονειρόφως

..να σε κοιτάζω και να σπάνε οι φραγμοί σου... ..να σε ακουμπώ και να λιώνει η σάρκα σου... ..να σ' αγκαλιάζω και να παγιδεύεσαι στις αλυσίδες μου... ..να σε μυρίζω και να μουδιάζουν οι αισθήσεις μου... να χάνεσαι μέσα μου... να υπάρχω στην ανάσα σου... να κλείνω τα μάτια... να με οδηγείς με τα χείλη σου... να τεντώνω τη σάρκα μου... να μαζεύεις τις σταγόνες μου... να ρουφάς τις εντάσεις μου... να σου δίνω ζωή... να με μάθεις να κλαίω...να εκραγούμε μαζί...  dream light - Ονειρόφως  

Το ξέρω, τα όνειρα δεν έχουν ημερομηνία λήξης... Κάποια όμως καταναλώνονται σε λάθος στιγμή από λάθος ανθρώπους Κάποια άλλα καταναλώνονται από τη ρουτίνα Και μερικά δεν έχουν καν ημερομηνία παραγωγής Αυτά, τα τελευταία, είναι και τα πιο επικίνδυνα... Μένουν ανεκπλήρωτα, ανείπωτα ακίνητα σαν δείκτες σε ρολόι σταματημένο Σου δείχνουν την ώρα σε περιμένουν να ξυπνήσεις απ'το λήθαργο και να τα συναντήσεις σκοτώνουν τη θλίψη και γεννούν ελπίδες... Μα είναι και τα πιο ακραία, ικανά να σε τρελάνουν πριν καν τα ονειρευτείς... dream light - Ονειρόφως

      Στο σκοτάδι, τα δάκρυα των αστεριών μου γίνονται ένα, μια αναπνοή, ένας λυγμός και η μαύρη τρύπα δημιουργεί τη θλίψη Χωρισμένη από τη ζωή μου, πνιγμένη στις λέξεις ψάχνω να βρω την Ατλαντίδα του γαλάζιου φεγγαριού Ανάμεσα σε φυλλωσιές και ρυάκια διάφανα τραγουδώ στους κύκνους τη χαμένη ευτυχία Κι όσες φορές με κοιτούν στα μάτια, ένα νυχτολούλουδο ανθίζει κι ένας ήλιος χρυσός πλησιάζει να ακουμπήσει τα όνειρά μου Μελιστάλαχτη στο όνειρο, ζαρκάδι που τρέχει στους αιθέρες… Ενώ η αγάπη του ξεκίνησε μια ελπίδα και το αίμα μύρισε σαν κρίνος του θεού Ζητώ από τα χελιδόνια τη χαμένη μου άνοιξη κι αυτά με μπόρες μου μιλούν για ένα λουλούδι που περπατά στα σύννεφα. Ως πότε πια θα υπάρχει αυτό το δυσβάσταχτο πετραδάκι της λύπης σας ; ρωτώ τα αηδόνια Γιατί εγώ θα φύγω σε δυο νύχτες, σε τρείς φωνές να τραγουδήσω την ψυχή μου Στον έρωτα, στο φως του ήλιου θα την ντύσω, με μένα Ναϊάδα και θα φορώ λουλο...