Στιχοποιήματα και κείμενα

ΛΑΟΙ   ΣΤΑ    ΣΚΟΤΑΔΙΑ.. Από λάθος στιγμής με γεννήσανε   και κατάρα βαριά μου αφήσανε να μη νιώσω ποτέ την αγάπη.. Σε στενή φυλακή με φυλάκισαν και ποτέ μα ποτέ δε μ' αγάπησαν πεταμένο με είχαν στην άκρη.. Δύο μέτρα κελί μου χαρίσανε και ποτέ οι δειλοί δε τολμήσανε να με βγάλουν στα φώτα.. Υποσχέσεις για ένα παράδεισο πεταμένο με είχαν στην άβυσσο με κλεισμένη τη πόρτα... Την ψυχή μου στην κόλαση έριξαν τη ζωή και τον ήλιο μου στέρησαν τη χαρά μου μαζί και το δάκρυ.. Στο σκοτάδι μου πήραν το όνειρο και για πάντα με κράτησαν όμηρο δίχως φώτα στου κόσμου την άκρη.. Η κραυγή που φυλάω στα στήθια μου φιμωμένη είναι όλη η αλήθεια μου κι η πληγή της ματώνει σα βέλος .. Οι λαοί που σκοτάδια γνωρίζουνε που από τρόμο στη βία λυγίζουνε της σκλαβιάς τους θα γράψουν το τέλος… Γ.    Μάγιατζης        31-10-2014

ΠΟΘΟΙ.. Πόθοι χίμαιρες της σάρκας σα το λίκνισμα της βάρκας σεργιανάτε στο κορμί μου.. Το μυαλό μου το χαλάτε την ψυχή μου τη πουλάτε   κυβερνάτε τη ζωή μου.. Για δυο χείλη , για δυο μάτια τη καρδιά μου σε κομμάτια κόβετε και τη σκορπάτε.. Στο κουκί και στο ρεβίθι μου πουλάτε παραμύθι και στη κόλαση με πάτε.. Για τα στήθη τα στητά της και για τη κορμοστασιά της μέρα νύχτα με τρυπάτε Με κρατάτε στη φωτιά σας στη θανάσιμη αγκαλιά σας μες στο αίμα μου γυρνάτε.. Πόθοι άναρχοι διαβόλοι βρήκατε αραξοβόλι στο δικό μου το λιμάνι..   Στη ζεστή την   αγκαλιά της στο κορμί και στα φιλιά της η ζωή μου κύκλους κάνει… Γ.    Μάγιατζης         30-10-2014

ΑΝ   ΗΜΟΥΝ.. Αν ήμουν άστρο της αυγής φεγγάρι μαγεμένο νερό αθάνατο πηγής και δέντρο διψασμένο..   Αν ήμουν σύννεφο χλωμό αέρας στο λιβάδι βράχος αν ήμουν στο βουνό και φάρος στο σκοτάδι.. Αν ήμουν μία αγκαλιά κι ένα φιλί στο στόμα μια ηλιαχτίδα στη καρδιά βασιλικός στο χώμα.. Κάτω απ' τον ίδιο ουρανό θα φτιάχναμε οι δυο μας στο απέραντο το γαλανό τον κόσμο το δικό μας.. Αν ήσουνα πουλί μικρό και γύρω μου πετούσες τον όρκο εκείνο τον κρυφό ποτέ δε θα πατούσες… Γ.    Μάγιατζης         28-10-2014

ΙΕΡΑ    ΧΩΜΑΤΑ.. Πολεμίστρες ξανά θα γεμίσουμε τις ζεστές τις γωνιές μας θ' αφήσουμε για καθήκον και χρέος. Ουρανό γαλανό θα κρατήσουμε και ποτέ μας δε θα προσκυνήσουμε στις ορδές δεν θα νοιώσουμε δέος.. Στο βορρά η ψυχή δεν κουράζεται και στον νότο η ζωή θυσιάζεται για την μία και μόνη πατρίδα. Προμαχώνες και φρούρια άθικτα στρατιώτες με αισθήματα άρρηκτα ενωμένοι σε μια αλυσίδα.. Ιερά των πατέρων τα χώματα χαραγμένα ηρώων ονόματα απαιτούν σεβασμό και θυσία. Των εχθρών στοιβαγμένα τα πτώματα σχηματίζουν στο έδαφος στρώματα και παντού νεκρική ακαμψία.. Η πατρίδα ορθώνει ανάστημα και ο Έλληνας δείχνει παράστημα στου κινδύνου την ώρα. Ενωμένοι περνάμε εμπόδια η Ελλάδα μας δίνει εφόδια την λατρεύουμε τούτη τη χώρα… Γ.    Μάγιατζης    4-4-2014