Στιχοποιήματα και κείμενα

 Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ το 1915  Προς τί αυτά τα δάκρυα στα μάτια σου, παιδί μου; Τι απαίσιο από μέρος τους πάντοτε να σε βρίζουν για το τίποτε! Μουντζούρωσες τα δάκτυλα σου και το πρόσωπο, γράφοντας, με μελάνη – γι’ αυτό σε λένε βρώμικο; Ω, τρισκατάρατοι! Θα τολμούσαν να πουν βρώμικη την πανσέληνο έτσι απλά γιατί κηλίδωσε το πρόσωπό της με μελάνη; Για κάθε ψύλλου πήδημα σε κατηγορούν, παιδί μου. Κάνουν αμάν για να σε ψέξουν για το τίποτε. Έσκισες, παίζοντας, τα ρούχα σου – γι’ αυτό σε λεν απεριποίητο; Ω, τρισκατάρατοι! Μα πώς θα ‘λέγαν το φθινοπωριάτικο πρωινό που χαμογελά μεσ’ από τα κουρελιασμένα σύννεφα; Μη δίνεις σημασία σ' ό,τι κι αν σου λεν, παιδί μου. Φτιάχνουν ένα μακρύ κατάλογο με τις αταξίες σου. Όλοι το ξέρουν που σ’ αρέσουν οι απολαύσεις – γι’ αυτό σε λένε άπληστο; Ω, τρισκατάρατοι! Τότε τι θα 'χαν να μας πουν κι εμάς που σ’ αγαπάμε; Διαβάστε επίσης: Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ   Πηγή: Ο Πολικός Γορίλας των Αθηνών

  Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ το 1915  Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ (Rabîndranâth Tagore, Μπενγκάλι γλώσσα: রবীন্দ্রনাথ ঠাকুর) (7 Μαΐου 1861 - 7 Αυγούστου 1941), ήταν Ινδός συνθέτης, συγγραφέας και φιλόσοφος, του οποίου το έργο είχε σημαντική επίδραση στη λογοτεχνία και τη μουσική της Βεγγάλης στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα και στον οποίο απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1913.     Βιογραφία Γεννήθηκε στην Καλκούτα, στη δυτική Βεγγάλη. Ήταν το δέκατο τέταρτο παιδί του Ντεμπεντρανάθ Ταγκόρ, ενός εκ των ιδρυτών του κινήματος Μπράχμο Σαμαζ (Brahmo Samaj), και εγγονός του Ντβαρκανάθ Ταγκόρ. Μεγάλωσε σε οικογένεια καλλιτεχνών και κοινωνικών και θρησκευτικών μεταρρυθμιστών που αντιτίθονταν στο σύστημα των καστών και προωθούσαν βελτιώσεις στη θέση της γυναίκας ινδής. Ο Ραμπιντρανάθ ήταν επίσης χορτοφάγος. Ο Ταγκόρ σπούδασε στην Καλκούτα και την Αγγλία. Είναι γνωστός τόσο ως ποιητής όσο και ως φιλόσοφος, αν και οι δύο αυτές τέχνες είναι συχνά συνεκτι...