Αλέξανδρος Β. - Τέλος διαδρομής
Ένα.
Ο σκύλος γαβγίζει.
Δύο.
Το θηρίο μουγκρίζει.
Τρία.
Ο τοίχος μαυρίζει.
Τέσσερα.
Η εποχή βρωμάει.
Πέντε.
Σε αδιέξοδο με πάει.
...Τέλος διαδρομής...
Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Μιράντα
Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια, όσο κι αν τα μάζευε. Όσο κι αν ζητούσε. Άδεια η αίθουσα. Η ζωή δίπλα του περνούσε. Ήταν ο χρόνος που τον πονούσε. Υπέκυπτε στις ορδές των λεπτών. Στο βάρος των βάρβαρων ωρών. Όσο κι αν άπλωνε τα χέρια ποτέ δε θα πετούσε. Στην ατυχία του τυχερός. Είχε τη Μιράντα κι αυτή τον αγαπούσε... Όσο κι αν άπλωνα τα χέρια όσο κι αν τα μάζευα άδεια παρέμενε η αίθουσα. Κι αυτή γελούσε, όσο δίπλα μου περνούσε. Από την ανθολογία Ταξίδια πολύτιμα του νου Εκδόσεις Όστρια Αλέξανδρος Βλαχιώτης
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου