Στιχοποιήματα και κείμενα

Λίγα λόγια για το βιβλίο: Το βιβλίο «Στην Μνήμη», γράφτηκε και ολοκληρώθηκε το 2016. Είναι μία ποιητική συλλογή η οποία έχει επιρροές από την ροκ μουσική και την γενιά των beatniks . Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «24 γράμματα» και περιλαμβάνει 28 ποιήματα. Δείγμα γραφής: Πάρτι Κεριά φωτίζουνε το δωμάτιο αυτό που οι ποιητές ονομάζουνε αύριο. Δυνατά ακούγεται η μουσική, όσο το πιάνο και τα βιολιά ζευγαρώνουν στην ψυχή. Φωνές και τραγούδια, κρασί και λουλούδια ψέγουν το Είναι μας και μαλώνουν την Πούλια. Ως το πρωί, μέχρι ο ήλιος να φέξει αυτό το πάρτι πρέπει να αντέξει. Να ξεφύγουμε απ΄ το σώμα μας, να καούμε στο χρώμα μας. Το γκρίζο να γίνει μαβί, να αλλάξουμε μορφή που περιφέρουμε σαν το σκουλήκι που μεταμορφώνεται σε μεταξοσκώληκα. Πιείτε, χορέψτε η χαρά είναι σύντομη, μονάχα αγαπήστε ξημερώνει η ντροπή. Νέοι Νέοι που οι μέρες τους περνάνε αδιάφορα και οι νύχτες σκαρφαλώνουν στα παράθυρα των αδιεξόδων τους. ...

Δελτίο τύπου Η ποιητική συλλογή Σε κλειστά βιβλία του Ντέμη Κωνσταντινίδη, που κυκλοφορεί από τα 24 γράμματα, περιλαμβάνει τόσο πρώιμα -σχεδόν εφηβικά- όσο και κατοπινά ποιήματα, κάποια μάλιστα πολύ πρόσφατα, που συγκεντρώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από διάσπαρτα χειρόγραφα και δημοσιεύσεις. Με αυτήν την έννοια, αποτυπώνει μία πορεία αγωνιώδη και κοπιαστική, όχι όμως χωρίς τις απολαβές της συμφιλίωσης με την εσωτερική φωνή. Όσο κανείς προσέχει (κι όσο αντέχει), θ’ ανακαλύπτει στις σελίδες της, συν τω χρόνω, τον ενοποιητικό παράγοντα του τυχαίου. Προτείνεται, λοιπόν, η μη γραμμική ανάγνωσή της. Δείγμα γραφής: Kείνες τις μέρες Είχε βρει αυτός τρόπο και τα βόλευε: χρόνια ψάλτης στους Άγιους Πάντες, ασφαλιστής το επάγγελμα― είτε αργίες είτε καθημερινές, το ίδιο πελατολόγιο να τρομοκρατεί και να καθησυχάζει. Μουσικοδιδάσκαλο πια, οικογενειάρχη, διορισμένο στη Μ. Εκπαίδευση ―ποτέ δεν έδωσ’ αφορμή, λόγο κακό δεν είπε για κανένα, κρεμασμένο τον...

Ἡ σοβαρὴ καὶ χλωμιασμένη σου θωριά, ποὺ ἀρμενίζει στ᾿ ἀψηλά, Σελήνη, δὲν ῾ξεύρεις τί ἀδελφικὴ παρηγοριά, τί παιδιακοὺς συλλογισμοὺς μὲ δίνει! Κανένα φίλον ἀπὸ σένα πιὸ παλιό, καὶ πιὸ πιστό, δὲν ἔχω νὰ ὀνομάσω. Σ᾿ ἐγνώρισα πρὶν πρωτοέμβω στὸ σχολειό, κι ἂν ῾μβω στὸν τάφο, δὲν θὰ σὲ ξεχάσω. Θυμᾶσ᾿ ἀκόμα τὸ μικρὸ παιδί, ἐμέ, μὲ τὸν μεγάλο πόθο στὴν καρδιά μου; Μὲ τὴν λαχτάρα, νὰ μοῦ ἤρχεσαι χαμαί, νὰ σ᾿ ἔχω σὰν παιχνίδι στὴν ποδιά μου; Θυμᾶσαι πῶς, ἐσὺ στὰ ὕψη, ἐγὼ στὴ γῆ, ἐτρέχαμε μαζί, ποιὸς νὰ περάσει; Σὺ ἔχεις μείνει πάντα νέα καὶ γοργή, καὶ μόν᾿ ἐγώ, ἐγὼ ἔχω γεράσει! Θυμᾶσαι τὴν Βιζώ μας, τ᾿ ὄμορφο χωριό; Τὸ σπίτι μας, τ᾿ ὡραῖο περιβόλι; Καὶ μέσα στ᾿ ἄνθη του, θυμᾶσαι τὸ Μαριώ, π᾿ ἀγάπησα μὲ τὴν καρδία μ᾿ ὅλη; Αὐτὴ τὰ φταίει, ἂν ἀπ᾿ ἐκεῖνο τὸν καιρὸ ἀμέλησα τὰ κάλλη σου, Σελήνη! Γιατ᾿ ἀπαιτοῦσε καὶ καλὰ νὰ μὴ θωρῶ, παρὰ τὲς ὀμορφιές, ποὺ εἶχ᾿ ἐκείνη. Αὐτὴ τὰ φταίει, ἂν τώρα πλέον δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀνοίξει σὰν καὶ πρῶτα ἡ...

Φωτογραφία: Flying a kite by deskridge Ὁ ἄνεμος ρέει μέσα στὴν καρδιά μας Σὰν οὐρανὸς ποὺ ἔχασε τὸ δρόμο Δέντρα προσπαθοῦν νὰ τοῦ δέσουν τὰ χέρια Ἀλλὰ μάταια κοπιάζουν Ὁ ἄνεμος ἀναπνέει μέσα στὴν καρδιά μας Σὰν στρατὸς ποὺ ὁρμάει στὸν ἀγῶνα Τὸν καλωσορίζει ἡ ἄνοιξη στὴν κοιλάδα Τὸν χαιρετᾶνε τ᾿ ἀρώματα τῆς γῆς Ἡ ἄνοιξη εἶναι μία παρθένα ποὺ δὲν τὴν ξέραμε Καὶ ὅλους μᾶς φίλησε μὲ θάρρος προτοῦ τὸ ζητήσουμε Τώρα ἀγκαλιάζει τὸν ἄνεμο καὶ κάνει σὰν τρελὴ Κι ἀναγκάζει κι ἐμᾶς νὰ τὸν ἀγαπήσουμε Διαβάστε επίσης:  Γιώργος Σαραντάρης Πηγή

Εναλλακτικό εξώφυλλο της ταινίας (limited poster) Λίγα λόγια για την υπόθεση: Οι άνθρωποι υποφέρουν από τη περιβαλλοντική μόλυνση με αποτέλεσμα να χρειάζονται μάσκες οξυγόνου για ν' αναπνεύσουν. Η λύση βρίσκεται ίσως σε ένα θαλάσσιο πλάσμα ονόματι Αδάμ. Η συνέχεια στην οθόνη... Η ταινία είναι κατάλληλη για ηλικίες άνω των 15 ετών Πηγές: Η ταινία , Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας

—Μπά! Καὶ ἡ μοῖρα μας ἔγινε πεζή. Ἄν θέλετε, πεθαίνουμε μαζί; —Σπανία ἡ πρόταση, ὡρισμένως. —Ὡραῖο τὸ σπάνιο. Λοιπὸν ἐμπρός. Ὁ τόπος θαυμάσιος καὶ ὁ καιρός. —Χί! χί! χί! Ἀπογοητευμένος! —Ἴσως. Ἀλλὰ προπάντων ἐραστὴς ἄψογος. Ἀνέκαθεν ἰδεαλιστής. Νὰ πεθάνουμε τώρα ἐλᾶτε. —Περσότερο εἰρωνεύεστε, θαρρῶ, παρὰ ὅσο κάνετε τὸν τρυφερό. Πάψετε, κύριε, ἂν ἀγαπᾶτε. Ἔτσι τὸ βράδυ κεῖνο ἀπάνω στὴ χλόη, καὶ στἄνθη ἀπάνω καθιστοὶ, δυὸ περίεργοι ἐρωτευμένοι ἀναβάλανε τέτιο ζηλευτὸ θάνατο, κι ἀπομείνανε γιαυτὸ —χί! χί! χί!—καταγοητευμένοι. Μετάφραση:  Κώστας Καρυωτάκης Διαβάστε επίσης:  Πολ Βερλαίν Πηγή