Translate

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Λουί Αραγκόν - Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη

Άντρας κάθεται μόνος του στην ερημιά. Παρέα του μία κιθάρα και δύο στοίβες με βιβλία. Ακολουθεί το κείμενο: Τίποτα δε χαρίστηκε στον άνθρωπο ποτέ. Μηδέ η δύναμή του, Μηδέ αδυναμία, μηδέ καρδιά. Κι όταν νομίζει πως Τα χέρι’ ανοίγει, ο ίσκιος του είναι σωστός σταυρός Και μνέσκει μες στη χούφτα του της ευτυχίας του η σποδός Είναι μια προδοσία φριχτή κι αλλόκοτ’ η ζωή του. Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.  Η ζωή του... Μοιάζει σε στρατιώτες με στολές Μα δίχως όπλα, για έναν άγνωστο σκοπό ταγμένους. Τι κι αν τους έβρεις το πρωί ετοιμασμένους, Αυτούς, οπού το βράδυ θα τους δεις αβέβαιους, νικημένους; Πείτε μονάχα: η ζωή μου! Και βαστήχτε των δακρύων σας τις πηγές... Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.  Ωραία μου αγάπη, καλή μου αγάπη, οδύνη και πλάνη, Μαζί μου σ’έχω, μέσα μου, σαν πουλί πληγωμένο· Κι όλοι γύρω μάς βλέπουν μ’ένα βλέμμα χαμένο, Ξαναλέγοντας, πίσω μου, κάθε λόγο που είχα πλεγμένο Στα μεγάλα τα μάτια σου –κι έχει τώρα πεθάνει... Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.  Ο καιρός να μάθουμε να ζούμε έχει διαβεί... Κλαίνε στην ένωσή τους οι καρδιές μας κάθε βράδι, Για το σπαθί της δυστυχίας που της χαράς το υφάδι Κόβει, για τις λύπες που πληρώνουν ένα χάδι, Τα όσα δάκρυα για μια κιθάρας πνοή. Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.  Δεν υπάρχει αγάπη, σαν κισσός στον πόνο να μη στρέφεται, Δεν υπάρχει αγάπη που να μη σε πεθαίνει, Δεν υπάρχει αγάπη που να μη σε μαραίνει, Και της πατρίδας όχι πιότερο η αγάπη η βλογημένη Δεν υπάρχει αγάπη που απ’ το κλάμα να μη θρέφεται. Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.  Κι όμως, μ’ αγάπη εμείς οι δυο είμαστε δεμένοι!
 
Τίποτα δε χαρίστηκε στον άνθρωπο ποτέ. Μηδέ η δύναμή του,
Μηδέ αδυναμία, μηδέ καρδιά. Κι όταν νομίζει πως
Τα χέρι’ ανοίγει, ο ίσκιος του είναι σωστός σταυρός
Και μνέσκει μες στη χούφτα του της ευτυχίας του η σποδός
Είναι μια προδοσία φριχτή κι αλλόκοτ’ η ζωή του.
Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.

Η ζωή του... Μοιάζει σε στρατιώτες με στολές
Μα δίχως όπλα, για έναν άγνωστο σκοπό ταγμένους.
Τι κι αν τους έβρεις το πρωί ετοιμασμένους,
Αυτούς, οπού το βράδυ θα τους δεις αβέβαιους, νικημένους;
Πείτε μονάχα: η ζωή μου! Και βαστήχτε των δακρύων σας τις πηγές...
Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.

Ωραία μου αγάπη, καλή μου αγάπη, οδύνη και πλάνη,
Μαζί μου σ’έχω, μέσα μου, σαν πουλί πληγωμένο·
Κι όλοι γύρω μάς βλέπουν μ’ένα βλέμμα χαμένο,
Ξαναλέγοντας, πίσω μου, κάθε λόγο που είχα πλεγμένο
Στα μεγάλα τα μάτια σου –κι έχει τώρα πεθάνει...
Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.

Ο καιρός να μάθουμε να ζούμε έχει διαβεί...
Κλαίνε στην ένωσή τους οι καρδιές μας κάθε βράδι,
Για το σπαθί της δυστυχίας που της χαράς το υφάδι
Κόβει, για τις λύπες που πληρώνουν ένα χάδι,
Τα όσα δάκρυα για μια κιθάρας πνοή.
Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.

Δεν υπάρχει αγάπη, σαν κισσός στον πόνο να μη στρέφεται,
Δεν υπάρχει αγάπη που να μη σε πεθαίνει,
Δεν υπάρχει αγάπη που να μη σε μαραίνει,
Και της πατρίδας όχι πιότερο η αγάπη η βλογημένη
Δεν υπάρχει αγάπη που απ’ το κλάμα να μη θρέφεται.
Δεν υπάρχει αγάπη ευτυχισμένη.

Κι όμως, μ’ αγάπη εμείς οι δυο είμαστε δεμένοι!

Διαβάστε επίσης: Λουί Αραγκόν

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου