Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2014

ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ - "ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ"

Εικόνα
Τελικά .. η φαντασία μου καλπάζει χειρότερα κι από άλογο ! Φαντάστηκα ότι είχα έναν έρωτα μεγάλο. Έναν άντρα που χρησιμοποιούσε συνεχώς τις λέξεις "πάντα" και "ποτέ". Έναν άντρα που άφηνε στα πόδια μου τα πάντα για να είμαι εγώ ευτυχισμένη, που έχτιζε παλάτια για να στεγάσει την αγάπη μας, που μας θωράκιζε μέσα σε κύκλο για να μην εισχωρούν οι εχθροί. Πόση φαντασία άραγε μπορεί να χωράει ένα γυναικείο μυαλουδάκι. Έπαιρνα το ψέμα του και αυτομάτως το μετέτρεπα σε αλήθεια. Άκουγα την φωνή του και μου γαλήνευε ότι σάλευε μέσα μου. Σε κάθε δυσκολία με ταπείνωνε με λόγια κοφτερά και το αίμα δεν το έβλεπε. Εγώ όμως το σκούπιζα και συνέχιζα να τον αγαπώ. Όταν εμφανίστηκε στην φαντασία μου, δεν μου είπε πως ήταν ο δήμιος μου και εγώ η χαζή δεν σκέφτηκα τόση αγάπη δεν μπορούσε να είναι γήινη ... Αυτή η αγάπη, δεν ήταν δική μου, ούτε δική του, ήταν κάτι έξω από εμάς ... Αυτή η αγάπη, μας προκαλούσε να πεθάνουμε. ΝΙΚΗ ΤΑΓΚΑΛΟΥ Αναδημοσίευση ...

Εύα Καρρά - Το απόλυτο του πάντα...

Εικόνα
  Με σκέψη "λογική" ψάχνω το οικείο του εγώ μου.... και κάπου το χάνω, μαγεμένη απο φώς γλυκό, που κανένας δεν ξέρει να δώσει όνομα σ'αυτό.... Σα να μην με γνώριζα απο πάντα.... στέκω μπρός στον καθρέπτη και βλέπω δύο μάτια να μέ κοιτούν όλο απορία και γεμάτα απο πρωτόγνωρη λάμψη...! Αναγνωρίζουν την πρώτη φορά σαν το ΑΠΟΛΥΤΟ ΤΟΥ ΠΑΝΤΑ.... και χάνουν κομμάτια τους που έζησαν ως χθές.... Και εκεί που λέω παραλογίζομαι... ανακαλύπτω πως γύρω απ'τον λαιμό μου, μπλέχτηκε δική σου φλέβα... με τρόπο φυσικό..! Που ο χτύπος της με ησυχάζει και με νανουρίζει, σαν ζεστή μήτρα μάνας....! Τυλίγω τα χέρια μου γύρω σου και αφήνομαι στα δικά σου χέρια... Δεν έχω άλλο να σκεφτώ.... Οι χτύποι της καρδιάς έχουν στήσει τον δικό τους χορό, με καμεράτα μαγική... που ανθρώπου νούς, δεν ΤΟΛΜΑ να απαρνηθεί......! Εύα Καρρά Αναδημοσίευση από:  Εύα Καρρά   Η φωτογραφία είναι από το προσωπικό προφίλ της Εύας Καρρά στο φέισμπουκ

Αλέξανδρος Β. - Στις εκρήξεις μας

Εικόνα
Άφησε τα πέπλα σου, στο πάτωμα να πέσουν,  αποκάλυψε  μου,  τα φύλλα μιας όμορφης ψυχής.  Το άρωμά σου να αισθανθώ.  Εικόνα είσαι μαγική,  στο αεράκι του Απρίλη, στο φως το αχνό.  Στη φωτιά σου γίνομαι, θύελλα κι οργή,  αισθάνομαι το άρωμά σου,  κράτησέ με πιο σφιχτά,  βασίλειο για μένα, η αγκαλιά σου,  η δική μας μάχη,  δε γνωρίζει νικητή, ούτε ηττημένο.  Είσαι πλημμύρα,  κύμα που μανιασμένα χτυπάει τα βράχια,  κράτησέ με πιο σφιχτά,  στα πελάγη σου ο ναυαγός,  θάλασσα για μένα η αγκαλιά σου,  η δική μας μάχη...  δεν έχει νικητή,  δε γνωρίζει ήττα...  στη δύναμή σου η λογική μου παραιτείται,  είσαι το φως, παραμυθένιου δάσους μονοπάτι,  καβαλάρισσα περήφανη,  ο πήγασος να είμαι ή το χρυσό σου, αν θέλεις άτι...  Στο ταξίδι μας, είπες πως μπορείς,  να με κάνεις βασιλιά, έχεις τη δύναμη,  να με εξοργ...

Αλέξανδρος Β. - Από την αρχή

Εικόνα
Εκείνο το πρωί, όλα τα βήματα, με είχαν οδηγήσει εδώ. Μου είχες λείψει, ήθελα τόσο να σε δω. Είναι που θέλω, από την αρχή να ερωτευτώ. Όσα στο μυαλό μου τριγυρνούν, εικόνες είναι, που αρνούνται να ξεχαστούν. Σε έβλεπα παντού, πως θα άνοιγα μία πόρτα, θα σε συναντούσα, στο όνειρό μου ή αλλού. Ταξίδεψα πολύ για να σε βρω, είναι που θέλω από την αρχή να ερωτευτώ. Χόρεψαν τα αστέρια, χορέψαμε και εμείς. Ήθελες από την αρχή να ερωτευτείς. Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Μάθε με να πετώ

Εικόνα
Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε που είχε ζήσει κάτι που να αξίζει να θυμάται. Είχε κλειδώσει τις αναμνήσεις του καλά. Όσα αγαπούσε, ήταν εκεί. Όσα άξιζε να θυμάται ήταν εκεί. Σε αυτή την παλιά κορνίζα. Ίσως να ήταν το ασπρόμαυρο που πάντα τον συγκινούσε. Καθισμένος στην παλιά του σοφίτα, άρχισε να γράφει ένα γράμμα. Δεν είχε σκοπό να το δώσει σε κάποιον. Ύστερα σκέφτηκε να το κρύψει. Θα το άνοιγε με ανυπομονησία, μετά από πολλά χρόνια, έκπληκτος θα στεκόταν. Μπροστά σε αυτό που είχε βρει, ποιος τον θυμήθηκε, θα αναρωτιόταν. Εκείνη την ημέρα, την τόσο μακρινή, ήξερε πως θα έδινε στον εαυτό του, μία μεγάλη χαρά. Εκείνη την ημέρα, την τόσο μακρινή... Κοίταξε για ώρα την παλιά φωτογραφία, σα να ήθελε να την αιχμαλωτίσει. Ύστερα από αρκετά λεπτά, έκλεισε με δύναμη τα μάτια του. Η εικόνα γύριζε στο μυαλό του. Τα μάτια του γαλήνια, στο μοναδικό μέρος που ένιωθε όμορφα. «Αυτή η φωτογραφία, ότι και να γίνει, θα μείνει για πάντα στην καρδιά μου. Είναι ότ...

Ithildiel (deviantArt)

Εικόνα
Gatekeeper?     Let the dark come forth...   Queen of Hearts?   Red Queen Autumn Hallows Δημιουργίες: Ithildiel Αναδημοσίευση από: Ithildiel

Judas Art (1) (deviantArt)

Εικόνα
White Queen Daenerys   Solitaire   S i l e n c E   S o u r c e Δημιουργίες: Judas Art   Αναδημοσίευση από: Judas Art

Κορίτσι της άμμου - Ελένη Ιωάννου

Εικόνα
  Steven Lyon Κορίτσι της άμμου πλασμένο με γη κι ουρανό με την αλμύρα στα χείλη και την τρικυμία στην καρδιά κρύψου μη σε βρει η καταιγίδα τρέξε στις σπηλιές των βράχων φύγε μακριά από τη θάλασσα πριν σε μαγέψουν τα στοιχειά της και σε κλείσουν στο υγρό της σώμα η Φάτα Μοργκάνα θα γίνεις των νυσταγμένων ναυτικών. Είναι ανώφελο να λιάζεσαι σα τη σαύρα στον ήλιο η ματαιότητα αυτού του κόσμου σε κυριεύει ανεξέλεγκτα. Τρέξε πριν σε καταπιεί το ήρεμο κύμα της ακτής και γίνεις κτήμα του. Πριν πνιγείς στ' όνειρο ξύπνα στη ζωή. ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Αναδημοσίευση από: ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗ_ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ  

Βρέχει, τρέχει, κεντά και πλέκει, βρέχει - Ελένη Ιωάννου

Εικόνα
  It Rains It Pours Βρέχει βρέχει βρέχει κι εκείνη όμορφη μες στην ωχρότητά της τρέχει τρέχει τρέχει... Στις λάσπες και στα νερά παραπατά και πέφτει. Αγγίζει τις σταγόνες με δεξιοτεχνία κεντά και πλέκει τη βροχή με τη λάσπη και τα φύλλα, τα φύλλα με τα κλαδιά, τα κλαδιά με τα πουλιά τα πουλιά με τον ουρανό τον ουρανό με τον ήλιο τον ήλιο με τη θάλασσα τη θάλασσα με την άβυσσο την άβυσσο με το σκοτάδι το σκοτάδι με το φως, έναν ιστό αδιάκοπα γύρω της κεντά και πλέκει... Αγκάθινο στεφάνι στην πλούσια κώμη της. Και γίνεται ένα με τη γη κι έπειτα ζωή κι έπειτα θάνατος κι έπειτα ψυχή που πετά γίνεται σύννεφο και βρέχει... ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ Αναδημοσίευση από: ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΠΟΙΗΣΗ_ΕΛΕΝΗ ΙΩΑΝΝΟΥ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ

Judas Art (deviantArt)

Εικόνα
The butterfly collector Dresden Species Swan Queen   "The only person standing in your way is you..."  The calm before the storm   Δημιουργίες: Judas Art Αναδημοσίευση από:  Judas Art

