Translate

Τρίτη, 27 Ιανουαρίου 2015

Νίκη Ταγκάλου - Βαρύ φορτίο


Μαζεύω θανάτους μέσα μου.
Κάθε βράδυ κοιμάμαι και με έναν.
Του χαρίζομαι μέχρι να με καταπιεί.
Στο τέλος με συνθλίβει αυτός ο έρωτας που τελειωμό δεν έχει.
Δεν έχω κανέναν δίπλα μου πια, όλοι μαυροφορεμένοι,
δίχως πρόσωπο, δίχως ψυχή.
Κουβαλώ ένα φορτίο στην πλάτη, με ματώνει το βάρος του,
δεν με αφήνει να ξεχνώ ποτέ τίποτα.
Παρακαλώ για αμνησία και σε κάθε ευχή παίρνω μια μαχαιριά ακόμα.
Κι όσο αναζητώ έρωτες το μόνο που καταφέρνω είναι να ανακαλύπτω ρυτίδες.
Τις μετρώ πάνω μου μια-μια, μια για κάθε δάκρυ, μια για κάθε γέλιο.
Ξοδεύω κάθε σπιθαμή πάνω μου όμως δεν το μετανιώνω,
μου χαρίζω όνειρα και ελπίδες που κρατούν για λίγες μέρες.
Μετά, γυρνάω το κεφάλι μου πάλι πίσω, εκεί που το βρήκες εσύ
ανέκφραστο και αποφάσισες να το πλάσεις με τα χέρια σου.
Κι αν σου στέλνω την λύπη μου, δεν το κάνω επίτηδες...
Είναι που η έρημη η καρδιά μου ξύπνησε για λίγο
και άντε τώρα να την κοιμίσω πάλι.
Τι τραγούδι να της πω...
Ξέμεινα από στίχους...
Κι αυτό το φορτίο είναι τόσο βαρύ που μου κρατά με δύναμη τα πόδια
καρφωμένα πάνω στο έδαφος, ενώ εγώ.. έχω μάθει να πετώ...


Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου