Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Νίκη Ταγκάλου

ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ - Η ΕΡΩΜΕΝΗ

Εικόνα
O ρόλος της αγαπημένης δεν την ήθελε ποτέ. Την τραβούσε όμως εκείνος της παράνομης, μελαγχολικής ερωμένης, που πάντα ζητούσε  παραπάνω αλλά δεν έπαιρνε τίποτα. Δανειζόταν λίγες ώρες από τις ζωές τους, στόλιζαν τα αυτιά της με υπέροχα λόγια  που έτρεφαν την ματαιοδοξία της και μετά γυρνούσε πίσω στο κενό σπίτι που την περίμενε. Απείθαρχη… Τραβούσε το λάθος και στο τέλος το λάτρευε. Χάριζε τον εαυτό της στο απαγορευμένο και έδινε ευτυχία στους άλλους χωρίς να λογαριάζει την δική της που ποτέ δεν άγγιζε. Θύμωνε με τον εαυτό της κάθε φορά που άπλωνε το χέρι της αλλά δεν είχε που να το δώσει. Οι δανεικές αγκαλιές της χάριζαν χαμόγελο μόνο για όσο κρατούσαν, μετά ήταν η ίδια, μοναχική και απελπισμένη γυναίκα που μιλούσε στον καθρέφτη της και τον ρωτούσε τι είχε λάθος πάνω της. Τελικά… Ίσως είχε πολλά για τους άλλους αλλά λίγα για τον εαυτό της. Τελικά… Θράσος δεν είχε και το χρειαζόταν για ν...

Νίκη Ταγκάλου - Το παιδί μέσα μου

Εικόνα
Διάλεξα μια ηλικία κι έμεινα εκεί. Μη με ρωτήσετε πόσο… Ένα νούμερο είναι εξάλλου. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Η ηλικία είναι η ψυχή, λένε. Και νομίζω πως αυτό διάλεξα. Να ακολουθώ τη ψυχή μου κι όχι τα χρόνια μου. Όσο περνούσαν τα χρόνια, δεν προχωρούσα μπροστά. Έκοβα ταχύτητα! Χαλασμένο “αμάξι”; Όχι. Φοβισμένο ίσως. Ένας φόβος να μη χάσω την αισιοδοξία μου για τη ζωή, το γέλιο και τη χαρά που πάντα με χαρακτήριζαν. Ένας φόβος να μη χάσω την αγνότητά μου! Όσο κι αν προσπαθούν να μου “φυτέψουν” στο μυαλό καταιγίδες και τέρατα, εγώ επιμένω, παιδί! Ένα παιδί που τον κάκτο τον βλέπει τριαντάφυλλο και τ’ αγκάθια τους προέκταση της φυσικής ομορφιάς τους. Ένα παιδί που όταν βρέχει, τρέχει κάτω απ’ τη βροχή να μουσκέψει το πρόσωπό του, να το πλύνει από τις στεναχώριες των ενηλίκων, από τη “μουντζούρα” της θλίψης τους και να γελάσει και πάλι, να ξεκαρδιστεί στα γέλια. Να το ακούσουν οι άνθρωποι, τα ζώα, τα πουλιά, η πλάση όλη. Να ξυπνήσουν από τον θόρυβο αυτό...

Νίκη Ταγκάλου - Βαρύ φορτίο

Εικόνα
Μαζεύω θανάτους μέσα μου. Κάθε βράδυ κοιμάμαι και με έναν. Του χαρίζομαι μέχρι να με καταπιεί. Στο τέλος με συνθλίβει αυτός ο έρωτας που τελειωμό δεν έχει. Δεν έχω κανέναν δίπλα μου πια, όλοι μαυροφορεμένοι, δίχως πρόσωπο, δίχως ψυχή. Κουβαλώ ένα φορτίο στην πλάτη, με ματώνει το βάρος του, δεν με αφήνει να ξεχνώ ποτέ τίποτα. Παρακαλώ για αμνησία και σε κάθε ευχή παίρνω μια μαχαιριά ακόμα. Κι όσο αναζητώ έρωτες το μόνο που καταφέρνω είναι να ανακαλύπτω ρυτίδες. Τις μετρώ πάνω μου μια-μια, μια για κάθε δάκρυ, μια για κάθε γέλιο. Ξοδεύω κάθε σπιθαμή πάνω μου όμως δεν το μετανιώνω, μου χαρίζω όνειρα και ελπίδες που κρατούν για λίγες μέρες. Μετά, γυρνάω το κεφάλι μου πάλι πίσω, εκεί που το βρήκες εσύ ανέκφραστο και αποφάσισες να το πλάσεις με τα χέρια σου. Κι αν σου στέλνω την λύπη μου, δεν το κάνω επίτηδες... Είναι που η έρημη η καρδιά μου ξύπνησε για λίγο και άντε τώρα να την κοιμίσω πάλι. Τι τραγούδι να της πω... Ξέμεινα από στίχους... Κι αυτό το φορτίο είναι τ...

Νίκη Ταγκάλου - Ζητάς

Εικόνα
Έχεις την απαίτηση  να πέσω μέσα στην φωτιά και αλώβητη να βγω. Έχεις την απαίτηση να τρέχω μέσα στην βροχή ξυπόλητη και η υγρασία να μην με αγγίζει. Ζητάς θυσίες εις το όνομα της αγάπης. Εσύ όμως ξέρεις να αγαπάς ; Πώς ζητάς τον θάνατο του άλλου όταν εσύ αρνείσαι να πεθάνεις ; Σε αγγίζει η ανιδιοτέλεια τoυ έρωτα ; Ζητάς εγώ να κατεβάσω τα αστέρια μέσα στα χέρια σου και αναρωτιέμαι.. εσύ θα μου χάριζες ποτέ το φεγγάρι ; Ζητάς εγώ να γίνω άνδρας στην θέση του άνδρα, φορώντας φόρεμα και ψηλά τακούνια. Εσύ ζητάς έρωτα με προϋποθέσεις αλλά εγώ ήρθα μόνη μου, δεν έφερα τίποτα μαζί μου.  Ότι κουβαλούσα στα χέρια μου  ήταν μόνο η αγάπη μου   και το πάθος μου για σένα.. Πώς ζητάς σπασμούς καρδιάς όταν αυτήν την καρδιά την αφήνεις κατάχαμα να σέρνεται και να λιγοψυχά. O δικός μου έρωτας με έφερε τελείως γυμνή στο κατώφλι σου και ήταν στο χέρι σου να με ντύσεις. Αυτό.. έπρεπε να το κάνεις εσύ.. NIKH TAΓΚΑΛΟΥ (facebook) ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ (blog)  

Νίκη Ταγκάλου - Ξενύχτι

Εικόνα
Έριξα αυλαία ! Κανείς δεν θα με ψάξει πια ! Κρύφτηκα εκεί που το μυαλό σας δεν θα πάει. Είναι εύκολο. Κλείνω τα μάτια και αφήνομαι. Ανεπάρκεια... Δεν ξέρω ποιανού.. Όμως όλα και όλοι απουσιάζουν. Μελετήστε με για να γεννηθώ. Αγνοήστε με για να εξαφανιστώ. Δεν βλέπω καμία αντίδραση. Πάλι θα ξενυχτήσω. Νίκη Ταγκάλου (facebook) Νίκη Ταγκάλου (blog)

