Στιχοποιήματα και κείμενα

Όταν η Αύρα πλησίασε τον Αγέρα μαγεύτηκε από το ελεύθερο στοιχείο του. Ερωτεύτηκε αμέσως και προσπαθούσε να προλάβει την ταχύτητα του. κι όλο προσπαθούσε, ξανά και ξανά και μόλις πλησίαζε και την δρόσιζε λιγάκι ξεμάκραινε πάλι. Η Αύρα δεν μαρτυρούσε τι ένιωθε από φόβο. Φόβο μήπως και νιώσει ο Αγέρας άσχημα. Και εκείνος εκεί, έτρεχε, δεν έδινε σημασία, δεν έβλεπε πως εκείνη υπέφερε. Περνούσε ο καιρός και εκείνη εκεί, αλλά και εκείνος στα ιδία. Κάποια μέρα η Αύρα τον πλησίασε τόσο που κατάφερε να του πει “σε αγαπώ” και εκείνος την κοίταξε και της χαμογέλασε, “και εγώ σε αγαπώ, μα πρέπει να τρέξω” και έφυγε πάλι. Η Αύρα δάκρυσε, μα τα μάτια σκούπισε και έμεινε να κοιτά στον ορίζοντα πότε θα φανεί πάλι ο καλός της. Πέρασε κι άλλος καιρός, πολύς, με βουβή προσμονή και αγάπη, με υπομονή, με παράπονο και μοναξιά. Αποφάσισε να φύγει. “Δεν με αγαπά” σκέφτηκε… Δεν του είπε τίποτα και ένα πρωί απλώθηκε στην φύση και έδωσε όλη της την αγάπη εκεί. Με έ...

Με πνίγει σαν θηλιά, σφίγγει γύρω από τον λαιμό μου η απουσία των χειλιών σου επάνω του, ριγώ, χάνομαι, η τρέλα με παρασύρει σε οράματα, ηδονικά και μυστικά. Τα χέρια σου νιώθω να τυλίγονται γύρω μου και σπαρταρώ. H ανάσα σου με ανατριχιάζει και σβήνω. Νιώθω να πλημμυρίζω, να ξεχύνονται υγρά συναισθήματα από μέσα μου, να είσαι μέσα μου. Κλείνω τα μάτια και μυρίζω το άρωμα σου. Σε αγκαλιάζω και γίνομαι κομμάτια πάνω σου και εσύ μέσα μου τα ενώνεις. Ενώνεις τα κομμάτια μου και με ανασταίνεις. Αναγεννιέμαι και ανατέλλω μέσα από την αγάπη σου. Άδειο τοπίο ο κόσμος μακριά σου αγαπημένε μου, κρύο, σκοτεινό! Οι αναστεναγμοί μου ξεχύνονται και σέρνονται στα πόδια σου ικετεύοντας σε να έρθεις, να ακολουθήσεις το βάθος τους και να φανείς. Ατελείωτη η προσμονή, θανάσιμη η απουσία. Σε θέλει η σάρκα και η ψυχή. Σε θέλει το μυαλό και η καρδιά! Σαν κισσός πλέκονται οι επιθυμίες μου επάνω σου και ποτίζονται από τους χυμούς σου και μεγαλώνουν ταχεία κ...