Στιχοποιήματα και κείμενα

-Κοτ, κοτ, κοτ, καλέ είναι τρομερό αυτό, τρομερό! φώναξε η κυρα-κότα πρέπει, χωρίς άλλο, να ξυπνήσω και τις άλλες κότες για να τους το πω. Ε! κοτ, κοτ, κοτ! Ξυπνάτε, φιλενάδες μου, ξυπνάτε και ελάτε να σας πω τι έγινε σ' ένα κοτέτσι. Και άρχισε η πολυλογού η κότα να διηγείται μια τόσο τρομερή ιστορία, που σηκώθηκαν από τη συγκίνηση τα φτερά των αλλωνων που την άκουγαν και το λειρι του κόκορα ζάρωσε κι έπεσε. Αλλά ας αρχίσουμε από την αρχή την ιστορία μας. Και η αρχή της έγινε σ' ενα άλλο κοτέτσι, στην πέρα άκρη του χωριού. Ο ήλιος είχε πια βασιλέψει και οι κότες ετοιμάζονταν να κουρνι ά σουν. Ανάμεσα σ' αυτ έ ς ήταν και μια ολόασπρη κότα με κοντά ποδαράκια που έκανε ταχτικά τα αυγουλ ά κια της και ήταν πολύ-πολύ καθώς πρέπει. Καθώς επ ή δησε λοιπόν απάνω στο ξύλο για να κοιμηθεί, έξυσε με τη μύτη της λίγο τη φτερούγα της και της έπεσε ένα μικρ ό φτερ ά κι. -Κοτ, κοτ, κοτ, παει κι αυτό! Μπα! δε βαριέσαι, θα στενοχωρηθω για ένα φτερό? Όσο μαδούν τα...

Η υπογραφή του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν I Εν τινι φιλανθρωπική σχολή των απόρων παίδων ευρίσκετο και μικρά τις Ιουδαία εύτακτος, ευφυής, και μάλλον προκεχωρημένη των συμμαθητριών της εις όλα τα μαθήματα εκτός του ιερού, καθότι κατά διαταγήν του πατρός της δεν εδιδάσκετο εις αυτό. Και επετρέπετο μεν εις την κόρην να η παρούσα κατά την διδασκαλίαν αυτού, αλλά έχουσα προ αυτής το βιβλίον της γεωγραφίας ή της αριθμητικής να μελετά τα μαθήματα της επιούσης. Τούτο η ευφυής κόρη το έπραττεν εντός βραχυτάτου διαστήματος· και μετά ταύτα ηκροάζετο σιωπώσα του χριστιανού διδασκάλου, όστις ταχέως ανεκάλυψε και επείσθη ότι η Εβραία κόρη ηκροάζετο επιμελέστερον των λοιπών. Ότε ο πατήρ της, πτωχός, αλλά τίμιος ανήρ, έφερε κατά πρώτον το κοράσιον εις το σχολείον, συνεφώνησε μετά του διευθυντού, όπως εξαιρεθή του μαθήματος της Χριστιανικής διδασκαλίας. Αλλ’ επειδή, εάν απήρχετο του δωματίου κατά την εν λόγω ώραν, υπήρχεν υποψία ότι ήθελεν ίσως ταράξη την τάξιν και όπερ θα ...

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, φωτογραφία: Thora Hallager   Βιογραφία Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου 1805 στο Όντενσε, στο νησί Φιονία της Δανίας. Ο πατέρας του με τον καιρό ξέπεσε και δούλευε τσαγκάρης, για να ζήσει την οικογένειά του. Αλλά, μην μπορώντας να αντέξει στη φτώχεια, πέθανε πολύ νέος, αφήνοντας το γιο του το Χανς ορφανό, με τη μητέρα του για μόνο στήριγμα. Ο Χανς ήταν ένα περίεργο παιδί με εξαιρετική φαντασία. Πολλές φορές τον έβλεπαν να περπατά στο δρόμο σαν ονειροπαρμένος και το μυαλό του δεν το είχε πουθενά αλλού, παρά μόνο στα ποιήματα και στο διάβασμα. Προσπάθησε άδικα να μάθει την τέχνη του πατέρα του. Όταν τέλειωσε το σχολείο των άπορων παιδιών, μπήκε σε ένα ραφτάδικο, για να μάθει την τέχνη, αλλά ούτε και εκεί τα κατάφερε. Το ενδιαφέρον του κέρδισε το θέατρο, όπου αποστήθιζε ολόκληρες σκηνές από τα έργα που έβλεπε. Όταν ήταν με τους φίλους του, του άρεσε να απαγγέλλει και να τραγουδά. Ήταν δεκατεσσάρων χρονών, όταν, κυνηγώντας μια καλύτερη τύχη, ...