Στιχοποιήματα και κείμενα

 Νά το, ἀψηλὰ κι ἀπὸ μακρυά, τὸ παραμύθι τοῦ βορριᾶ! μὲς τὰ τετράγωνα τὰ μόνα τὸ παραμύθι τοῦ χειμῶνα. Κι ἐγὼ τοῦ δρόμου τὸ θολὸ τὸ μαῦρο σύννεφο φιλῶ κι εἶμαι, στὰ τρίστρατα τὰ μόνα τὸ παραμύθι τοῦ χειμῶνα. Νά το ἀψηλά, νά το μακρυὰ τὸ παραμύθι τοῦ βορριᾶ! Ποῦ θά ῾βρω ἐδῶθε, ἄχ! πές μου ξένε, τὴ ζέστα, ἀγάπη ποὺ τὴ λένε; Ἐγὼ ποὺ χρόνια κατοικῶ τὸν δρόμο τὸν ἀγερικό, πρώτη φορὰ εἶναι ποὺ φοβᾶμαι μὲ τὸ χειμῶνα ἀπόψε νά ῾μαι... πρώτη νά φορὰ νὰ πιστευτῶ τέτοιο ἀκριβό, τέτοιο γραφτὸ τὸ πῶς ἡ μοῖρα μ᾿ ἔχει κάμει μιὰ πεταλούδα γιὰ τὸ τζάμι. Μὰ ἰδές: Γοργὸ κι ἀληθινὸ κορίτσι βγῆκε ἀπ᾿ τὸ στενὸ μὲς τὸ φουστάνι ὁποῦ ἀναδεύει τὰ δυό της πόδια ἀνακατεύει, γυμνὰ δυὸ πόδια καὶ χυτὰ καὶ μὲ τί τέχνη εἶναι χτιστά, καθὼς ὁ ἀγέρας τὰ ξεντύνει, μὲ τί χαρὰ κι ἐμπιστοσύνη! Σὰν τὸ πουλὶ ποὺ ἀναπηδᾷ ἀπὸ κλαδὶ σ᾿ ἄλλα κλαδιά, ἐχάθηκε ὡς νὰ ξεπρο...

  Νάτην! Νάτην! Αφήνει και περνάει ο Καιρός Λεπιδωμένη από διάφανο μετάξι, Μοναχικός, λοξόδρομος καημός. Που στάζει στα εσώφυλλα της καρδιάς, Δακρύσταλλα του Πόνου. Πίνει, καπνίζει, άσκιαχτη, Κυριολεκτεί περίπου Σπρώχνει, αεικίνητη, άφαντη, Τα μέσα της σκοτάδια. Τα αποστάζει τρεις φορές, Στους άμβυκες του Άχρονου. Νυχθημερή, ανύσταχτη, σε Επτάκαυστο καμίνι. Μεταλλουργεί τα Δάκρυα, Τα χύνει στους Αιώνες. Βασίλειος Αναγνώστης

  Ὁ ταχυδρόμος, σέρνοντας στὰ βήματά του τὴν ἐλπίδα μου μοῦ ῾φερε καὶ σήμερα ἕνα φάκελο μὲ τὴ σιωπή σου. Τὸ ὄνομά μου γραμμένο ἀπ᾿ ἔξω μὲ λήθη. Ἡ διεύθυνσή μου ἕνας ἀνύπαρκτος δρόμος. Ὅμως ὁ ταχυδρόμος τὸν βρῆκε ἀποσυρμένο στὴ μορφή μου, κοιτώντας τὰ παράθυρα ποὺ ἔσκυβαν μαζί μου, διαβάζοντας τὰ χέρια μου ποὺ ἔπλαθαν κιόλας μιὰ ἀπάντηση. Θὰ τὸν ἀνοίξω μὲ τὴν καρτερία μου καὶ θὰ ξεσηκώσω μὲ τὴ μελαγχολία μου τ᾿ ἄγραφά σου. Κι αὔριο θὰ σοῦ ἀπαντήσω στέλνοντάς σου μιὰ φωτογραφία μου. Στὸ πέτο θὰ ἔχω σπασμένα τριφύλλια, στὸ στῆθος σκαμμένο τὸ μενταγιὸν τῆς συντριβῆς. Καὶ στ᾿ αὐτιά μου θὰ κρεμάσω -συλλογίσου- τὴ σιωπή σου.   Διαβάστε επίσης:  Κική Δημουλά Πηγή: Κικὴ Δημουλᾶ - Ποιήματα

