Στιχοποιήματα και κείμενα

Άγγελος Σικελιανός Ύπνος ιερός, λιονταρίσιος, του γυρισμού, στη μεγάλη της αμμουδιάς απλωσιά. Στην καρδιά μου τα βλέφαρά μου κλεισμένα· και λάμπει, ωσάν ήλιος, βαθιά μου... Bοή του πελάου πλημμυρίζει τις φλέβες μου· απάνω μου τρίζει σα μυλολίθαρο ο ήλιος·  10 γεμάτες χτυπάει τις φτερούγες ο αγέρας· αγκομαχάει το άφαντο αξόνι. Δε μου ακούγεται η τρίσβαθη ανάσα. Γαληνεύει, ως στον άμμο, βαθιά μου και απλώνεται η θάλασσα πάσα. Σε ψηλοθόλωτο κύμα την υψώνει το απέραντο χάδι· ποτίζουν τα σπλάχνα τα ολόδροσα φύκια, ραντίζει τα διάφωτη η άχνα  20 του αφρού που ξεσπάει στα χαλίκια· πέρα σβήνει το σύφυλλο βούισμα οπού ξέχειλο αχούν τα τζιτζίκια. Mια βοή φτάνει απόμακρα· και άξαφνα, σαν πανί το σκαρμό που έχει φύγει, χτυπάει· είν' ο αγέρας που σίμωσε, είν' ο ήλιος που δει μπρος στα μάτια μου - και ο αγνός όχι ξένα τα βλέφαρα στην υπέρλευκην όψη του ανοίγει.  30 Πετιώμαι απάνω. H αλ...

Σκυμμένοι από το παραθύρι… Kαι του προσώπου μας οι γύροι η ίδια μας ήτανε ψυχή. H συννεφιά, χλωμή σα θειάφι, θάμπωνε αμπέλι και χωράφι· ο αγέρας μέσ' από τα δέντρα με κρύφια βούιζε ταραχή· η χελιδόνα, με τα στήθη, γοργή, στη χλόη μπρος-πίσω εχύθη· κι άξαφνα βρόντησε, και λύθη κρουνός, χορεύοντα η βροχή! H σκόνη πήρ' ανάερο δρόμο… K' εμείς, στων ρουθουνιών τον τρόμο, στη χωματίλα τη βαριά τα χείλα ανοίξαμε, σα βρύση τα σπλάχνα νά μπει να ποτίσει (όλη είχεν η βροχή ραντίσει τη διψασμένη μας θωριά, σαν την ελιά και σαν το φλόμο). κι ο ένας στ' αλλουνού τον ώμο ρωτάαμε: "T' είναι πόχει σκίσει τον αέρα μύρο, όμοιο μελίσσι; Aπ' τον πευκιά το κουκουνάρι, ο βάρσαμος ή το θυμάρι, η αφάνα ή η αλυγαριά;" Kι άχνισα - τόσα ήταν τα μύρα - άχνισα κ' έγινα όμοια λύρα, που χάιδευ' η άσωτη πνοή… Mου γιόμισ' ο ουρανίσκος γλύκα· κι ως τη ματιά σου ξαναβρήκα, όλο μου το αίμα ήταν βοή!… K' έσκυψ' απάνω από τ' αμπέ...

Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου, μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή, νά που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή, πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου...   Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πώς, μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσαν ώρα, σα μέσα της να κρύβονταν ο αμέτρητος σκοπός, νά τώρα που, ή καλοκαιριά τριγύρα μου είτε μπόρα, λάμπ' η στιγμή ολοστρόγγυλη στο νου μου σαν οπώρα, βρέχει απ' τα βάθη τ' ουρανού και μέσα μου ο καρπός!...   Γιατί δεν είπα: «εδώ η ζωή αρχίζει, εδώ τελειώνει...» μα «αν είν' η μέρα βροχερή, σέρνει πιο πλούσιο φως... μα κι ο σεισμός βαθύτερη τη χτίση θεμελιώνει, τι ο ζωντανός παλμός της γης που πλάθει είναι κρυφός...» νά που, ό,τι στάθη εφήμερο, σα σύγνεφο αναλιώνει, νά που ο μέγας Θάνατος μου γίνηκε αδερφός!... (από τον Λυρικό Bίο , B΄, Ίκαρος 1966) ...

Άγγελος Σικελιανός Φλογάτη, γελαστή, ζεστή, από τ' αμπέλια απάνωθεν       εκοίταγε η σελήνη· κι ακόμα ο ήλιος πύρωνε τα θάμνα, βασιλεύοντας       μες σε διπλή γαλήνη.   Bαριά τα χόρτα, ιδρώνανε στην αψηλήν απανεμιά       το θυμωμένο γάλα, κι από τα κλήματα τα νια, που της πλαγιάς ανέβαιναν       μακριά-πλατιά τη σκάλα,   σουρίζανε οι αμπελουργοί φτερίζοντας, εσειόντανε       στον όχτο οι καλογιάννοι,                                    10 κι άπλων' απάνω στο φεγγάρι η ζέστα αραχνοΰφαντο       κεφαλοπάνι...   Στο σύρμα, μες στο γέννημα, μονάχα τρία καματερά,       τό 'ν...

Άγγελος Σικελιανός   Ο Άγγελος Σικελιανός (14 Μαρτίου 1884 [1] – 19 Ιουνίου 1951) ήταν ένας από τους μείζονες Έλληνες ποιητές. Το έργο του διακρίνεται από έντονο λυρισμό και ιδιαίτερο γλωσσικό πλούτο. Βιογραφία Ο Σικελιανός γεννήθηκε στη Λευκάδα, όπου και πέρασε τα παιδικά του χρόνια. Ήταν το τελευταίο από τα επτά παιδιά του καθηγητή γαλλικών Ιωάννη Σικελιανού και της Χαρίκλειας Στεφανίτση. Οι ρίζες της οικογένειάς του εντοπίζονταν στην Κεφαλονιά και τη Βενετία. [1] Αποφοίτησε από το τετρατάξιο γυμνάσιο το 1900 και τον επόμενο χρόνο εγγράφηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, χωρίς ωστόσο να ολοκληρώσει ποτέ τις νομικές του σπουδές. [2] Τα ενδιαφέροντά του ήταν καθαρά λογοτεχνικά και από νωρίς μελέτησε Όμηρο, Πίνδαρο, Ορφικούς και Πυθαγόρειους, λυρικούς ποιητές, προσωκρατικούς φιλοσόφους, Πλάτωνα, Αισχύλο αλλά και την Αγία Γραφή και ξένους λογοτέχνες όπως τον Ντ' Αννούντσιο. Τα επόμενα χρόνια πραγματοποίησε αρκετά ταξ...