Στιχοποιήματα και κείμενα

  Τα συρματοπλέγματα είναι απλωμένα τα δεσμά μου επιτελούν το έργο τους Τα μαλλιά σου να λύνουν τον πιο βαθύ πόνο Θα ψαλιδίσω τα ερέβη Του δωματίου μου που στενεύει Μα θα μπορούσα να διαλύσω το πάτωμα γύρω μου Να ξαναβρώ τις λεπτομέρειες την κίνηση κάθε βήμα Την κάτωχρη ή λαμπερή πηγή Τον ποταμό την περηφάνεια Την ανάλαφρη γέφυρα Ένα ρεύμα τον ωκεανό Τη υπερβολικά φωτεινή σάρκα Την οθόνη του ουρανού που λάμπει Τον καρπό την ανάσα την υγεία Ενός σώματος που δε θα φθαρεί Καθρέφτης η γαμήλια λίμνη Καρδιά κι εμφάνιση κοινά Τα βλέφαρά μου το μέτωπό μου πέπλα επιθυμίας Φανερώνουν ακόμη την αθωότητά μου Η χλωρίδα είναι πάνω στο λουλούδι Είμαι πάνω στο νερό μπαίνω στο νερό Τακτοποιώ τις έρημες όχθες Θα έχω νέα σου Αν μπω βαθιά στον ήλιο. (1946 – Αδιάκοπη ποίηση) Μετάφραση: Ανέστης Μελιδώνης Διαβάστε επίσης:  Πωλ Ελυάρ Πηγή: vakxikon.gr  

Πωλ Ελυάρ Ο Πωλ Ελυάρ (πραγματικό όνομα Eugène Grindel , 14 Δεκεμβρίου 1895 - 18 Νοεμβρίου 1952) ήταν Γάλλος ποιητής που δραστηριοποιήθηκε στα καλλιτεχνικά ρεύματα του ντανταϊσμού και του υπερρεαλισμού.   Βιογραφία Γεννήθηκε στην πόλη Σαιν-Ντενί, κοντά στο Παρίσι όπου πέρασε τα πρώτα του χρόνια. Στο διάστημα 1907-1911 γράφτηκε στη Σχολή Κολμπέρ όπου πραγματοποίησε σπουδές, ωστόσο σε ηλικία περίπου 17 ετών προσβλήθηκε από φυματίωση και αναγκάστηκε να τις διακόψει. Για δύο χρόνια, διέμεινε σε σανατόριο στο Νταβός της Ελβετίας όπου τελικά θεραπεύτηκε και αμέσως μετά, το 1914 κατατάχθηκε στον στρατό. Το 1917 παντρεύτηκε την Helena Deluvina Diarkinoff, περισσότερο γνωστή ως Γκαλά , με την οποία απέκτησε και μία κόρη. Την ίδια περίοδο δημοσίευε τα πρώτα του ποιήματα, αρχικά με τη συλλογή Το Χρέος και η Ανησυχία και αργότερα με τα Ποιήματα για την Ειρήνη (1918), τα οποία προκάλεσαν και το ενδιαφέρον του Ζαν Πωλάν, εκδότη της επιθεώρησης Spectateur . Παράλλη...

Love - Leonid Afremov Στέκεται ορθή στα βλέφαρά μου Και τα μαλλιά της μπλέκονται μες στα δικά μου Έχει το σχήμα των χεριών μου Έχει το χρώμα των ματιών μου Βυθίζεται μες στη σκιά μου Σα μια πέτρα στον ουρανό Έχει τα μάτια της πάντ' ανοιχτά Και δε μ' αφήνει σ' ύπνο να γείρω Τα όνειρά της μέσα στο φως Σβύνουν τον ήλιο Με κάνουν να γελώ, να κλαίω και να γελώ Και να μιλώ χωρίς να έχω τίποτα να πω. μτφ. Ελένη Γ. Βακαλό [πηγή: Ανθολογία της Ευρωπαϊκής και Αμερικανικής ποιήσεως, εκλογή και επιμέλεια Κλέων Β. Παράσχος, πρόλογος Νάσος Βαγενάς, Παρουσία, Αθήνα 1999, σ. 167] Διαβάστε επίσης:  Πωλ Ελυάρ , Ελένη Βακαλό Πηγή:  ebooks.edu.gr  

Να κοιμάσαι με τον ήλιο στο ένα μάτι και με το φεγγάρι στο άλλο μ’ έναν έρωτα στο στόμα κι ένα ωραίο πουλί μέσ’ στα μαλλιά στολισμένη σαν τους κάμπους, σαν τα δάση, σαν τη θάλασσα στολισμένη και πεντάμορφη σαν το γύρο του κόσμου. Να φεύγεις και να χάνεσαι μέσ’ απ’ τους κλώνους των καπνών και τους καρπούς του ανέμου πόδια πέτρινα με κάλτσες άμμου γερά πιασμένη από του ποταμού τους μυώνες και μιαν έγνοια, τη στερνή, στην καινούρια σου όψη επάνω.   μτφρ. Οδυσσέας Ελύτης (1911-1996) Πηγή:  ebooks.edu.gr   Διαβάστε επίσης:  Πωλ Ελυάρ Οδυσσέας Ελύτης