Στιχοποιήματα και κείμενα

  Ένιωθα ότι κάτι έλειπε, ήθελα τόσο να τους δω. Πέρασαν τα χρόνια, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν, σε ένα μουσείο. Το έδαφος, Βρετανικό. Συνεχώς για ένα μάγο, μιλούσε το προσωπικό. Ψιθύριζαν το γνωστό θρύλο:  «οι Καρυάτιδες είναι, αληθινές γυναίκες». Άκουσα κλάμα γυναικείο, έστρεψα τη ματιά μου προς τα εκεί. Αέρινη στα πέπλα της. Πανέμορφη, ψηλή. Στα πόδια της, πεσμένο ένα γράμμα, μου ζήτησε να το κρατήσω,  όταν επιστρέψω στην Ελλάδα, να το ανοίξω. «Να τους πεις, Ελληνίδα είμαι, κόρη ξακουστή από τις Καρυές, Έλληνες είμαστε. Πονέσαμε όταν μας πριόνιζαν, κραυγάζαμε όταν μας μετέφεραν  -Που μας πηγαίνετε; κάποιοι, είπαν πως μας άκουσαν. Ο Μέντορας βυθίστηκε, η οικία κατασχέθηκε, η Μαίρη έφυγε. Θυμάμαι τα λόγια, του γέροντα Αθηναίου. -Εσείς οι Άγγλοι,  παίρνετε μακριά τη δημιουργία των προγόνων μας, να τα φυλάξετε καλά, μια μέρα, θα τα απαιτήσουμε πίσω. Διεκδικήστε μας, αν μας επιθυμείτε όσο και εμείς. Ένα φιρμάνι, μας ...

Nymphs listening to the songs of Orpheus by Charles François Jalabert Αρχαία θεά με συνέλαβε, το Αιγαίο πέλαγος με γέννησε . η αρχαία Δωδώνη με θήλαζε, η Μεσόγειος μου έδωσε φιλί.   έχω συνείδηση Ελληνική μέχρι ο θάνατος να πάρει την ψυχή, τίποτε δεν φοβάμαι. για τίποτα δεν λυπάμαι. Η καρδιά η δική μου σκέπτεται, μονάχα την αγάπη… ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ

Φωτογραφία : ΝΑΝΣΥ ΚΙΤΣΟΥΛΗ (Επίδαυρος 27-09-2010) Μικρό μου Αλμυρίκι, αδύνατον να σε πλησιάσω, να σε συναντήσω, να σε χορτάσω. Είμαι σαν τριήρης που αφήνει την στεριά για την θάλασσα την κακιά με λαβωμένη πρύμνη, που δεν ξέρει  αν στην πατρίδα θα γυρίσει. Αχ, μικρό μου Αλμυρίκι, πρόσεχε το κύμα, μη με ύπουλο χτύπημα μη σε ξεριζώσει, πικρά να μη σε ποτίσει από στενοχώριας βροχή. Μη σαστίσεις την ζωή σου να κρατήσεις. ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΑ ΕΩΣ ΤΟ ΜΙΝΩΤΑΥΡΟ.. Όταν φορτώνει η καρδιά του Άτλαντα τα βάρη πάρε απ' τον Όλυμπο νερό κι ευωδιαστό θυμάρι κοίτα ψηλά στον ουρανό πιο πέρα απ' τη ματιά σου να βρεις γαλήνη στη ψυχή κι αέρα στα πανιά σου.. Αν ψάχνεις την Ιθάκη σου και μια αγαπημένη πάρε μαζί σου την Αργώ που ακόμα περιμένει χρόνια και χρόνια ορφανή στο πέλαγο κρυμμένη τους αργοναύτες να φανούν σε μια πατρίδα ξένη.. Την Ευρυδίκη αν ζητάς σα δεύτερος Ορφέας πάρε μια λύρα κρητική κι αμπέλι της Νεμέας κέρνα κρασί και μέθυσε τις μυθικές μαινάδες τραγούδησε και χόρεψε μαζί τους μαντινάδες.. Μα αν θέλεις μια πεντάμορφη να κλέψεις απ' τη Κρήτη πάρε μαζί σου φυλαχτό απ' τη θεά Αφροδίτη γιατί έχει Μινώταυρους που εκιά παραφυλάνε κι άμα σε βρούνε μπόσικο θα πέσουν να σε φάνε… Αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλα τα φιλαράκια μου από την Κρήτη… Γ.    Μάγιατζης        29-9-2014  

Είμαι λένε κόσμημα ξεχωριστό, έκανα μυστικό ταξίδι μεγάλο σε αβέβαιο, δίσεχτο καιρό. Με είπαν σπουδαίο άγαλμα περίτεχνο, μα είναι ψέμα, εγώ ακόμα ζω. Θέλω στη χώρα μου να γυρίσω το φως της να αντικρίσω. Δεν σας παρακαλώ υποστήριξη σταθερή ζητώ, στο στοχασμό σας να μπω, το αληθινό δίκιο μου θέλω να βρω, πρέπει είναι εφικτό. Όπως αυτό προστάζει, ολόγυρα τις αδελφές μου να δω, αγάλματα από παλαιό καιρό. Εδώ με απελπισία υπάρχω, Χρόνια τώρα σιωπηλά θρηνώ για τον άδικο, λυπητερό χωρισμό. Στείλτε με πίσω, μην χάνετε καιρό. Είμαι της Ελλάδας ξακουστό βιό, που έχει απέραντο πολιτισμό, πολύτιμο ονομαστό προικιό! ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ 28/9/2014

Ανίσχυρος υπομένει κι αμύνεται στις αλλεπάλληλες επιθέσεις του χρόνου Ανθίσταται πεισματικά με τα δόντια σφιγμένα Έχει τη συνείδηση της φθαρτότητας του αλλά όσο περνάει απ’ το χέρι του η πόλη δε θα πέσει Δε θα υψώσει λευκή σημαία. Φυλάει τις κερκόπορτες νυχθημερόν. Μα τι να το κάνεις; Το αναπόφευκτο μια μέρα θα έρθει. Τότε και μόνο τότε, ας ειπωθεί το «Η πόλις εάλω» 2013 Λευτέρης Τσίλογλου   

  Στην Νέα Ορλεάνη την μακρινή  υπάρχει μια πόρτα πράσινη.  Το έχει η Ελεονόρα η Καλαματιανή.  Μπουζουξίδικο να το πεις μπορεί,  τραγούδι χορός ως το πρωί.  Κι ο έρωτας κέρασμα ως το πρωί...  Εκεί δέχτηκα τα πρώτα μου φιλιά,  από μια κρεολή που είχε στα χείλια φλόγα.  Σε μακρινό ταξίδι ακριβό αντίκρισμα.  Ήταν η πρώτη μου παρθενική βραδιά  σε έρωτα λυόμενα στρώματα.  Ήταν η πρώτη μου τρυφερή ερωμένη  γι' αυτό, όσο ζω, στη μνήμη μου μένει.  Ποτέ δεν θα λησμονηθεί  στων χρόνων την πυκνή ομίχλη .  Σε ναυτικό αταίριαστη η δική μου ταραχή,  μα ήμουν αμούστακο παιδί.  ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ   15/7/2013

ΑΧ   ΚΑΗΜΕ   ΚΑΡΑΒΟΚΥΡΗ.. Της καρδιάς μου ο καημός πες μου πως να φύγει πως που του πήραν τον αέρα από τα πανιά του πέρα.. Πως ν' απλώσει τα πανιά του που 'ναι λάσκα τα σχοινιά του πώς να βγει απ' το λιμάνι που το κύμα δεν τον φθάνει.. Πως τον κάβο του να λύσει την καρδιά μου να αφήσει να κρατήσει μια ανάσα για να μη χτυπάει μπάσα.. Αχ καημέ καραβοκύρη θα σου κάνω το χατίρι, σήκωσε την άγκυρά σου άνοιξε όλα τα πανιά σου και θα γίνω εγώ αέρας στο χρυσόμαλλο το δέρας στη στιγμή θα σ' οδηγήσω γιατί έχω ν' αγαπήσω… Γ.    Μάγιατζης          27-9-2014  

ΣΙΩΠΗ…ΦΩΝΗ…ΚΑΙ ΨΙΘΥΡΟΣ… A ν η σιωπή σου λέει κάτι κι αυτό το κάτι σε μαγεύει πάρ' της καρδιάς το μονοπάτι αυτό που έρωτες γυρεύει.. Αν η φωνή   σου λέει κάτι κι αν η ηχώ   σε συνεπαίρνει βάλε ένα στόχο μέσα στο χάρτη   και μια αγάπη που να σε δένει.. Αν συνταιριάζεις τον ψίθυρο μου και βγάζεις λέξεις που σε μαγεύουν μικρό πουλί μου κι αλαργινό μου διώξε τις σκέψεις που σε παιδεύουν.. Κι έλα να γίνω εγώ η φωλιά σου να γίνω δέντρο για να κουρνιάσεις εγώ να γείρω στην αγκαλιά σου κι εσύ τα χάδια μου να χορτάσεις… Γ.    Μάγιατζης         25-9-2014