Στιχοποιήματα και κείμενα

Ουαρσάν Σάιρ «Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του, εκτός αν πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία τρέχεις προς τα σύνορα μόνο όταν βλέπεις ολόκληρη την πόλη να τρέχει κι εκείνη οι γείτονές σου τρέχουν πιο γρήγορα από σένα με την ανάσα ματωμένη στο λαιμό τους το αγόρι που ήταν συμμαθητής σου που σε φιλούσε μεθυστικά πίσω από το παλιό εργοστάσιο τσίγκου κρατά ένα όπλο μεγαλύτερο από το σώμα του αφήνεις την πατρίδα μόνο όταν η πατρίδα δε σε αφήνει να μείνεις. κανένας δεν αφήνει την πατρίδα εκτός αν η πατρίδα σε κυνηγά φωτιά κάτω απ΄ τα πόδια σου ζεστό αίμα στην κοιλιά σου δεν είναι κάτι που φαντάστηκες ποτέ ότι θα έκανες μέχρι που η λεπίδα χαράζει απειλές στο λαιμό σου και ακόμα και τότε ψέλνεις τον εθνικό ύμνο ανάμεσα στα δόντια σου και σκίζεις το διαβατήριό σου σε τουαλέτες αεροδρομίων κλαίγοντας καθώς κάθε μπουκιά χαρτιού δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν πρόκειται να γυρίσεις. πρέπει να καταλάβεις ότι κανένας δε βάζει τα παιδιά του σε μια βάρκα...

Σιχαίνομαι ν' ακολουθώ, σιχαίνομαι και να καθοδηγώ. Να υπακούω; Όχι! Και να κυβερνώ; Ούτε και τούτο! Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του φόβο δεν προκαλεί. Και μόνον όποιος φόβο προκαλεί μπορεί να οδηγήσει άλλους. Σιχαίνομαι ακόμη και να καθοδηγώ τον εαυτό μου! Μ' αρέσει, όπως στα ζώα του δάσους και της θάλασσας να χάνομαι για λίγο να κάθομαι ανακούρκουδα σε μια ερημιά και να στοχάζομαι να ξαναφέρνω πάλι πίσω τον εαυτό μου από μακριά πλανεύοντας τον για να γυρίσει ξανά σ' εμένα. Μετάφραση: Αλέξανδρος Σ. Αλεξάνδρου   Πηγή:  24 γράμματα Διαβάστε επίσης:  Φρίντριχ Νίτσε

Έρωτες ημιτελείς. Οι ανήθικοι προσφέρουν διδάγματα ηθικής. Όλα στα γραπτά είναι γραμμένα σοφά. Μόνο οι ζωές διαλύονται. Κι εσύ προσπαθείς, με δανεικές ανάσες να πορευτείς. Με τις προσευχές δε φυτρώνουν φτερά. Ίσως είσαι ο μοναχικός... που στο λιμάνι περπατά. Περνάς δίπλα απ' τον Πήγασο που πλέον αγνοείς. Λες βαρέθηκες, τις ίδιες να κάνεις διαδρομές. Τότε άλλαξε τες, ψιθυρίζει στο μυαλό σου ο σοφός. Αλήθεια ποιος είναι αυτός; είχε άραγε κάποια αξιόλογη αποτυχία; και αν ναι, ξαναπροσπάθησε; .γύρνα το κεφάλι αριστερά, ένα αυτοκίνητο περνά. Τώρα που διέσχισες το δρόμο, στο πεζοδρόμιο ξανασκέψου. Τίποτα δε φταίει μα και όλα μαζί μπορούν να φταίνε. Ίσως το μυαλό σου... άλλωστε εσύ είσαι ο μοναχικός, θυμάσαι; εσύ είσαι που αρκέστηκες σ' έναν έρωτα μισό καθοδηγήθηκες από κάποιον πιο “σοφό”. Όταν αγνοείς τον Πήγασο σε αγνοεί και αυτός. Όταν αρνείσαι σε αρνούνται, δε συμβαίνει όμως το ίδιο με την αποδοχή. .γύρνα το κεφάλι σου δεξιά, ένα...