Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Του άπειρου η προσμονή

Εικόνα
Τύλιξε με, παχύς της αράχνης ο ιστός. Περιμένω το άπειρο, ο καιρός είναι χαλεπός. Χάσκουν εμπρός μου μαύρες τρύπες. Με περιβάλλουν ακάνθινα στεφάνια. Σκοτεινές κραυγές φωνάζουν τ' όνομα μου. ...Οι καβαλάρηδες πυροβολούν καθρέφτες. Βρώμικος ο διάδρομος.  Φωνάζουν οι νοσοκόμες. Λίγοι έμειναν νεκροθάφτες. Στο πάτωμα, ρόμπες λευκές με κόκκινες στάμπες. Είναι η σειρά μου... Θα με δέσουν ξανά στο κίτρινο δωμάτιο. Με πλησιάζει του τοίχου η επιγραφή. Ουρλιάζει: «Είμαι του άπειρου η προσμονή». Αλέξανδρος Β. Του άπειρου η προσμονή

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Μιράντα

Εικόνα
Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια, όσο κι αν τα μάζευε. Όσο κι αν ζητούσε. Άδεια η αίθουσα. Η ζωή δίπλα του περνούσε. Ήταν ο χρόνος που τον πονούσε. Υπέκυπτε στις ορδές των λεπτών. Στο βάρος των βάρβαρων ωρών. Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια ποτέ δε θα πετούσε. Στην ατυχία του τυχερός. Είχε τη Μιράντα κι αυτή τον αγαπούσε... Όσο κι αν άπλωνα τα χέρια όσο κι αν τα μάζευα άδεια παρέμενε η αίθουσα. Κι αυτή γελούσε, όσο δίπλα μου περνούσε. Από την ανθολογία Ταξίδια πολύτιμα του νου Εκδόσεις Όστρια Αλέξανδρος Βλαχιώτης

Αλέξανδρος Β. - Πρόταση γάμου

Εικόνα
Χτυπάς τα πόδια σου στο χώμα. Η σκόνη σε πνίγει. Του παραλόγου το θέατρο σε καταπίνει. Αίθουσα γεμάτη. Χειροκροτούν απ' το θεωρείο  διοπτροφόροι σκελετοί. Σηκώνεται η αυλαία. Η παράσταση αρχίζει. Πρόταση γάμου σε νύφη νεκρή. Αλέξανδρος Βλαχιώτης Από την ανθολογία "Ταξίδια πολύτιμα του νου" Εκδόσεις Όστρια

Αλέξανδρος Β. - Τέλος διαδρομής

Εικόνα
Ένα. Ο σκύλος γαβγίζει. Δύο. Το θηρίο μουγκρίζει. Τρία. Ο τοίχος μαυρίζει. Τέσσερα. Η εποχή βρωμάει. Πέντε. Σε αδιέξοδο με πάει. ...Τέλος διαδρομής... Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - [/Κάποτε]

Κάποτε τα όνειρα περνούν σαν μέθεξη που παύει. Κάπου εκεί όλα σταματούν όταν ο άνθρωπος ωριμάζει. Σημασία πιότερη έχει τώρα η καθημερινότητα/βιοπάλη. Λέξεις τετριμμένες και σκληρές. Αρνιόμαστε ότι μας τρομάζει. Κάποτε όλα περνούν. Τα νιάτα/έρωτες τα γηρατειά/σκοτάδι... Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Θα συγκρουστούμε

Εικόνα
Θα συγκρουστούμε στους αιθέρες. Είναι καταγάλανες, αυτές οι μέρες. Θα κρατηθούμε απ' του ορίζοντα τα δυο σημεία. Σε απατηλές εικόνες. Της μνήμης, σπάζουν οι κανόνες. Έλα κοντά μου, εκεί να έρχομαι κι εγώ. Γινόμαστε σταγόνες, βουτάμε σε βαθύ ωκεανό. Αλέξανδρος Βλαχιώτης Από την ποιητική ανθολογία "Ταξίδια πολύτιμα του νου", των εκδόσεων Όστρια

Αλέξανδρος Β. - Η ρουτίνα

Εικόνα
Είναι η ρουτίνα, μια καλοστημένη μηχανή. Σφίγγει γύρω μας του χρόνου τις θηλιές. Διψάει για χαμένες ώρες, κινήσεις μηχανικές. Η δόλια σκέψη της προστάζει. Τον άνθρωπο, δρόμο να μην αλλάζει. Κάθε μέρα, η ίδια ανηφόρα, η ίδια κατηφόρα. Τα μαγαζιά στέκουν ατάραχα. Μόνο οι δρόμοι κινούνται μαζί μας. Μας μιλούν, σε τόνο προστακτικό. Και εμείς, ανασαίνουμε υπομονετικά. Δεχόμαστε τα πάντα στωικά. Αρνούμαστε το κάτι τις να αλλάξουμε. Το οποιοδήποτε κάτι. Κοιτάζουμε τα δεμένα χέρια μας, αδύναμα φαντάζουν τα ισχνά μας πόδια. Σκεφτόμαστε, πως τίποτε δεν αλλάζει. Κάποιος αποφασίζει να πάρει άλλη διαδρομή. Του φαίνονται καινούργια όσα βλέπει... Είναι η ρουτίνα, μια καλοστημένη μηχανή. Απ' τις ψευδαισθήσεις, η πιο ισχυρή. Αλέξανδρος Β. Από την ποιητική συλλογή μου: Στου αιώνα μου το θαύμα

Αλέξανδρος Β. - Ημέρες...

Εικόνα
Τίτλος: hug me til the end of dock Ημέρες που φεύγουν γοργά, πριν τις κοιτάξω τρέχουν σε σοκάκια διπλανά. Δεν αγάπησα τη βουή σου πόλη μου, παρά μόνο εσένα. Τις κλεφτές ματιές που ανταλλάξαμε σε μια βιτρίνα το λιμάνι σου με τα ζευγαράκια Την αποβάθρα σου ερωτεύτηκα, εκεί που κάποτε τη φίλησα. Τι τα θέλεις πόλη μου, φεύγουν οι μέρες σου γοργά. Πριν τις κοιτάξω, έχουν τρέξει σε σοκάκια διπλανά... Αλέξανδρος Β. (κείμενο και φωτογραφία)

Αλέξανδρος Β. - Ορίζοντας

Εικόνα
Πυροβόλησε τον ορίζοντα, κοίταξε το άνοιγμα. Η ζωή φοβισμένη τρέχει να κρυφτεί. Ψίχουλα ρινίσματα,  της παλαιάς δόξας χαϊδεύει αποκαΐδια. Στο κατάρτι ένας ακόμη Οδυσσέας. Ψάχνει την Ιθάκη του, αλώθηκε η Τροία. Κάηκε το δάσος,  αυτομόλησε ένας ακόμη μάγος. Κάτσε τώρα μαζί μου στην ίδια πλευρά του καθρέφτη. Όσα βλέπουμε ψέμα και οφθαλμαπάτη. Οι διδαχές μας μεγάλες ή μικρές, έμειναν στο άστυ. Ανύπαρκτες και τιποτένιες. Τι αλήθεια μένει μετά από τόσους πειρασμούς; σε αγάλματα ηδονικά, με στήθια πέτρινα και στητά; να μπορούσα στο χθες μου για λίγο να ξαπλώσω, το αύριο, ολοκαίνουριος ν' ανταμώσω.  Ποιο νερό θα σβήσει τούτη τη φωτιά; Κι εγώ που νόμιζα, κι εσύ που ήξερες. Ποια η κρυφή μου επιθυμία και ποια η δική σου; Πυροβόλησε τον ορίζοντα... Ανέβα στη σκάλα, πες μου απ' το άνοιγμα τι βλέπεις. Τρέχει ακόμη η ζωή, τρομαγμένη να κρυφτεί; Το ποίημα ανήκει στην ποιητική ανθολογία  Ταξίδια πολύτιμα του νου  από τι...

Αλέξανδρος Β. - Πορείες

Εικόνα
Η πορεία μου η πορεία σου η πορεία του. Μοναχικές. Ίσως κάποτε, κάπου βρεθούμε. Ανώφελο. Θα λέει ο καθένας τα δικά του. Το ποίημα ανήκει στην ποιητική ανθολογία Ταξίδια πολύτιμα του νου από τις εκδόσεις Όστρια Αλέξανδρος Βλαχιώτης

Αλέξανδρος Β. - Ημιτελείς

Εικόνα
Έρωτες ημιτελείς. Οι ανήθικοι προσφέρουν διδάγματα ηθικής. Όλα στα γραπτά είναι γραμμένα σοφά. Μόνο οι ζωές διαλύονται. Κι εσύ προσπαθείς, με δανεικές ανάσες να πορευτείς. Με τις προσευχές δε φυτρώνουν φτερά. Ίσως είσαι ο μοναχικός... που στο λιμάνι περπατά. Περνάς δίπλα απ' τον Πήγασο που πλέον αγνοείς. Λες βαρέθηκες, τις ίδιες να κάνεις διαδρομές. Τότε άλλαξε τες, ψιθυρίζει στο μυαλό σου ο σοφός. Αλήθεια ποιος είναι αυτός; είχε άραγε κάποια αξιόλογη αποτυχία; και αν ναι, ξαναπροσπάθησε; .γύρνα το κεφάλι αριστερά, ένα αυτοκίνητο περνά. Τώρα που διέσχισες το δρόμο, στο πεζοδρόμιο ξανασκέψου. Τίποτα δε φταίει μα και όλα μαζί μπορούν να φταίνε. Ίσως το μυαλό σου... άλλωστε εσύ είσαι ο μοναχικός, θυμάσαι; εσύ είσαι που αρκέστηκες σ' έναν έρωτα μισό καθοδηγήθηκες από κάποιον πιο “σοφό”. Όταν αγνοείς τον Πήγασο σε αγνοεί και αυτός. Όταν αρνείσαι σε αρνούνται, δε συμβαίνει όμως το ίδιο με την αποδοχή. .γύρνα το κεφάλι σου δεξιά, ένα...

Αλέξανδρος Β. - Άτιτλο

Σε χάιδεψε ο άνεμος ένιωσες ότι πιο κοντινό στην οικειότητα βούτηξες στη θάλασσα θαρρείς αισθάνθηκες τη συντροφικότητα. Το μυαλό σου πιο καθαρό από ποτέ. Ίσως είναι το σοκ που φέρνει την αλλαγή. Προλαβαίνεις λίγο να σκεφτείς, σταμάτησε η βουή. Θες να σ' αγαπήσουν... μάθε πρώτα, αν εσύ θέλεις να αγαπηθείς. Είναι που νομίζεις πως τώρα που έμεινες μόνη. Είναι που νομίζω πως τώρα που έμεινα μόνος. Ότι θα φωνάζουμε την αγάπη στα μαύρα σκοτάδια κι αυτή χαμένη δε θα μας ακούσει. Κοίτα γύρω σου, χιλιάδες άνθρωποι περιμένουν το ίδιο με εμάς. Κι όμως παραμένουμε μονάχοι. Περιμένουμε τους άλλους το πρώτο βήμα να κάνουν. Άπραγοι τους κοιτάμε. Πίστεψε με, τίποτα δε θα συμβεί αν δε μιλήσεις τίποτα... αν δε μιλήσουν. Ίσως έτσι έρθει το φως... όσο στις σκέψεις μας είμαστε πνιγμένοι τότε ναι, ίσως η αγάπη να είναι στο σκοτάδι χαμένη. Επειδή εμείς χάσαμε το δρόμο... Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β.: πέντε φωτογραφίες (Κάμερα 4)

Εικόνα
Το μυστικό τραγούδι (The secret song) Αγκάλιασε με μέχρι το τέλος του λιμανιού (Hug me till the end of dock) Αντανάκλαση ψυχής (Soul reflection) Οι σκιές δε φωνάζουν (Shadows never scream) πίσω απ' τις κουρτίνες (behind the curtains)   Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Όραμα - Ένωση

Εικόνα
...Σκέψου τον άνθρωπο, στο κέντρο εσύ. Αγγίζεις του χρόνου την ύλη. Οι ώρες καράβι. Στον χρόνο ταξιδεύεις. Της ζωής ο ποταμός, χείμαρρος ορμητικός. Δροσίζουν τα μελτέμια τη φωτιά. Ο χειμώνας δρόμος μυστικός. Ανηφόρα ή ψευδαίσθηση, στη γη σε κρατά με αόρατα δεσμά. Ανέμου οράματα. Μυσταγωγία σε δείπνο φανερό. Ελαφρύς... ένωση βροχής. Αναβλύζουν οι πηγές τ' όνομα σου. Δίνεις νόημα στου διαβάτη το δρόμο... Το ποίημα περιλαμβάνεται στο "Ανθολόγιο Ποιήσεως" Φθινόπωρο 2016 των εκδόσεων Όστρια. Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Κάμερα 3

Εικόνα
  Αλέξανδρος Β.

