Στιχοποιήματα και κείμενα

Αν έζησα λιγότερα είναι γιατί πάντοτε προσμονούσα. Είναι ρευστές στη θύμηση μου οι μάζες της νοσταλγίας καθώς στεκόμουν αμείωτα και σταθερά κάθε έτος στην κορυφή της ισημερίας του χειμώνα για να κοιτάξω πρώτος το φως της ημέρας που μεγάλωνε. Δεν είχα πυρακτώσει τη ματιά μου ποτέ στην ευθεία του ήλιου την άνοιξη δεν την αντίκρισα στην αντίθετη τροχιά της  λαχτάρας μου πώς να την αισθανθώ, όταν δε μπορούσα να τη νιώσω; Αν έζησα ανώφελα είναι γιατί πάντοτε προσμονούσα Αγκιστρώθηκα στους αστραγάλους του χειμώνα σύρθηκα μαζί του στη χέρσα γη των ικριωμάτων εκεί, εκεί που συνάντησα τα επόμενα καλοκαίρια της  προσμονής μου με σπασμένο το λαιμό τους, υποταγμένα στη στενή υπόγεια  αναφορά γι' Ανάσταση. Αν έζησα επίφοβα είναι γιατί πάντοτε προσμονούσα Οι ρίζες άνυδρες των φαινομένων και οι αγνές προθέσεις μου  λεπτές οσμές σπασμένες. Διδάχτηκα από τη δική μου υπομονή τις ασάλευτες μέρες να σημαδεύω πρώτα να ...

 Αν έρθει, ας μην έρθει με την εκπλήρωση μιας χαράς που θα απολογείται στις λεπτές στρώσεις της φωνής της. Η ζωή μου δεν υποφέρει από τη θλίψη μιας ανέγγιχτης ομορφιάς η ζωή μου αντιστέκεται στην παρηγοριά απεχθάνεται την παραμυθία της πραγματικής αντίληψης η εμπιστοσύνη των επιθυμιών μου εκδηλώνεται πάντα στη σιωπή. Δε λυπάμαι τη θυσία μου στο σύμβολο της η τιμή που του απέδωσαν οι σχισμένες φλέβες μου δεν ήταν μόνο το αίμα ήταν μαζί και η ροή μιας ανένταχτης έμπνευσης   στην υπέρβαση του κατανοητού. Η δημιουργία μου τώρα είναι μονάχα για μια αναχώρηση εκείνη την αποφυγή της γης της εξήγησης που δε γίνεται κατανοητή όταν πρέπει να περιγράψω στους απλούς ανθρώπους την ευτυχία μιας θορυβώδους ανυπαρξίας. Αν έρθει, ας μην έρθει με την εκπλήρωση μιας μακαριότητας που θα παρηγορεί με τα φύλλα χρυσού της φωνής της. Υπάρχουν κι άλλες φωνές, υπάρχουν κι άλλοι τόποι όμως αν διάλεγα έναν θάνατο θα είχε τη...