Στιχοποιήματα και κείμενα

  Πάντα για πρώτη φορά Μετά βίας σε γνωρίζω εξ όψεως Επιστρέφεις εκείνη την ώρα της νύχτας σε ένα σπίτι πλάγια απ' το παράθυρό μου Σπίτι ολάκερα φανταστικό Είναι εκεί που από δευτερόλεπτο σε δευτερόλεπτο Μέσα στο απαράβατο σκοτάδι Περιμένω να συμβεί μία φορά ακόμα το συναρπαστικό ρήγμα Το ρήγμα το μοναδικό Στην πρόσοψη και στην καρδιά μου Όσο πιο κοντά σου έρχομαι Στην πραγματικότητα Όσο περισσότερο το κλειδί τραγουδά στην πόρτα του άγνωστου δωματίου Όπου μου φανερώνεσαι μονάχη Στην αρχή ενώνεσαι ακέραιη με τη φωτεινή Τη φευγαλέα γωνία μιας κουρτίνας Είναι χωράφι γιασεμιών που ατένισα χαράματα σε ένα δρόμο στα περίχωρα της Grasse Με το διαγώνιο ράπισμα των κοριτσιών ενώ συλλέγουν Πίσω τους τα σκοτεινά να πέφτουνε φτερά των γυμνωμένων φυτών Μπροστά τους η πλατεία εκτυφλωτικού φωτός Η αυλαία αόρατα ανεβασμένη Σ' έναν παροξυσμό τα άνθη συρρέουν όλα μέσα Είσαι εσύ σε πάλη ενάντια στην ώρα εκείνη την τόσο μα...

  Τίποτα δε χαρίστηκε στον άνθρωπο ποτέ. Μηδέ η δύναμή του, Μηδέ αδυναμία, μηδέ καρδιά. Κι όταν νομίζει πως Τα χέρι’ ανοίγει, ο ίσκιος του είναι σωστός σταυρός Και μνέσκει μες στη χούφτα του της ευτυχίας του η σποδός Είναι μια προδοσία φριχτή κι αλλόκοτ’ η ζωή του. Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη. Η ζωή του... Μοιάζει σε στρατιώτες με στολές Μα δίχως όπλα, για έναν άγνωστο σκοπό ταγμένους. Τι κι αν τους έβρεις το πρωί ετοιμασμένους, Αυτούς, οπού το βράδυ θα τους δεις αβέβαιους, νικημένους; Πείτε μονάχα: η ζωή μου! Και βαστήχτε των δακρύων σας τις πηγές... Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη. Ωραία μου αγάπη, καλή μου αγάπη, οδύνη και πλάνη, Μαζί μου σ’έχω, μέσα μου, σαν πουλί πληγωμένο· Κι όλοι γύρω μάς βλέπουν μ’ένα βλέμμα χαμένο, Ξαναλέγοντας, πίσω μου, κάθε λόγο που είχα πλεγμένο Στα μεγάλα τα μάτια σου –κι έχει τώρα πεθάνει... Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη. Ο καιρός να μάθουμε να ζούμε έχε...

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ Πριν να περάσει άλλη μια νύχτα πριν γίνει τάφος η σιωπή μας και πριν χωθούμε σε μια μήτρα που θα μετράει την ενοχή μας άναψε ένα κερί στο χώμα να αγκαλιασθούνε οι σκιές μας αφού το μαύρο είναι το χρώμα που μπήκε μέσα στις καρδιές μας.. Κι άσε στη πόρτα το κλειδί μας να ξεκλειδώσει η ορφάνια να μπει στη θέση τη δική μας να καταθέσει δυο στεφάνια… "Ενθάδε κείται μια αγάπη που την σημάδεψαν τα λάθη"… Γ. Μάγιατζης                     27-12-2015

Μὲς στὸ βαθύ σου νόημα τὴ σκέψη μου ὅλη ἐβύθισα. Ἐσύ, Ὑπερούσια Δύναμη, τὸ θεῖο σπινθῆρα δός μου. Μίσους ἀνήμερος σεισμὸς ξεσάλεψε τὰ θέμελα τοῦ κόσμου. Φυγάδεψε ἀπ᾿ τὰ χείλη ὁ χαλασμὸς τὸ χαμογέλιο τῶν ἀνθρώπων κι ὅλα τὰ μάτια μὲ ἄμετρη κακία ἔχει γεμίσει. Πρὸς Σέ, Ὑπερούσια Δύναμη, νικώντας τὴ χυδαία βοὴ τοῦ πλήθους ποὺ ἀλαλάζει, τούτη τὴ δέηση ψηλώνω κυπαρίσσι. Τὰ χέρια μου, λευκὰ σὰν τὸ χαλάζι, τ᾿ ἁπλώνω, ν᾿ ἀπιθώσῃς μία φωτιά, τὴ θεία φωτιά, ποὺ φλόγες μὲς στὶς φοῦχτες μου τρανὲς ἂς ἀναδώσῃ κι ἀκατάλυτες, τοῦ κόσμου τὴν καρδιὰ μ᾿ ἀποκοτιά, σὰν σὲ καμίνι μέταλλο σκληρό, νὰ λειώσω κι ἀμόλυντη, καθάρια ἕναν καιρὸ στὸν ἄνθρωπο ξανὰ νὰ τήνε δώσω. Ὤ, ἂς ἦταν σάρκα νἄπαιρνε τὸ τέτοιο παρακάλι, τὰ μάγια ποὺ ἔσπειρε τὸ Πνεῦμα τοῦ Κακοῦ, νὰ ξαναλύσουν, καμπάνες γιορτινὲς νὰ διαλαλήσουν τ᾿ ὁλόφωτο ἀναγάλλιασμα τῆς πλάσης ὅλης πάλι. Κι ἂς ἤτανε στὴν ἄχραντη καρδιά, ποὺ θἄδινα στὸν ἄνθρωπο, θρόνο γιὰ πάντα νἅστηνεν ἡ ρήγισ...

  Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη λυγοῦν τὰ πόδια καὶ προσκυνοῦν γονατιστὰ τὴ φάτνη τους τ᾿ ἄδολα βώδια. Κι᾿ ὁ ζευγολάτης ξάγρυπνος θωρώντας τα σταυροκοπιέται καὶ λέει μὲ πίστη ἀπ᾿ τῆς ψυχῆς τ᾿ ἀπόβαθα, Χριστὸς γεννιέται! Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη κάποιοι ποιμένες ξυπνοῦν ἀπὸ φωνὲς ὕμνων μεσούρανες στὴ γῆ σταλμένες. Κι᾿ ἀκούοντας τὰ Ὡσαννὰ ἀπ᾿ ἀγγέλων στόματα στὸ σκόρπιο ἀέρα, τὰ διαλαλοῦν σὲ χειμαδιὰ λιοφώτιστα μὲ τὴ φλογέρα. Τὴν ἅγια νύχτα τὴ Χριστουγεννιάτικη - ποιὸς δὲν τὸ ξέρει; - τῶν Μάγων κάθε χρόνο τὰ μεσάνυχτα λάμπει τ᾿ ἀστέρι. Κι᾿ ὅποιος τὸ βρεῖ μέσ᾿ στ᾿ ἄλλα ἀστέρια ἀνάμεσα καὶ δὲν τὸ χάσει σὲ μιὰ ἄλλη Βηθλεὲμ ἀκολουθῶντας το μπορεῖ νὰ φτάσει. Διαβάστε επίσης:  Γεώργιος Δροσίνης Πηγή: Γεώργιος Δροσίνης - Ποιήματα  

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου. Πηγή: Βικιπαίδεια Παναγία Μπενουά. Πηγή: Βικιπαίδεια Παναγία των Βράχων: Εκδοχή του Μουσείου του Λούβρου. Πηγή: Βικιπαίδεια Η Παρθένος και ο μικρός Ιησούς με την Αγία Άννα. Πηγή: Βικιπαίδεια Η Προσκύνηση των Μάγων. Πηγή: Βικιπαίδεια Διαβάστε επίσης: Λεονάρντο ντα Βίντσι

ΩΡΕΣ Τα χρόνια που σου 'δωσα τα έκανες ώρες κι οι ώρες μου πέρασαν δίχως να φέξει κοιτούσες ανέκφραστη δίχως μια λέξη κι οι ώρες μου φάνηκαν πληγές ψυχοφθόρες. Περίμενα άδικα ν' ακούσω μια φράση μα ο λόγος σου έγινε βουνό στη σιωπή σου με κοίταξες, κλείστηκες ξανά στο κελί σου στα μάτια σου διάβασα πως μ' έχεις δικάσει. Αδιάβαστα όνειρα κρυμμένα στις ώρες συντρίμμια ο έρωτας σπασμένο καράβι σκαλώνει η ελπίδα μου στο μαύρο σκοτάδι λεπίδες τα μάτια σου γκρεμοί κι ανηφόρες. Και όρθωσες γύρω σου πανύψηλο τοίχο τον ήλιο σου έκρυψες τον έβαψες γκρίζο κι απόμεινα μόνος μου σκυφτός να γυρίζω ν' ακούω τις ώρες μου να σπάνε με ήχο.. Γ. Μάγιατζης                       23-12-2015