Αλέξανδρος Μπάρας - Τα εσπέρια

Βράδυ.
Ελαιώδη τα νερά του προλιμένος,
βαριά, σαν υδραργυρικά, με κάτι
κυανά σαξωνικά, με κάτι ιώδεις
 αποχρώσεις, κάτι θαμπούς
 μεταλλισμούς κι αποχαυνώσεις ρόδινες…

Ναι, κάτι τέτοιες
 ευδαιμονικές βραδιές,
ανώδυνες,
περιπλανώμενες βραδιές
 μέσα στα θέρη,
διστακτικές να σβήσουν,
διστακτικές να καταλύσουν
 την ονειροκρατία προς δυσμάς
 μετά το πέσιμο του ήλιου,
— ενώ μια θεία μεσοβασιλεία
 χωρίζει πια το φως που μας δυνάστευε
 απ’ την ερχόμενη του σκότους μοναρχία
 ναι, κάτι τέτοιες βραδιές,

στα ελαιώδη νερά του προλιμένος,
μετακινείται κύκνεια
 ένα μεγάλο πλοίο,
μετακινείται παίρνοντας
 κατεύθυνση προς τ’ ανοιχτά,
μ’ εκείνο το περιφρονητικό του μεγαλείο
 των μακρινών αναχωρήσεων…

— Κι ίσως δεν είναι πλοίο,
ίσως είναι το παν που φεύγει,
όλα που φεύγουν — Όλα.

Διαβάστε επίσης: Αλέξανδρος Μπάρας
Πηγή: ΠΟΙΗΜΑΤΑ