Αναρτήσεις

Άτιτλο - Ανδριανός Μελάς

Εικόνα
Λίγο ακόμα κι οι μαύρες σκέψεις θε να πετάξουν μακριά. Κοπάδια αλήτες, σαν πουλιά σε στοργικούς αιθέρες. Ας μη γυρίσουν. Μην το θελήσουν. Ανδριανός Μελάς

Αλέξανδρος Β. - Χαμένα δάκρυα

Εικόνα
Ένα δάκρυ χάνεται στου ήλιου την πνοή. Η πάχνη μου χαλάει τη στιγμή. Τέσσερα λεπτά απόλυτης σιγής και φτάνω εκεί που πάντα σε ζητούσα. Μα εσύ ανοίγεις τα μάτια και φεύγεις. Ακουμπώ σ’ ένα απ’ τα εφτά χρώματα της ίριδας και παρακαλάω μαζί σου να με πάρεις. Γίνομαι πολύχρωμος και σ΄ακολουθώ σε μια πορεία μυστική. Μα ξαφνικά μ’ αφήνεις να μαζεύω στάχτη απ’ τα δικά σου σ’ αγαπώ. Αλέξανδρος Β.  

Αλέξανδρος Β. - Ότι απόμεινε...

Εικόνα
    Στης ψυχής σου το δωμάτιο, θέλω να χωρέσω στης καρδιάς σου το απάγκιο, θέλω να χορέψω. Κράτα με, να γυρίζω στους λυγμούς σου, νιώσε με σα να μουν η τελευταία σου πνοή. Σώσε με, στης αγκαλιάς σου τη θαλπωρή. Πάρε με, σα να ΄μουν της λογικής σου η αρπαγή. Σε καίω με φιλιά. Σε ρίχνω, στης καρδιάς μου τη φωτιά. Ξέρεις, στο μυαλό μου μια μόνο φράση μου έχει απομείνει…  Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Μόνο για μια φορά

Εικόνα
Θέλω να νιώσω το εγγύτερο του έρωτα, να λιώσω στη στάχτη της σιωπής. Να πεθάνω, σε δυο ανέραστα δωμάτια, του πρέπει και του μη. Σαλπίζω τις όμορφες σου χάρες. Χαρίζω τις πιο ωραίες μου στιγμές, σε κομμάτια του πρέπει και του μη. Mε ζαλίζεις, με τα όμορφα σου λόγια, Mε γκρεμίζεις, στα πρόστυχα σου δρομολόγια. Δωσ’ μου τις μικρές σου χαρές. Και πες, πως ήμουν του μυαλού σου οι ενοχές. Ποτέ σου, δε μου πες αν με θες. Αγάπησε με, μόνο για μια φορά.  Αλέξανδρος Β.  

Αλέξανδρος Β. - Πορεία

Εικόνα
Σηκώνομαι στα ουράνια και κατευθύνομαι στ’ουρανού τα βάθη. Πηγή γεμάτη λάθη. Μάτια ορθάνοιχτα, με κοιτούν, φαντάζουν ολογράμματα. Δεσμίδες φωτός, περιπλέκουν κι εμένα σε μια κατάσταση ανήλεου πυρός. Η ψυχή μου στάθηκε συρμός, κι εμπρός μου ανοίγονται χιλιάδες δρόμοι. Στον πρώτο στέκεται η μοίρα, στο δεύτερο είδα της ψυχής μου την πλημμύρα. Αφήνω το είναι μου την πορεία του να βρει.  Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Ανοιξιάτικο

Εικόνα
Γλυκό πρωινό πόσο μου αρέσεις. Κι όταν ο ήλιος ξεμυτά, πίσω απ’ τις κορφές των βουνών, ψάχνω να σε βρώ. Δυο ματιές μου κι άλλη μια, δεν είναι ικανές για να σε δω. Σιώπησα το χάραμα, για ν’ ακούσω τον ήχο της αυγής. Κι όλα ενώνονται, στην πιο γλυκιά αρμονία της ψυχής. Θέλω να τραγουδήσω εκεί που είναι ο ήλιος. Μαζί σου να είμαι, εχθρός ή φίλος. Να μου ζεσταίνεις την καρδιά, με δυο γλυκά σου λόγια. Να αφουγκράζομαι τη διαδρομή σου, μέσα απ’ της άνοιξης τα δρομολόγια. Με βρίσκουν τα λουλούδια κι η πρωινή δροσιά, επάνω τους να κοιμάμαι. Δυο παπαρούνες με φιλούν, σα να ήμουν εραστής τους. Κι η πιο κοντινή φωλιά, εμένα περιμένει. Ξυπνώντας είδα την αυγή, από χθες πιο ασπρισμένη. Νιώθω στ’ αυτιά μου, τον ήχο της νιότης και της φύσης. Κελαηδάω κι εγώ μαζί με όλα τα πτηνά. Με φυσάς, με της καρδιάς σου το τζουρά. Κοιτάζοντας το δάσος που βρίσκεται απέναντί μου, κατάλαβα πως δεν είσαι εκεί. Μια φιγούρα που χορεύει, στα φυλλώματα των δέντρων μου φτιάχνει τη στιγμή. Πετ...

Αλέξανδρος Β. - Έπλασα...

Εικόνα
Έπλασα μια ζωγραφιά, με πονηρή ματιά και λάγνα φιλιά. Έπλασα μια ζωγραφιά, το χέρι της μου έδωσε και χόρεψα μαζί της. Για αγάπη, της μιλούσα κι όλη νύχτα τη φιλούσα. Έπλασα μια ζωγραφιά, η βροχή την πήρε μακριά.  Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Δεν αρμόζει

Εικόνα
Aρνήθηκες να παραδoθείς, τον ήλιο θέλησες να δείς. Με πόδια δανεικά μη τρέχεις. Χαμογέλα μου λοξά, σε πόδια δανεικά πιο εύκολα θα πέσεις. Ότι σου αρέσει μην το αφήνεις, τα όνειρα δύσκολα τα πνίγεις. Τα ίδια γίνονται καπνός, τα ίδια κι άσπρος πάτος. Τη καρδιά σου άνοιξε ο ήλιος για να μπει, όπου νιώσεις σκίρτημα, πάτα το κουμπί. Ευτυχισμένος Δον Κιχώτης, στ' ανέμου να χορεύεις τη πνοή. Κάνε το πολλές φορές, φάε τα μούτρα σου άλλες τόσες, μόνο οι ανόητοι μετρούν πόσες. Ποτέ μην το ξεχνάς. Όλοι θα λένε, χίμαιρες πως κυνηγάς, σου θυμίζουν πως την πάτησες χθες. Διδάξου απ' τα λάθη, όπλισε και ξαναβγές. Η κλάψα δεν αρμόζει στους νικητές.  Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Η πόλη μου

Εικόνα
Άναρχη πόλη, αγκαλιά από μπετό, τις νύχτες με καις μ' απωθημένα και ποτό. Άναρχη πόλη, σίδερα παντού, χώρισα τη καρδιά από το νου. Με σθένος οπλίστηκα ψυχής, ονειροπόλος έμεινα, κι αιώνιος ταξιδευτής. Αλέξανδρος Β.

Αλέξανδρος Β. - Δε με ρώτησες...

Εικόνα
Δε με ρώτησες αν μου άρεσε μέχρι εδώ να έρθω, αν γοητεύτηκα όταν σε είδα ή αν ήθελα να σε ξαναδώ. Δε με ρώτησες αν μ' ενδιέφεραν όσα μου έλεγες ή αν ήθελα να ξέρω. Δε με ρώτησες της ζωής ιππότη αν ήθελα να με χρίσεις ήρωα να με βαφτίσεις. Όνομα να έχω δανεικό, στη ζωή σου να είμαι φυλαχτό. Δεν ήξερες να ρωτάς, έμαθες μόνο να ζητάς, δε με κοιτάς μα το χέρι απλωμένο κρατάς. Ήθελα όλα αυτά κάποτε να σου τα πω. Πρίν προλάβω να μιλήσω, τα λόγια σου θυμήθηκα, κατάπια το λυγμό.  «Μεγάλη η χάρη σου, της ζωής μου είσαι φυλαχτό, ποτέ να μην ξεχάσεις, όνομα έχεις μεγάλο, από εμένα δανεικό».  Αλέξανδρος Β.