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Kάλπικης αγάπης αφή)

Εικόνα
Με το χέρι γράψε σε αγαπώ σε κορμί που έχει νιώσει, κάλπικης αγάπης αφή. Το πρώτο ψέμα εύκολα θα δεχθεί. Χωρίς αντίρρηση, τώρα το ίδιο σε καλεί. Το άδειο της ποτήρι, στοργικά θα το γεμίσει. Ποιος μπορεί να την εμποδίσει; Την κορύφωση του πάθους να γευτεί; περιμένει... αγάπη αληθινή. Από αυτή να ευλογηθεί. ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Βλαχιώτης

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Βλαχιώτης (Στου ουρανού το φανάρι)

Εικόνα
  Στην γη σου συνέχεια θα γυρίζω. Περιμένω να σε δω, τις πίκρες μου, στην άκρη ν' αφήσω. Είσαι του ήλιου η αχτίδα, το χέρι μου, σου δίνω. Και τώρα... ...Όλα μου φαίν ονται γλυκά σαν γλάρος ανοίγω φτερά. ...Χ ορεύω... στου ουρανού σου το φανάρι, θαλασσινό τραγούδι, ακούγεται και πάλι. Λέω σ’ αγαπώ κυματιστά, ζητάω, το φιλί σου στα κλεφτά. Κάθε που βλεπόμαστε. Διαλύουμε της ψυχής μας το σκοτάδι. Ο ουρανός σου δεν είναι μουντός, δεν έχει βροχές. Και τώρα... χορεύω... ερωτεύομαι... επάνω σου, όλα μου φαίν ονται γλυκά. Μακριά σου, δεν βρίσκω ησυχία πουθενά. 8/10/2015  ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Βλαχιώτης   Το ποίημα περιλαμβάνεται στην ποιητική ανθολογία:  <<Ταξίδια πολύτιμα του νου>> Εκδόσεις ΌΣΤΡΙΑ

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ-ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Β. (θέλω να μου πεις)

Εικόνα
Ποιος αγαπάει και ποιος μισεί. Πόνος αβάσταγος, θολώνει τη ψυχή. ...θέλω να μου πεις... γιατί προτρέπω την αγάπη, διπλά ν' αγαπηθεί. Ήσουν το αλάτι που νοστίμευε, την δική μου ζωή. Για σένα τώρα... Ποια κακοδαιμονία, μου στερεί ότι αγάπησα στη γη... Ποιος αγαπάει και ποιος μισεί. Στην ανύπαρκτη αγάπη σου, ψάχνεις τώρα να κρυφτείς. Αν με ήθελες κι αν κάποτε με πόθησες.   Γιατί το έκανες, θέλω να μου πεις... A πόσπασμα από " T αξίδια πολύτιμα του νου" συλλογικό έργο, εκδόσεις ΌΣΤΡΙΑ   17/10/2015   ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Β.

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ-ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Β. (Στου μυαλού το κρησφύγετο)

Εικόνα
Θα σε φιλήσω άλλη μια φορά. Θα σου μιλήσω ξανά. Θα σου θυμίσω, αγάπη παλαιά. Η μουσική σου απλή, της ψυχής σου η χορδή... αληθινή. Αν κινδυνεύσω, αν όλα χαθούν. Μαζί σου... θα συνεχίσω. Άδω, στου μυαλού μου το κρησφύγετο. Για πάντα εδ ώ... στα καλώδια του νου, θα σε κρύψω. Σε ξεχασμένο στίχο, θα περπατήσω. ...Μη φύγεις από δίπλα μου. Έχω το δικαίωμα αυτό... A πόσπασμα από " T αξίδια πολύτιμα του νου" συλλογικό έργο, εκδόσεις ΌΣΤΡΙΑ 9/10/2015   ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Β.

ΣΟΦΙΑ Κ. ΒΕΛΛΟΥ – Αλέξανδρος Β. (Μήνυμα)

Εικόνα
Είναι εδώ; είναι αυτή; η όμορφη, όπως λένε ζωή; ...εκείνο το βράδυ. Μήνυμα στο κινητό της ήρθε, δεν απάντησε. Βάρος, της γαντζώθηκε, το αίμα της σταμάτησε. Είναι εδώ; Στη καρέκλα σωριάστηκε, πληγωμένη ένοιωσε. Είναι αυτή; Ποτέ του, δεν την αγάπησε. Ήθελε μόνο να παίρνει. Η όμορφη Ζωή, στη καρέκλα της κάθισε. Το τρομακτικό της κενό, ένοιωσε. Πλέον το γνώριζε. Την αγάπη, αιώνια δεν κράτησε…   ΣΟΦΙΑ Κ. ΒΕΛΛΟΥ - Αλέξανδρος Β.