Γλυκό πρωινό πόσο μου αρέσεις. Κι όταν ο ήλιος ξεμυτά, πίσω απ’ τις κορφές των βουνών, ψάχνω να σε βρώ. Δυο ματιές μου κι άλλη μια, δεν είναι ικανές για να σε δω. Σιώπησα το χάραμα, για ν’ ακούσω τον ήχο της αυγής. Κι όλα ενώνονται, στην πιο γλυκιά αρμονία της ψυχής. Θέλω να τραγουδήσω εκεί που είναι ο ήλιος. Μαζί σου να είμαι, εχθρός ή φίλος. Να μου ζεσταίνεις την καρδιά, με δυο γλυκά σου λόγια. Να αφουγκράζομαι τη διαδρομή σου, μέσα απ’ της άνοιξης τα δρομολόγια. Με βρίσκουν τα λουλούδια κι η πρωινή δροσιά, επάνω τους να κοιμάμαι. Δυο παπαρούνες με φιλούν, σα να ήμουν εραστής τους. Κι η πιο κοντινή φωλιά, εμένα περιμένει. Ξυπνώντας είδα την αυγή, από χθες πιο ασπρισμένη. Νιώθω στ’ αυτιά μου, τον ήχο της νιότης και της φύσης. Κελαηδάω κι εγώ μαζί με όλα τα πτηνά. Με φυσάς, με της καρδιάς σου το τζουρά. Κοιτάζοντας το δάσος που βρίσκεται απέναντί μου, κατάλαβα πως δεν είσαι εκεί. Μια φιγούρα που χορεύει, στα φυλλώματα των δέντρων μου φτιάχνει τη στιγμή. Πετ...