Ελένη Ιωάννου

Εικόνα
Πέτρωσες, στέρεψες γυναίκα δίχως αίμα -έσταζε στη γη από τότε που γεννήθηκες- απόμεινες να θρηνείς εκεί που η τελευταία σταγόνα στράγγισε το γυμνό κορμί. ...το άφησε νεκρό, αφυδατωμένο απεγνωσμένα διψασμένο, μόνο... ~ ... Περιπλανήθηκες στη στιγμή, όλα τα χρόνια σου σε μια στιγμή σα να ταξίδευες σε ένα χωροχρονικό συνεχές πηγαίνοντας παντού μα πάντα στο ίδιο σημείο υπήρξες δεν υπήρξες, μηδέν στο άπειρο. ~ Σταγόνα στον ωκεανό. Όχι, όχι σταγόνα, όλες είναι ίδιες, αλμυρές γίνονται κύμα που βγαίνει στη στεριά και χάνεται, το ξεγελά, το πίνει η άμμος.. ~ Καράβι στο πέλαγος. Όχι, όχι καράβι, το παίρνει η θάλασσα το κάνει κουφάρι στα σπλάχνα της ή το ξεβράζει στις ακτές. ~ Πουλί, πουλί αποδημητικό ναι πουλί, πουλί ελεύθερο πουλί που πετά πάνω απ' τα σύννεφα πάνω από στεριές πάνω απ' τη θάλασσα, μεταμορφώνεται σε γυναίκα δεν αγγίζει τη γη, δε στερεύει, δε πετρώνει. Ποίηση: Ελένη Ιωάννου  φωτογραφία: roberto kusterle Αναδημοσίευση από:   ΕΛΛΗΝ...

Αλέξανδρος Β. - Ταξίδι στο όνειρο (διαδρομή) {1}

Εικόνα
-Η ΦΩΝΗ-   ...πέρασε πολύς καιρός απ' την τελευταία φορά που σε είδα, το κάστρο σου, μακρινή για μένα ανάμνηση, ένιωσα πως περπατούσα μόνος σε όλη τη διαδρομή, δεν ήρθες όταν σε ζητούσα, ούτε όταν με έκριναν αυστηρά, δε μου παρείχες πλέον προστασία, με άφησες να βραχώ, στον ήλιο με άφησες να καώ. Δεν παραπονιέμαι, μα σε πεθύμησα, και ήθελα τόσο να σε ξαναδώ, την αγκαλιά σου να ξανανιώσω, να περπατήσω στο παλάτι σου, να αφεθώ στο χάδι σου.     Έγινε σκληρός ο δρόμος τελευταία, κι όσο ασπρίζω πιο πολύ το καταλαβαίνω. Ξεθώριασε ο χάρτης, πίστεψα πως χάλασε η πυξίδα.     Η ζέστη του μεσημεριού με νικούσε, η φωνή μέσα μου ψιθύριζε «πόσο ακόμη θα ζεις, και γιατί να χαλάσεις τα πάντα στο αιώνιο ταξίδι, ψέμματα σου είπε, δες τόσο καιρό, δεν κατάφερες τίποτα παρά μόνο να σταματάς από πόλη σε πόλη, ζητώντας λίγο νερό, ζητώντας λίγο φαγητό, τι κατάλαβες απ' όλο αυτό, κακιές οι νεράϊδες φίλε μου, επισκέπτονται τους ανθρώπους, ...

Αλέξανδρος Β. - Ταξίδι στο όνειρο (διαδρομή)

Εικόνα
Ήρθες πάλι στον ύπνο μου, να μου πεις όσα δεν τολμούσα να ρωτήσω, ήρθες πάλι, μιλώντας μου για όσα δεν τόλμησα να ζήσω.    «...Αν ποτέ θελήσεις το όνειρό σου να ζήσεις, μάθε ότι πρέπει, πρώτα να το διεκδικήσεις, να ματώνεις στο δρόμο του, να κοιμάσαι με αυτό, κι όταν ξυπνάς, να κοιτάζεσαι στον καθρέφτη και να το βλέπεις ζωγραφισμένο στο πρόσωπό σου, τα μάτια σου να λάμπουν στη σκέψη του, κι ας ξέρεις πως ζητάει πολλά. Αν οπισθοχωρήσεις, θα σε βρει, δε μπορείς να του κρυφτείς, στον ύπνο σου θα έρχεται, να σου λέει πως το έχεις προδώσει, όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη, σαν σκόνη θα το βλέπεις στο πρόσωπό σου, τα μάτια σου θα δακρύζουν στη σκέψη του, γιατί θα ξέρεις πως υποχώρησες, στο δρόμο του εσύ δεν προχώρησες, πως είσαι ο μοναδικός υπεύθυνος για τη στασιμότητά σου... ...Μπορείς απλά να αιωρείσαι στο κενό ή να μάθεις να πετάς, να ορίζεις την πτήση σου, να μετριάζεις τις επιπτώσεις της πτώσης σου ή να διεκδικήσεις την άνοδό σου, στο χέρι σου είναι...