Στιχοποιήματα και κείμενα

  Λουίζ Λαμπέ  Ζω και πεθαίνω· φλέγομαι και σβήνω αντάμα· παραζεσταίνομαι ενώ ρίγος με κρατά· σκληρή η Ζωή, μα κι απαλή μου είν' αρκετά κι έχω λαχτάρες και χαρές περίεργο κράμα. Την ίδια ώρα οπού γελώ ξεσπώ στο κλάμα, και μες στο κέφι βάσανα νιώθω φριχτά· χάνω ό,τι ωραίο, μα και για πάντα αυτό κρατά την ίδια ώρα μαραίνομαι κι ανθίζω αντάμα. Με τέτοια αστάθεια ο Έρωτας με περιβάλλει· κι όταν τη θλίψη μου θαρρώ για πιο μεγάλη, δίχως να το σκεφτώ, είμαι έξω απ' την οδύνη. Κι όταν πάλι είμαι σίγουρη για τη χαρά μου. και πως στην ώρα βρίσκομαι την πιο γλυκιά μου, στην πρώτη μου τη συμφορά με παραδίνει. Μετάφραση: Κυριάκος Αλέπης  Διαβάστε επίσης: Λουίζ Λαμπέ , Σονέτο  Πηγή: oxy-moron

  Λουίζ Λαμπέ   Η Λουΐζ Λαμπέ (Louise Labé, 2 Ιανουαρίου 1524 - 25 Απριλίου 1566), γνωστή και ως Η Ωραία Σχοινοποιός (La Belle Cordière), ήταν Γαλλίδα ποιήτρια της Αναγέννησης, κόρη του πλούσιου σχοινοποιού Πιερ Σαρλί και της δεύτερης συζύγου του, Ετιενέτ. Το λογοτεχνικό έργο της ήταν περιορισμένο, αλλά ευρέως αναγνωρισμένο ως ένα από τα σημαντικότερα του αναγεννησιακού λυρισμού. Βιογραφία Γεννήθηκε στη Λυών περί το 1524. Τα έργα της είναι σαφώς επηρεασμένα από τον Πιέτρο Μπέμπο, τον Πετράρχη και τον Τζάκοπο Σαννατσάρο. Το προσωνύμιό της προήλθε από το επάγγελμα του πατέρα της αλλά και του συζύγου της, καθώς το 1540 παντρεύτηκε έναν επίσης σχοινοποιό. Σε πεζό λόγο έγραψε το έργο «Διάλογος της τρέλας και του έρωτα». Ήταν πολύ γνωστή για την ομορφιά, τη μόρφωση και τις ικανότητές της στην ιππασία και την ξιφασκία. Πέθανε στο Παρσιέ, το 1566. Ενδεικτική εργογραφία ◾Διάλογος της Μωρίας και του Έρωτα (δραματική αλληγορία σε πεζό), γαλλικά: Debat de Folie et d'Amo...