Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Άλλεν Γκίνσμπεργκ

Άλλεν Γκίνσμπεργκ

Εικόνα
Άλλεν Γκίνσμπεργκ   Ο Άλλεν Γκίνσμπεργκ (Irwin Allen Ginsberg, 3 Ιουνίου 1926 – 5 Απριλίου 1997) ήταν Αμερικανός ποιητής. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της λογοτεχνικής γενιάς των μπητ, γνωστός κυρίως για τα ποιήματά του Ουρλιαχτό ( Howl ) και Καντίς ( Kaddish ). Βιογραφία Ο Γκίνσμπεργκ γεννήθηκε το 1926 στο Νιούαρκ του Νιου Τζέρσεϊ και μεγάλωσε στο Πάτερσον. Ο πατέρας του, Λουίς Γκίνσμπεργκ, ήταν δάσκαλος και ποιητής, φέρνοντας από νωρίς τους δύο γιους του σε επαφή με την ποίηση. Η μητέρα του, Ναόμι Λεβί Γκίνσμπεργκ ήταν επίσης δασκάλα και παράλληλα μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, γεγονός που συνδυάστηκε με συμμετοχή του ίδιου του Γκίνσμπεργκ σε αρκετές πολιτικές συγκεντρώσεις, από νεαρή ηλικία. Το 1932, η Ναόμι Γκίνσμπεργκ εμφάνισε για πρώτη φορά στοιχεία νευρικού κλονισμού και τα επόμενα χρόνια η ψυχική της υγεία παρέμεινε ασταθής συνοδευόμενη από μακροχρόνιες παραμονές της σε ψυχιατρικές κλινικές, με κρίσεις ...

Άλλεν Γκίνσμπεργκ - Η σούτρα του ηλιοτροπίου

Εικόνα
  Περπάτησα στις πλευρές της αποβάθρας με τις μπανάνες και τα κονσερβοκούτια κι έκατσα κάτω απ' τον ίσκιο μιας μηχανής της Σάουθερν Πάσιφικ να δω το ηλιοβασίλεμα πάνω απ' τους λόφους με τα χαμόσπιτα και να κλάψω. Ο Τζακ Κέρουακ έκατσε δίπλα μου πάνω σ' έναν σπασμένο σκουριασμένο πάσσαλο, σύντροφός μου, είχαμε τις ίδιες σκέψεις της ψυχής, ταλαίπωροι και μελαγχολικοί με μάτια θλιμμένα, ζωσμένοι απ' τις ατσάλινες ροζιασμένες ρίζες των δέντρων των μηχανημάτων. Το λιγδιασμένο νερό του ποταμού καθρέφτιζε τον κόκκινο ουρανό, ήλιος πεσμένος στις τελευταίες κορυφές του Φρίσκο, κανένα ψάρι σ' αυτό το ρέμα, κανένας ερημίτης σ' αυτά τα βουνά, μονάχα εμείς εδώ τσιμπλήδες με πονοκέφαλο από μεθύσι σαν παλιοί αλήτες στην ακροποταμιά, κουρασμένοι και σαΐνια. Κοίτα το Ηλιοτρόπιο, μου 'πε, υπήρχε μια πεθαμένη γκρίζα σκιά κόντρα στον ουρανό, μεγάλη σαν άνθρωπος, καθισμένη ξερή στην κορφή ενός σωρού από αρχαίο πριονίδι - - Έτρεξα 'κει μαγεμένος - ...

Άλλεν Γκίνσμπεργκ - Ο θλιμμένος μου εαυτός

Εικόνα
Signature of Allen Ginsberg, Wikimedia Commons Κάποιες φορές όταν τα μάτια μου είναι κόκκινα αναβαίνω στην κορυφή του κτιρίου της Αρ Σι Έι και ατενίζω τον κόσμο μου, το Μανχάτταν - τα κτίρια μου, τους δρόμους που έκανα τα κατορθώματά μου, τις σοφίτες, τα κρεβάτια, τα φτηνιάρικα διαμερίσματα - αποκάτω στην Πέμπτη λεωφόρο που κι αυτή την έχω στο μυαλό μου, τα αυτοκίνητα της σαν μυρμήγκια, μικρά κίτρινα ταξί, άνθρωποι που περπατούν στο μέγεθος μάλλινων ψηγμάτων - Πανόραμα των γεφυρών, ξημέρωμα πάνω από τη μηχανή του Μπρούκλυν, ο ήλιος δύει στο Νιου Τζέρσεϊ που γεννήθηκα και στο Πάτερσον που έπαιξα με τα μυρμήγκια - οι κατοπινοί μου έρωτες στην 15η οδό, οι πιο μεγάλοι μου έρωτες στο Λόουερ Ηστ Σάιντ, τα κάποτε υπέροχα αμόρε μου στο Μπρονξ πέρα μακριά - πορείες που διασταυρώνονται σ’ ετούτους τους κρυμμένους δρόμους, η ιστορία μου ολόκληρη, οι απουσίες και οι εκστάσεις μου στο Χάρλεμ - - ο ήλιος λάμπει πάνω από κάθε τι που εξουσιάζω μ’ ένα κλείσιμο του ματιού στον ...