ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ-ΒΕΛΛΟΥ - ΕΥΡ. ΔΡΑΤΣΕΛΟΣ - Η γιαγιά η καλή, μου έλεγε
Η γιαγιά η καλή, μου έλεγε, -κι επέμενε πολύ-, "Μαθέ τέχνη και Άστηνε" -κι ας μην είναι κι η πιο καλή- και όταν πεινάσεις πιάστεινε, σα το έξυπνο πουλί Να είσαι τίμιο παλικάρι, και να 'νοιξεις σπίτι, για να μην κακοπέσεις κάτω από κανά ραδίκι. Έμαθα τέχνη το λοιπόν, έγινα μπογιατζής, να έχω θέα απ' τη σκαλωσιά και στα ψηλά, όσο να πεις. Κι έτσι βρήκα γκομενάκι περιωπής, πρώτο πράγμα-τεφαρίκι, με λίγο ψηλά τη μύτη. Βλέπεις, έχει ο μπαμπάς της μεγάλο σπίτι, -μια μικρή βίλα στην Εκάλη- έχει δρόμο ιδιωτικό, έχει κι ένα κανάλι, και στον κήπο αμολυτή, μια τίγρη απ' τη Βεγγάλη. Είναι η πισίνα του πάντα γεμάτη, γι' αυτό είναι η μάντρα του ψιλή, μη τηνε πιάνει μάτι. Ο μπαμπάς της ξέρει τέχνη λαμπρή, κι εμένα με φωνάζει "ασπριτζή". Χρήματα τοκίζει ολημερίς, μα γι' αυτό δε βγάζω άχνα, γιατί μου είπε "αν μιλάς πολύ, θα σε ρίξω στα πιράνχα". Τέλος πάντων, δε σκοτίζομαι πολύ, αφού έχω βολευτεί με τη μικρή. Αυτή είναι χο...