Translate

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2016

Ζορζ Ρόντενμπαχ - Αηδία

Δεκάδες γλάροι πετούν πάνω από μία προβλήτα με φάρο.

Ο ηρωισμός∙ η πίστη∙ η περηφάνια: είν’ όλα κι όλα
 Τα μέταλλα τα πλούσια, που στην ψυχή μου εντός
 Κοιμούνταν – και που εγώ δεν έλειωσα σε άλικη φωτιά
 Ώστ’ από φως χρυσό οπλικά τον ήλιο να συντρίψουν
 Χαμένα πια τα όνειρα που στοίχειωναν τη μνήμη:
Οι γάμοι∙ οι κουνιστές οι κούνιες∙ τα παιδιά∙
Κι ανθρώποι που πομπεύουν, στη θριαμβική νυχτιά
 Τους ποιητές που, σκεφτικοί, στη δόξα τους πηγαίνουν
 Για στους ωραίους στίχους σφάλισε τα μάτια του ο λαός, σαν
 Τους τυφλούς μπρος στα μακάρια άστρα τα δικά τους∙

να βλέπουν Μόνο τους αγύρτες τους κοινούς, των πόλεων αφεντάδες, που τις
 Σημαίες μας φτιάνουν γδύνοντας τους γελωτοποιούς
 Μα τη μωρία να σκάει αφήστε τη, σαν τον αφρό στον όχτο
 Κι ας είν’ η ώρα δύσκολη,

όπου οι καρδιές κι οι νόες την πράξη
 Του ονείρου δεν κατέχουν πια, την πράξη ούτε της καταφρόνιας,
Και ξεμακραίνουν ενώ τίποτα ξωπίσω τους δε μένει
 Αυτοί ’ν’ οι γλάροι: όνειρο της θάλασσας λευκό,
Που από των αφρών την προσβολή φεύγουνε πέρα,
Αλλά, πάνω στην πτήση τους, σκορπάν τους τα φτερά
 Που σα συχώρια το πικρό νερό τα περιμένει


 Μετάφραση: Αγγελική Κορρέ

Διαβάστε επίσης: Georges Rodenbach
Πηγή: Philomythus Myrkwald

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου