Στιχοποιήματα και κείμενα

ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ.. Χάος οι ανασφάλειες ξανά στην επιφάνεια κι ο μόνιμος εχθρός μου ποντάρει στην αδράνεια ποιο δρόμο να διαλέξω ποια απόφαση να πάρω εχθρός η αναβολή μου… πρέπει να εξιτάρω.. Μπροστά βαθύ ποτάμι τα πάντα παρασέρνει και πίσω κατηφόρα που σε γκρεμό πηγαίνει ανάμικτα αισθήματα κίνδυνος και παράνοια χάος οι ανασφάλειες ξανά στην επιφάνεια.. Κοιτάζω παραδίπλα δυο χέρια μου απλώνεις μα πάλι κινδυνεύω δεν ξέρεις να σηκώνεις μια θάλασσα αγάπη που κρύβω στη καρδιά μου και χάνομαι και πάλι στην ανασφάλεια μου.. Είχες την ευκαιρία μια μέρα του Σεπτέμβρη   όταν σε αγαπούσα… "ο έρωτας πιστεύει" μαζί σου να με πάρεις να μ' έχεις στο πλευρό σου, μα τώρα οι ανασφάλειες με έκαναν εχθρό σου… Γ.     Μάγιατζης             30-12-2014

ΜΕΤΑ ΤΗ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ.. Και μετά την καταιγίδα μες στη συννεφιά μου είδα ένα αστέρι. Χρειαζόμουνα αέρα όλα τα 'κανα πιο πέρα με το χέρι.. Αναβόσβηνε σα φάρος το πλησίασα με θάρρος και το πήρα. Το αστέρι της αγάπης δεν το έδειχνε ο χάρτης μόνο η μοίρα.. Και το έσφιξα με πάθος ήξερα δεν κάνω λάθος ήταν φίλος. Κι έβγαλε όλο το φως του ο ουρανός όλος δικός του ένας ήλιος.. Το 'βαλα μες στη καρδιά μου   στα κρυφά τα όνειρά μου το κρατάω.. Βγήκαν τ' ουρανού τ' αστέρια γύρισαν τα καλοκαίρια σ' αγαπάω… Γ.   Μάγιατζης           30-12-2014

ΕΡΩΤΑ ΜΑΓΙΚΕ ΜΟΥ.. Φωτιά στη καρδιά , φωτιά στο μυαλό καίγεται η σάρκα μου και λιώνει η σκιά μου απλώνει η φλόγα μου εκεί που η ματιά μου αφήνει τα ίχνη της σε πλάνο θολό.. Κοχλάζει το αίμα μου σα λάβα κοχλάζει ανοίγουν τα στήθη μου καυτό σιντριβάνι τον βλέπω τον κίνδυνο αυτό όμως δε φτάνει το βήμα το έκανα κι αυτό δεν αλλάζει.. Σα τα νερά του ποταμού που πέφτουν καταρράκτης έτσι ο έρωτας κυλάει στις φλέβες της καρδιάς μου και παρασέρνει ότι βρει στο πλάτος της στεριάς μου δεν τον κρατάει η λογική ούτε κανένας φράχτης.. Αχ έρωτα αγιάτρευτε, αχ έρωτα δικέ μου μισό αφήνεις το κορμί και στύβεις τη ψυχή μου μα όταν σε παίρνω αγκαλιά κι ενώνεσαι μαζί μου γεμίζουμε ένα πέλαγο, έρωτα μαγικέ μου..   Γ.   Μάγιατζης              28-12-2014

ΣΤΟ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΑΝΤΕΧΩ.. Ανάποδα βλέπω τα φώτα που τρέχουν στους δρόμους του κόσμου ακόμα αντέχουν μονόδρομοι, νόμοι, κανόνες ορίζουν     τα φώτα αντέχουν και πάντα γυρίζουν.. Η νύχτα αφήνει τριγύρω σημάδια κι εγώ στο τιμόνι μετράω τα βράδια χαμένες αγάπες περνάνε εμπρός μου κι ο δρόμος που πήρα ο μόνος εχθρός μου.. Τα φώτα μου σχίζουν τα μαύρα σκοτάδια σκαλίζουν τους δρόμους που κρύβουν τα χάδια που κρύβουν αλήθειες στα χρόνια θαμμένες που κρύβουν αγάπες παλιές ξεχασμένες.. Πατάω το γκάζι, απόγνωση, πόνος, τα μάτια μου κλείνω, πως ξέμεινα μόνος και φεύγω απ' το δρόμο, ανάποδα βλέπω τα φώτα που σβήνουν στο λίγο που αντέχω… Γ.   Μάγιατζης         26-12-2014                                        ...