Στιχοποιήματα και κείμενα

Βράδυ. Ελαιώδη τα νερά του προλιμένος, βαριά, σαν υδραργυρικά, με κάτι κυανά σαξωνικά, με κάτι ιώδεις  αποχρώσεις, κάτι θαμπούς  μεταλλισμούς κι αποχαυνώσεις ρόδινες… Ναι, κάτι τέτοιες  ευδαιμονικές βραδιές, ανώδυνες, περιπλανώμενες βραδιές  μέσα στα θέρη, διστακτικές να σβήσουν, διστακτικές να καταλύσουν  την ονειροκρατία προς δυσμάς  μετά το πέσιμο του ήλιου, — ενώ μια θεία μεσοβασιλεία  χωρίζει πια το φως που μας δυνάστευε  απ’ την ερχόμενη του σκότους μοναρχία  ναι, κάτι τέτοιες βραδιές, στα ελαιώδη νερά του προλιμένος, μετακινείται κύκνεια  ένα μεγάλο πλοίο, μετακινείται παίρνοντας  κατεύθυνση προς τ’ ανοιχτά, μ’ εκείνο το περιφρονητικό του μεγαλείο  των μακρινών αναχωρήσεων… — Κι ίσως δεν είναι πλοίο, ίσως είναι το παν που φεύγει, όλα που φεύγουν — Όλα. Διαβάστε επίσης: Αλέξανδρος Μπάρας Πηγή: ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Είναι το πυκνό συλλαλητήριο που οργανώνει μόνος ένας, μόνος, κάπου ένα μαχαίρι είναι που βρέθηκε δίχως ν’ ακουστεί κανένας φόνος. Όπλου είναι βολή χωρίς αντήχηση στη μεγάλην άμμο μιας Σαχάρας, πάνω μια χλωμή λειψή πανσέληνος λιώνει σαν κεράκι της δεκάρας… Είναι μια σημαία που ξεχάστηκε στον ιστό μετά τη δύση του ηλίου, ξέθωρο ένα ράκος που φυλάχτηκε από εσθήτα περασμένου μεγαλείου. Έρημος σταθμός το μεσονύχτιο υπογείων αστικών σιδηροδρόμων, πέτρες φορτωμένον είναι φέρετρο που το πάνε τέσσερις στον ώμον. Βάρκα είναι στο πέλαγο τ’ απέραντο μ’ ένα σκελετό για κωπηλάτη που ήλιος κατακόρυφος τον στέγνωσε και τον λεύκανε της θάλασσας τ’ αλάτι. Είναι το πουλί που μόνο ξώμεινε μίλια απ’ το κυρίαρχο κοπάδι, πίσω του το φως της μέρας σβήνεται Διαβάστε επίσης: Αλέξανδρος Μπάρας Πηγή:  ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Ένα κάθε βδομάδα, στην ορισμένη μέρα, πάντα στην ίδιαν ώρα, τρία βαπόρια ωραία, η “Kλεοπάτρα”, η “Σεμίραμις” κ’ η “Θεοδώρα”, ανοίγουνται απ’ την προκυμαία στις εννέα, πάντα για τον Περαία, το Mπρίντιζι και το Tριέστι, πάντα.   Xωρίς μανούβρες κ’ ελιγμούς και δισταγμούς κι’ ανώφελα σφυρίγματα, στρέφουνε στ’ ανοιχτά την πρώρα, η “Kλεοπάτρα”, η “Σεμίραμις” κ’ η “Θεοδώρα”, σαν κάποιοι καλοαναθρεμμένοι που φεύγουν από ένα σαλόνι χωρίς ανούσιες χειραψίες και περιττές.   Aνοίγουνται απ’ την προκυμαία στις εννέα, πάντα για τον Περαία, το Mπρίντιζι και το Tριέστι, πάντα –και με το κρύο και με τη ζέστη.   Πάνε να μουντζουρώσουν τα γαλάζια του Aιγαίου και της Mεσογείου με τους καπνούς των. Πάνε για να σκορπίσουνε τοπάζια τα φώτα τους μέσ’ στα νερά τη νύχτα. Πάνε πάντα μ’ ανθρώπους και μπαγκάζια…   H “Kλεοπάτρα”, η “Σεμίραμις” κ’ η “Θεοδώρα”, χρόνια τώρα, κάνουν τον ίδιο δρόμο, φτάνουν την ίδια μέρα, φεύγουν στην ίδιαν ώρα.   Mοιάζουν υπάλληλοι γραφ...

Αλέξανδρος Μπάρας. Φωτογραφία:  openarchives.gr   Ο Αλέξανδρος Μπάρας (πραγματικό όνομα Μενέλαος Αναγνωστόπουλος, Κωνσταντινούπολη, 1906 - Αθήνα, 22 Ιανουαρίου 1990) ήταν Έλληνας ποιητής και μεταφραστής. Βιογραφία Έπειτα από τη Μικρασιατική καταστροφή έζησε για περισσότερο από δυο χρόνια στο Κάιρο. Σπούδασε Νομικά στο πανεπιστήμιο των Αθηνών, χωρίς όμως να καταφέρει να τελειώσει τη σχολή. Εργάστηκε στο διπλωματικό σώμα, ως υπάλληλος, επί 35 χρόνια στο ελληνικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα σε ηλικία 60 ετών και πέθανε εκεί. Στο χώρο της λογοτεχνίας έκανε την πρώτη του εμφάνιση με δημοσιεύσεις ποιημάτων σε εφημερίδες στην Αίγυπτο και στην Πόλη. Σε ηλικία 23 ετών έγινε γνωστός στους λογοτεχνικούς κύκλους έπειτα από τη δημοσίευση στο περιοδικό "Αλεξανδρινά Γράμματα" ενός δικού του ποιήματος, με τίτλο "Η Κλεοπάτρα, η Σεμίραμις και η Θεοδώρα". Το 1933 κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του "Συνθέσεις...