Βιργίλιος - Αινειάδα [απόσπασμα από το δεύτερο βιβλίο]
Η μονομαχία του Αινεία και του Τύρνου (XII), έργο του Λούκα Τζορντάνο, (17ος αι.), παρεκκλήσι Κορσίνι στο Κάρμινε, Φλωρεντία Ὅλοι σιωπῆσαν κ' ἔστεκαν μὲ προσοχὴ στὴν ὄψη. Κι' ἀπὸ τὸν θρόνο τὸν ψηλὸ τότ' ἄρχισε ὁ Αἰνείας: Θέλεις ἀνέκφραστο. ἄνασσα, ν' ἀνανεώσω πόνον - τῆς Τροίας πῶς τὸ δυνατὸ πολύκλαυστο βασίλειον ἐχάλασαν οἱ Δαναοί, τὰ βάσανα π' ἁτός μου [5] εἶδα κι' ἁτός μου ἔπαθα. - Ποιός τοῦτα ἐνῷ διηγᾶται ἢ Μυρμιδὼν ἢ Δόλοπας ἢ τ' ἄσπλαχν' Ὀδυσσέα στρατιώτης δὲν θὰ ἐδάκρυζεν; Ἡ νύκτα ὑγρὴ μὲ βία φεύγει ψήλαθε καὶ ὡς βυθοῦν τ' ἄστρα καλοῦν στὸν ὕπνο. Ἀλλ' ἀφοῦ τόσον ἔστερξες τὰ πάθη μου ν' ἀκούσῃς [10] καὶ σύντομα τὸν ὄλεθρο τὸν ὕστερο τῆς Τροίας, μ' ὅλον ποῦ ἐκείνη ἡ ἐνθύμηση ταῖς φρέναις μου τρομάζει, θ' ἀρχίσω. ….............Ἀπὸ τὸν πόλεμο κομμένοι κι' ἀπ' τὴ μοῖρα τῶν Δαναῶν οἱ ἄρχοι, ἀφοῦ χρόνοι πολλοὶ περάσαν, ἄλογο κτίζουν σἂν βουνὸ μὲ τέχνη καὶ βοήθεια [15] τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τα...