Στιχοποιήματα και κείμενα

Φωτογραφία:  Tomasz Alen Kopera Τρία πεσμένα δέντρα Φράξανε το μονοπάτι. Από τον ξυλοκόπο ξεχασμένα δέντρα Κρυφομιλούν, σαν τους τυφλούς, αγκαλισμένα. Στο βασίλεμα του ο ήλιος Βάφει με το αίμα του τα τσακισμένα κλωνάρια Κι απ τους φλοιούς τους ξεσχισμένους παίρνει Ο αγέρας το άρωμά του. Το ένα στραμπουλισμένο χέρι, Πελώριο κι όλο φύλλα, Το άλλο ζητάει, Και μοιάζουν οι πληγές τους, Σαν μάτια ζωντανών, γεμάτα παρακάλια. Από τον ξυλοκόπο ξεχασμένα δέντρα, Σαν πέσει η νύχτα εγώ θα έρθω σιμά σας, Μες στην καρδιά μου θα δεχτώ, Την ευγενική ρετσίνα σας, φωτιά που θα μου γίνει.. Κι αγκαλιασμένους και βουβούς, Θα μας ανακαλύψει η αυγή, Σπαρακτικό ένα ξόδι! Νέα Εστία τεύχος 1034 1 Αυγούστου 1970 Απόδοση: Γ.Δ Χουρμουζιάδης Διαβάστε επίσης: Γκαμπριέλα Μιστράλ Πηγή

Καρφωμένο στη σάρκα μου φέρνω από χρόνια Ζεστό μαχαίρι, Ένα πελώριο στίχο που αφρίζει σαν το κύμα Του αρχιπελάγους. Φιλοξενώντας τον τυφλά, τα σωθικά μου σφάζει Το μεγαλείο του. Με το φτωχό αυτό στόμα που τόσα ψέματα είπε Πώς να τον τραγουδήσω; Τα τριμμένα, ξεχασμένα λόγια των ανθρώπων Δεν έχουν την φλόγα Της ζωντανής, της πύρινης γλώσσας που μέσα τους Λαμπαδιάζει. Σαν ένα βρέφος, με τον ορό του αίματος μου Τον ανατρέφω Και ποτέ ένα βρέφος δεν βύζαξε τόσο αίμα Από ένα γυναικείο στήθος! Ανελέητο δώρο, ατέλειωτο καψάλισμα, Και μια οιμωγή.. Αυτός που τον έμπηξε βαθιά στα σωθικά μου Ας με σπλαχνιστεί! ΝΕΑ ΕΣΤΙΑ τεύχος 1034 1 Αυγούστου 1970 Απόδοση Γ. Δ. Χουρμουζιάδης Διαβάστε επίσης: Γκαμπριέλα Μιστράλ Πηγή

 Γκαμπριέλα Μιστράλ  Με το ψευδώνυμο Γκαμπριέλα Μιστράλ (Gabriela Mistral, 7 Απριλίου 1889 - 10 Ιανουαρίου 1957) έμεινε γνωστή η Λουσία Γοδόι Αλκαγιάγα (Lucila Godoy Alcayaga), Χιλιανή ποιήτρια[2]. Υπήρξε εκπαιδευτικός, διπλωμάτης και φεμινίστρια. Ήταν η πρώτη λογοτέχνης της Λατινικής Αμερικής που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 1945. Το 1951 τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Λογοτεχνίας της Χιλής[5]. Μερικά βασικά θέματα στα ποιήματά της είναι η φύση, η προδοσία, η αγάπη, η αγάπη της μάνας, η θλίψη και η αγανάκτηση, τα ταξίδια, καθώς και η ταυτότητα της Λατινικής Αμερικής, όπως αποτελείται από μείγμα εγγενών αμερικανικών και ευρωπαϊκών επιρροών. Η Γκαμπριέλα Μιστράλ είχε βασκική και ινδιάνικη καταγωγή. Τα πρώτα χρόνια της ζωής της εργάστηκε ως αγροτική δασκάλα σε φτωχά και απόμακρα χωριουδάκια στις χιλιανές Άνδεις[6]. Υπήρξε δασκάλα του επίσης χιλιανού νομπελίστα Πάμπλο Νερούδα[5]. Το 1922 συμμετείχε σε παιδαγωγική αποστολή στο Μεξικό και στη συνέχεια μπήκε στο διπλωματ...