Νίκη Ταγκάλου - Είσαι εσύ

Εικόνα
  Και τελικά… υπήρχε έρωτας.. Έπρεπε όμως να περάσω μέσα από δύσβατα μονοπάτια και καταιγίδες  για να μπορέσω να τον αναγνωρίσω αμέσως μόλις έρθει. Έπρεπε να με κατηγορώ για κάθε λάθος μου  για να δεχθώ το σωστό με την πρώτη του εμφάνιση. Αν δεν περνούσα μέσα από ψυχική εξαθλίωση πως θα με  ετοίμαζα για σένα ; Πως θα ήμουν έτοιμη για τα πάντα με μια σου λέξη ; Κάποτε με κατηγορούσα για την λάθος στιγμή γέννησής μου  και τώρα χαίρομαι για τον σωστό συγχρονισμό μας. Κάπου πάντα υπάρχει ένας άνθρωπος να σε περιμένει,  ένας άνθρωπος που συμπληρώνει την δική σου ψυχή  για να μπορέσει να αρχίσει να ζει. Άλλοι είναι τυχεροί γιατί τον βρίσκουν γρήγορα  και άλλοι ίσως λίγο άτυχοι γιατί σπαταλούν ανούσια την ζωή τους  για πολλά χρόνια μέχρι την εκπλήρωσή της. Δεν μετανιώνω για τα λάθη μου,  μετανιώνω όμως που δεν γεννήθηκα για σένα. Μετανιώνω γιατί δεν ήσουν εσύ η πρώτη μο...

ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ - "O ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΟΥ"

Εικόνα
Παντού..εσένα αγγίζω … γιατί η αγάπη σου περνάει από παντού.. Καραδοκεί πίσω από πόρτες . Ξεπροβάλει μέσα από θάλασσες. Βρίσκεται στον ήλιο που μου γελάει, στον αέρα που με χαϊδεύει.. Παντού εσύ … Σε αυτό που αγαπώ είσαι εσύ και εγώ .. αυτό το κρατώ πάντα μέσα μου.. Παντού εσένα αισθάνομαι.. Όλα τα άλλα απλά δεν υπάρχουν … Και όταν όλα μου σιγοτραγουδούν το όνομά σου, εγώ ψιθυρίζω σ’αγαπώ... Καταλαβαίνεις τώρα γιατί παλεύω … ; H αγάπη επαναστατεί μπροστά στην άρνηση και τον πόνο της τον κάνει πιο υποφερτό, γιατί ξέρεις ..πως τουλάχιστον πολέμησες.. Και όταν τα χρόνια μας ξεγελάσουν, τουλάχιστον θα θυμάμαι πως υπηρέτησα ότι λάτρεψα και άγγιξα ότι με εκδικήθηκε .. ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ Νίκη Ταγκάλου (μπλογκ)       Νίκη Ταγκάλου (φέισμπουκ) Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό προφίλ της Νίκης Ταγκάλου στο φέισμπουκ    

ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ - "ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ"

Εικόνα
Τελικά .. η φαντασία μου καλπάζει χειρότερα κι από άλογο ! Φαντάστηκα ότι είχα έναν έρωτα μεγάλο. Έναν άντρα που χρησιμοποιούσε συνεχώς τις λέξεις "πάντα" και "ποτέ". Έναν άντρα που άφηνε στα πόδια μου τα πάντα για να είμαι εγώ ευτυχισμένη, που έχτιζε παλάτια για να στεγάσει την αγάπη μας, που μας θωράκιζε μέσα σε κύκλο για να μην εισχωρούν οι εχθροί. Πόση φαντασία άραγε μπορεί να χωράει ένα γυναικείο μυαλουδάκι. Έπαιρνα το ψέμα του και αυτομάτως το μετέτρεπα σε αλήθεια. Άκουγα την φωνή του και μου γαλήνευε ότι σάλευε μέσα μου. Σε κάθε δυσκολία με ταπείνωνε με λόγια κοφτερά και το αίμα δεν το έβλεπε. Εγώ όμως το σκούπιζα και συνέχιζα να τον αγαπώ. Όταν εμφανίστηκε στην φαντασία μου, δεν μου είπε πως ήταν ο δήμιος μου και εγώ η χαζή δεν σκέφτηκα τόση αγάπη δεν μπορούσε να είναι γήινη ... Αυτή η αγάπη, δεν ήταν δική μου, ούτε δική του, ήταν κάτι έξω από εμάς ... Αυτή η αγάπη, μας προκαλούσε να πεθάνουμε. ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ Αναδημοσίευση ...