Στιχοποιήματα και κείμενα

Ο Καρλ Μαρξ και η Τζένη Φον Βεστφάλεν   Ι Τζένη, γελώντας θα μπορούσες να ρωτήσεις, γιατί "Στην Τζένη"  απευθύνω τα τραγούδια μου, Όταν για σένα μόνον ο σφυγμός χτυπάει πιο γρήγορα, Όταν για σένα το τραγούδι μου ηχεί μ' απελπισία, Κι όταν εσύ μονάχα με εμπνέεις, Όταν σε κάθε λέξη βρίσκω τ' όνομά σου, Όταν χαρίζεις μελωδία σε κάθε ήχο, Κι όταν η κάθε ανάσα σου είναι θεϊκή, Γλυκά τ' ωραίο σου όνομα ηχεί Και ο ρυθμός του πάλι μου μιλάει Κι ο πλούσιός του ήχος είναι μουσική, Σαν τις δονήσεις των πνευμάτων στο σκοτάδι Και σαν την αρμονία κάποιας χρυσής χορδής, Μιας ύπαρξης υπέροχης και μαγικής. ΙΙ Βλέπεις! Θα γέμιζα χιλιάδες τόμους, Γράφοντας μονάχα τη λέξη Τζένη, Βιβλία που θα φανέρωναν έναν κόσμο σκέψης, Κατόρθωμα αιώνιας θελήσεως, Στίχοι που τρυφερά καταπραϋνουν κάθε πόθο, Κάθε λάμψη, κάθε αιθέρια αστραπή, Κάθε πόνο, κάθε θλίψη κι αγωνία, Αλλά και κάθε ουράνια ευτυχία, Κάθε ζωή και κάθε ανθρώπινη Σοφία. Μπορώ να τα διαβάσω στα αστέρια Κι η αναπνοή του ...

Καρλ Μαρξ   Ο Καρλ Χάινριχ Μαρξ ( Karl Heinrich Marx ) (Τριέρη 1818- Λονδίνο 1883) ήταν Γερμανός φιλόσοφος, κοινωνιολόγος, δημοσιογράφος, ιστορικός, πολιτικός οικονομολόγος και θεωρείται ως θεμελιωτής του κομμουνισμού. Ασχολήθηκε με πολλά ζητήματα ως φιλόσοφος και δημοσιογράφος. Είναι κατ' εξοχήν γνωστός για την ανάλυση της ιστορίας σε όρους ταξικής πάλης, η οποία συνοψίζεται στη θεωρία ότι τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών και των εργαζομένων είναι διαμετρικά αντίθετα μεταξύ τους. Τα πρώτα χρόνια Η οικογένεια του Μαρξ ήταν μια προοδευτική εβραϊκή οικογένεια από τo Τρίερ της Πρωσίας. Ο πατέρας του Χέρσελ καταγόταν από γενιά ραββίνων και ήταν δικηγόρος. Ο θείος του Σαμουήλ ήταν ραββίνος στο Τρίερ. Καθώς όμως στην Πρωσία του 19ου αιώνα οι ευκαιρίες για προκοπή για μια εβραϊκή οικογένεια ήταν μειωμένες, και επειδή ο πατέρας του Χέρσελ δεν ήταν ιδιαίτερα θρησκευόμενος, αποφάσισε να ενστερνιστεί τη λουθηρανική θρησκεία, που ήταν το θρήσκευμα τ...

 1.  Πάρε όλα, πάρε όλα τα τραγούδια μου Που απλώνει ταπεινά ο έρωτας στα πόδια σου, Όταν η πλούσια μελωδία της Λύρας μου, Αφήνει την ψυχή ελεύθερα να λάμπει. Ώ! Ας έβρισκε η ηχώ του τραγουδιού τη δύναμη Να ξεγελάει την αγωνία με τρυφερές ωδές, Με πάθος να γεμίζει τον χτύπο του σφυγμού Έτσι που τέλεια η καρδιά σου να χτυπάει, Τότε θα γίνω μάρτυρας από μακρυά Του πώς η Νίκη σε φωτίζει πάλι, Τότε θα πολεμήσω με άλλη δύναμη, Κι η μουσική μου στο ψηλότερο σημείο θ' αγγίξει, Ελεύθερος και μεταμορφωμένος Θα παίξω τις χορδές του τραγουδιού μου Και με γλυκό παράπονο θ' αφήσω Τη Λύρα μου να κλάψει. 2. Τελευταίο Σονέτο Για Τη Τζένη Απόμεινε ακόμη ένα πράγμα να σου πώ Για να σ' αποχαιρετήσω μικρό μου παιδί Τώρα που το τραγούδι μου τελειώνει, Είναι τα τελευταία κύματα των ασημένιων παλμών Και της φουσκοθαλασσιάς όπου χαρίζει τη Μουσική της, η ανάσα της Τζένης μου. Σα χελιδόνι πάνω από γκρεμό Πέφτει το σούρουπο στους καταρράκτες Και στ' απέραντα δάση, Οι ευκίνη...