Στιχοποιήματα και κείμενα

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ (συνεργασία Γιώργου και Χρύσας Μάγιατζη)                     Από τι ύλη είναι φτιαγμένοι οι ποιητές ποτέ δεν έχω μάθει αν σε χορδές ευαίσθητες πάλλουν τα αισθήματα τους ή αν ματώνει η πένα τους όταν τρυπά η καρδιά τους και πότε η φαντασία τους   μια ουτοπία πλάθει. Από ποιο θεϊκό πηλό φτιάχνουνε τις εικόνες που δένουν με τις λέξεις τους και δίνουν άλλο σχήμα στη δύναμη του έρωτα που απλώνεται σα κύμα και στη σκληρή τη μοναξιά που κουβαλάει χειμώνες. Κι αν των χαμένων ποιητών ο κύκλος κρύβει   πόνο κι αν τα   κομμένα όνειρα φιμώνουν τα στιχάκια   που ξεψυχάνε σε φωλιές και σε φτωχά σοκάκια κι αν τελικά οι ποιητές είναι μια ιδέα μόνο. Από τι ύλη είναι φτιαγμένοι οι ποιητές κι   είναι συνέχεια βουρκωμένοι     πίσω απ' τους στίχους τους κρυμμένοι   και μας το παίζουν εραστές ; Α...

Portrait of the painter Wilhelm Marstrand, painted by Christen Købke in 1836. Nicolai Wilhelm Marstrand (24 December 1810 – 25 March 1873), painter and illustrator, was born in Copenhagen, Denmark, to Nicolai Jacob Marstrand, instrument maker and inventor, and Petra Othilia Smith. Marstrand is one of the most renowned artists belonging to the Golden Age of Danish Painting. Early development and academy training Marstrand studied at Copenhagen's Metropolitan School ( Metropolitanskolen ), but had little interest in books, and left around 16 years of age. Christoffer Wilhelm Eckersberg, painter and professor at the Royal Danish Academy of Art ( Det Kongelige Danske Kunstakademi ) in Copenhagen, was a close friend of Wilhelm's father, and it was to all appearance Eckersberg who recommended an artistic career for young Wilhelm. [1] Wilhelm had already shown artistic talent, tackling difficult subjects such as group scenes with many figures and complicated ...

Με το ασημένιο κουτί στο χέρι πήδηξε το Βασιλόπουλο στην άσπρη φοράδα, δώρο του εξαδέλφου Βασιλιά, και μαζί με τον Πολύκαρπο ανέβηκε στο παλάτι. Το τραπέζι ήταν στρωμένο. Μόνο εκείνους πια περίμεναν για να καθήσουν. Το Βασιλόπουλο έτρεξε στον πατέρα του, γονάτισε μπροστά του και του έδωσε το ασημένιο κουτί. - Πατέρα μου και Βασιλιά μου, είπε με συγκίνηση, σου πήρα το στέμμα σου μια μέρα που το έθνος ζητούσε απ' όλους μας θυσίες. Σήμερα το έθνος σηκώνει κεφάλι, έγινε δυνατό, και με τη δύναμη του επιβάλλει σεβασμό στους εχθρούς. Πάρε πίσω το στέμμα σου, Βασιλιά μου και πατέρα μου, το έθνος σου το χαρίζει. Ο Βασιλιάς σήκωσε το σκέπασμα, και, βλέποντας τη θαυμάσια κορώνα με τα πολύτιμα της πετράδια, έμεινε ακίνητος, με το στόμα ανοιχτό. - Τι είναι αυτό; Πού το βρήκες; ρώτησε στο τέλος. - Είναι το δώρο του εξαδέλφου Βασιλιά, που ζητά τη φιλία μας και θέλει τη συμμαχία μας, αποκρίθηκε το Βασιλόπουλο. Ο Βασιλιάς τότε σηκώθηκε, πήρε την κορώνα μέσα από το κουτί κα...