ΩΡΕΣ
Τα χρόνια που
σου 'δωσα τα έκανες ώρες
κι οι ώρες μου
πέρασαν δίχως να φέξει
κοιτούσες
ανέκφραστη δίχως μια λέξη
κι οι ώρες μου
φάνηκαν πληγές ψυχοφθόρες.
Περίμενα άδικα ν'
ακούσω μια φράση
μα ο λόγος σου
έγινε βουνό στη σιωπή σου
με κοίταξες,
κλείστηκες ξανά στο κελί σου
στα μάτια σου
διάβασα πως μ' έχεις δικάσει.
Αδιάβαστα
όνειρα κρυμμένα στις ώρες
συντρίμμια ο
έρωτας σπασμένο καράβι
σκαλώνει η
ελπίδα μου στο μαύρο σκοτάδι
λεπίδες τα
μάτια σου γκρεμοί κι ανηφόρες.
Και όρθωσες
γύρω σου πανύψηλο τοίχο
τον ήλιο σου
έκρυψες τον έβαψες γκρίζο
κι απόμεινα
μόνος μου σκυφτός να γυρίζω
ν' ακούω τις
ώρες μου να σπάνε με ήχο..
Γ.
Μάγιατζης 23-12-2015
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου