Ανδρέας Κάλβος - Εις Μούσας
Ανδρέας Κάλβος α´. Τὰς χορδὰς ἂς ἀλλάξωμεν ὦ χρυσὸν δῶρον, χάρμα Λητογενέος μέγα· τὰς χορδὰς ἂς ἀλλάξωμεν ἰώνιος λύρα. 5 β´. Ἄλλα σύρματα δότε ζεφυρόποδες Χάριτες· καὶ σεῖς ἐπὶ τὸ ξύλον μελίφρονον, ὑακίνθινον βάλετε στέμμα. 10 γ´. Τὰς πτέρυγας ἁπλώνει ὡς τ᾿ ὄρνεον τοῦ Διός, καὶ ὑψώνεται τὸ μέτρον ἕως τὸν οὐράνιον κῆπον τῶν Πιερίδων. 15 δ´. Χαίρετε ὦ κόραι, χαίρετε φωναὶ ὁποὺ τὰ δεῖπνα τῶν Ὀλυμπίων πλουτίζετε μὲ᾿ χορῶν εὐφροσύνας κ᾿ εὔρυθμον μέλος. 20 ε´. Σεῖς τὰ αἰθέρια νεῦρα τῆς φόρμιγγος κροτεῖτε, καὶ τὰ θηρία, καὶ τ᾿ ἄλση χάνονται ἀπὸ τὸ πρόσωπον τῆς γῆς πλατείας. 25 ς´. Ὅπου τρέμουσιν ἄπειρα τὰ φῶτα τῆς νυκτός, ἐκεῖ ὑψηλὰ πλατύνεται ὁ γαλαξίας καὶ χύνει δρόσου σταγόνας. 30 ζ´. Τὸ ποτὸν καθαρὸν θεραπεύει τὰ φύλλα, κ᾿ ὅπου ἄφησε τὸ χόρτον εὑρίσκει ρόδα ὁ ἥλιος καὶ μυρωδίαν. 35 η´. Οὕτω ὑπὸ τοὺς δακτύλους σας ἡ ἐλικώνιος λύρα, τρέμει, καὶ τ᾿ ἄνθη ἀμά...