 Του μυστήριου ανασήκωσε την πέτρα και μη σκιαχτείς το δάγκωμα του αστρίτα. Το τι ΄ναι η αλήθεια αδιάκοπα αναζήτα και ιδές αν είναι, ως λεν, ψυχοπονέτρα. Μία μία τες σαγιτιές του πόνου μέτρα και άγρυπνος τες πληγές που ανοίγουν κοίτα μηνύτρα φτάνει η καθεμιά σαγίτα απ΄ της άσπλαχνης Μοίρας τη φαρέτρα. Και α βρεις που ο Πόνος είναι η μόνη Αλήθεια, τότες απ΄ τ΄ αντριωμένα σου τα στήθια την ταπεινότη γδύσου της ορφάνιας. Στης Ομορφιάς, στης Δύναμης τη γλύκα, με αλαλητό χαράς και περηφάνειας γίνε Θεός σου και τη Μοίρα νίκα. Διαβάστε επίσης:  Λορέντζος Μαβίλης Πηγή: Βικιθήκη

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Όστρια. Χέυδεν 3 - Αθήνα Τρεις πινελιές η θάλασσα   μόνο τρεις μέσα στο άπειρο,   υπογεγραμμένες με ήλιο   που κερί ανάβει σβηστό.   Εκείνη γοργόνα υποκάτω   να σκέπτεται αγκαλιάσματα συνευρέσεις... χρόνου χαλάσματα   ανόητη απολογία στον έρωτα,   που έρχεται... που φεύγει...   Τίποτα δεν έχει απομείνει   της ζωής το κύμα όλα τα σβήνει...    25/8/2014   ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ

Καρλ Μαρξ   Ο Καρλ Χάινριχ Μαρξ ( Karl Heinrich Marx ) (Τριέρη 1818- Λονδίνο 1883) ήταν Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, δημοσιογράφος, ιστορικός, πολιτικός οικονομολόγος και θεωρείται ως θεμελιωτής του κομμουνισμού. Ασχολήθηκε με πολλά ζητήματα ως φιλόσοφος και δημοσιογράφος. Είναι κατ' εξοχήν γνωστός για την ανάλυση της ιστορίας σε όρους ταξικής πάλης, η οποία συνοψίζεται στη θεωρία ότι τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και των εργαζομένων είναι διαμετρικά αντίθετα μεταξύ τους. Τα πρώτα χρόνια Η οικογένεια του Μαρξ ήταν μια προοδευτική εβραϊκή οικογένεια από τo Τρίερ της Πρωσίας. Ο πατέρας του Χέρσελ καταγόταν από γενιά ραββίνων και ήταν δικηγόρος. Ο θείος του Σαμουήλ ήταν ραββίνος στο Τρίερ. Καθώς όμως στην Πρωσία του 19ου αιώνα οι ευκαιρίες για προκοπή για μια εβραϊκή οικογένεια ήταν μειωμένες, και επειδή ο πατέρας του Χέρσελ δεν ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενος, αποφάσισε να ενστερνιστεί τη λουθηρανική θρησκεία, που ήταν το θρήσκευμα τ...

Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες   Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (ισπ. Gabriel José García Márquez, 6 Μαρτίου 1927 – 17 Απριλίου 2014) ήταν σπουδαίος Κολομβιανός συγγραφέας, βραβευμένος με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Θεωρείται ο σημαντικότερος εκπρόσωπος του λογοτεχνικού ρεύματος του «μαγικού ρεαλισμού» και ένας από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της Ισπανόφωνης λογοτεχνίας. Τα πρώτα χρόνια Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1927 στο χωριό Αρακατάκα (βρίσκεται στο Διαμέρισμα Μαγδαλένα) της Κολομβίας. Το 1947 ξεκίνησε να σπουδάζει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπογοτά. Την ίδια χρονιά δημοσίευσε σε εφημερίδα το πρώτο του διήγημα, «Η Τρίτη Παραίτηση». Το 1948 μετακόμισε στην Καρθαγένη της Ινδίας των Δυτικών Ινδιών και ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία σε εφημερίδες και περιοδικά. Η πρώτη εμφάνιση και η καθιέρωση Πρωτοεμφανίστηκε το 1947 και το 1967 δημοσιεύτηκε το μυθιστόρημά του «Εκατό Χρόνια Μοναξιάς», το οποίο τον καθ...

Μαζάτσο, αυτοπροσωπογραφία   Ο Μαζάτσο ( Masaccio , πραγματικό όνομα Tommaso di ser Giovanni di Mone Cassai , 21 Δεκεμβρίου 1401 - φθινόπωρο 1428) ήταν ο πρώτος μεγάλος Ιταλός ζωγράφος της Ιταλικής Αναγέννησης. Μαθήτευσε πολύ νέος στο εργαστήριο του Γκιμπέρτι και έμαθε εκεί την ανατομική ακρίβεια που χαρακτηρίζει το σχέδιό του. Κατά τον Βαζάρι ήταν τόσο αφοσιωμένος στην ζωγραφική που παραμελούσε τα πάντα χάριν αυτής. Κατά την διάρκεια της σύντομης ζωής του παρήγαγε δύο τουλάχιστον εξαίρετα έργα : την Αγία Τριάδα , τοιχογραφία στην Σάντα Μαρία Νοβέλλα της Φλωρεντίας, και τις τοιχογραφίες (σε συνεργασία με τον Μαζολίνο ντα Πανικάλε) στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι της Σάντα Μαρία ντελ Κάρμινε της Φλωρεντίας με κύριο θέμα επεισόδια της ζωής του Αγίου Πέτρου. Το 1428 ο Μαζάτσο, χωρίς να έχει ολοκληρώσει τις τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο Μπρανκάτσι, πήγε στην Ρώμη όπου και πέθανε ξαφνικά. Ο καχύποπτος (αν όχι σκανδαλοθήρας) Βαζάρι μιλά γι...

Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι   Ο Βλαντίμιρ Βλαντίμιροβιτς Μαγιακόφσκι (Влади́мир Влади́мирович Маяко́вский, ΔΦΑ [vlɐˈdʲimʲɪr mɐjˈkofskʲɪj]: 19 Ιουλίου 1893 – 14 Απριλίου, 1930) ήταν Ρώσος ποιητής και θεατρικός συγγραφέας, ένας από τους κατεξοχήν εκπροσώπους του Ρωσικού Φουτουρισμού στις αρχές του 20ού αιώνα. Νεανικά χρόνια Ήταν το τρίτο και τελευταίο παιδί της οικογένειάς του που γεννήθηκε στο Μπαγκντάτι, στη Γεωργία όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως δασοφύλακας. Ο πατέρας του είχε καταγωγή από Ουκρανούς Κοζάκους [1] ενώ η μητέρα του ήταν επίσης oυκρανικής καταγωγής. Αν και ο Μαγιακόφσκι μιλούσε Γεωργιανά στο σχολείο και με τους φίλους του, η οικογένειά του μιλούσε κυρίως Ρωσικά στο σπίτι. Σε ηλικία 14 ετών πήρε μέρος σε διαδηλώσεις με τους σοσιαλιστές στην πόλη Κουταΐσι, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο τοπικό γυμνάσιο. Μετά τον ξαφνικό και πρώιμο θάνατο του πατέρα του το 1906, η οικογένειά του — ο ίδιος, η μητέρα του, και οι δύο αδελφές του — με...