Στιχοποιήματα και κείμενα

Λίγα λόγια για το βιβλίο: Το βιβλίο «Στην Μνήμη», γράφτηκε και ολοκληρώθηκε το 2016. Είναι μία ποιητική συλλογή η οποία έχει επιρροές από την ροκ μουσική και την γενιά των beatniks . Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «24 γράμματα» και περιλαμβάνει 28 ποιήματα. Δείγμα γραφής: Πάρτι Κεριά φωτίζουνε το δωμάτιο αυτό που οι ποιητές ονομάζουνε αύριο. Δυνατά ακούγεται η μουσική, όσο το πιάνο και τα βιολιά ζευγαρώνουν στην ψυχή. Φωνές και τραγούδια, κρασί και λουλούδια ψέγουν το Είναι μας και μαλώνουν την Πούλια. Ως το πρωί, μέχρι ο ήλιος να φέξει αυτό το πάρτι πρέπει να αντέξει. Να ξεφύγουμε απ΄ το σώμα μας, να καούμε στο χρώμα μας. Το γκρίζο να γίνει μαβί, να αλλάξουμε μορφή που περιφέρουμε σαν το σκουλήκι που μεταμορφώνεται σε μεταξοσκώληκα. Πιείτε, χορέψτε η χαρά είναι σύντομη, μονάχα αγαπήστε ξημερώνει η ντροπή. Νέοι Νέοι που οι μέρες τους περνάνε αδιάφορα και οι νύχτες σκαρφαλώνουν στα παράθυρα των αδιεξόδων τους. ...

Δελτίο τύπου Η ποιητική συλλογή Σε κλειστά βιβλία του Ντέμη Κωνσταντινίδη, που κυκλοφορεί από τα 24 γράμματα, περιλαμβάνει τόσο πρώιμα -σχεδόν εφηβικά- όσο και κατοπινά ποιήματα, κάποια μάλιστα πολύ πρόσφατα, που συγκεντρώθηκαν τα προηγούμενα χρόνια από διάσπαρτα χειρόγραφα και δημοσιεύσεις. Με αυτήν την έννοια, αποτυπώνει μία πορεία αγωνιώδη και κοπιαστική, όχι όμως χωρίς τις απολαβές της συμφιλίωσης με την εσωτερική φωνή. Όσο κανείς προσέχει (κι όσο αντέχει), θ’ ανακαλύπτει στις σελίδες της, συν τω χρόνω, τον ενοποιητικό παράγοντα του τυχαίου. Προτείνεται, λοιπόν, η μη γραμμική ανάγνωσή της. Δείγμα γραφής: Kείνες τις μέρες Είχε βρει αυτός τρόπο και τα βόλευε: χρόνια ψάλτης στους Άγιους Πάντες, ασφαλιστής το επάγγελμα― είτε αργίες είτε καθημερινές, το ίδιο πελατολόγιο να τρομοκρατεί και να καθησυχάζει. Μουσικοδιδάσκαλο πια, οικογενειάρχη, διορισμένο στη Μ. Εκπαίδευση ―ποτέ δεν έδωσ’ αφορμή, λόγο κακό δεν είπε για κανένα, κρεμασμένο τον...

Ἡ σοβαρὴ καὶ χλωμιασμένη σου θωριά, ποὺ ἀρμενίζει στ᾿ ἀψηλά, Σελήνη, δὲν ῾ξεύρεις τί ἀδελφικὴ παρηγοριά, τί παιδιακοὺς συλλογισμοὺς μὲ δίνει! Κανένα φίλον ἀπὸ σένα πιὸ παλιό, καὶ πιὸ πιστό, δὲν ἔχω νὰ ὀνομάσω. Σ᾿ ἐγνώρισα πρὶν πρωτοέμβω στὸ σχολειό, κι ἂν ῾μβω στὸν τάφο, δὲν θὰ σὲ ξεχάσω. Θυμᾶσ᾿ ἀκόμα τὸ μικρὸ παιδί, ἐμέ, μὲ τὸν μεγάλο πόθο στὴν καρδιά μου; Μὲ τὴν λαχτάρα, νὰ μοῦ ἤρχεσαι χαμαί, νὰ σ᾿ ἔχω σὰν παιχνίδι στὴν ποδιά μου; Θυμᾶσαι πῶς, ἐσὺ στὰ ὕψη, ἐγὼ στὴ γῆ, ἐτρέχαμε μαζί, ποιὸς νὰ περάσει; Σὺ ἔχεις μείνει πάντα νέα καὶ γοργή, καὶ μόν᾿ ἐγώ, ἐγὼ ἔχω γεράσει! Θυμᾶσαι τὴν Βιζώ μας, τ᾿ ὄμορφο χωριό; Τὸ σπίτι μας, τ᾿ ὡραῖο περιβόλι; Καὶ μέσα στ᾿ ἄνθη του, θυμᾶσαι τὸ Μαριώ, π᾿ ἀγάπησα μὲ τὴν καρδία μ᾿ ὅλη; Αὐτὴ τὰ φταίει, ἂν ἀπ᾿ ἐκεῖνο τὸν καιρὸ ἀμέλησα τὰ κάλλη σου, Σελήνη! Γιατ᾿ ἀπαιτοῦσε καὶ καλὰ νὰ μὴ θωρῶ, παρὰ τὲς ὀμορφιές, ποὺ εἶχ᾿ ἐκείνη. Αὐτὴ τὰ φταίει, ἂν τώρα πλέον δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀνοίξει σὰν καὶ πρῶτα ἡ...

Φωτογραφία: Flying a kite by deskridge Ὁ ἄνεμος ρέει μέσα στὴν καρδιά μας Σὰν οὐρανὸς ποὺ ἔχασε τὸ δρόμο Δέντρα προσπαθοῦν νὰ τοῦ δέσουν τὰ χέρια Ἀλλὰ μάταια κοπιάζουν Ὁ ἄνεμος ἀναπνέει μέσα στὴν καρδιά μας Σὰν στρατὸς ποὺ ὁρμάει στὸν ἀγῶνα Τὸν καλωσορίζει ἡ ἄνοιξη στὴν κοιλάδα Τὸν χαιρετᾶνε τ᾿ ἀρώματα τῆς γῆς Ἡ ἄνοιξη εἶναι μία παρθένα ποὺ δὲν τὴν ξέραμε Καὶ ὅλους μᾶς φίλησε μὲ θάρρος προτοῦ τὸ ζητήσουμε Τώρα ἀγκαλιάζει τὸν ἄνεμο καὶ κάνει σὰν τρελὴ Κι ἀναγκάζει κι ἐμᾶς νὰ τὸν ἀγαπήσουμε Διαβάστε επίσης:  Γιώργος Σαραντάρης Πηγή

Εναλλακτικό εξώφυλλο της ταινίας (limited poster) Λίγα λόγια για την υπόθεση: Οι άνθρωποι υποφέρουν από τη περιβαλλοντική μόλυνση με αποτέλεσμα να χρειάζονται μάσκες οξυγόνου για ν' αναπνεύσουν. Η λύση βρίσκεται ίσως σε ένα θαλάσσιο πλάσμα ονόματι Αδάμ. Η συνέχεια στην οθόνη... Η ταινία είναι κατάλληλη για ηλικίες άνω των 15 ετών Πηγές: Η ταινία , Η επίσημη ιστοσελίδα της ταινίας

—Μπά! Καὶ ἡ μοῖρα μας ἔγινε πεζή. Ἄν θέλετε, πεθαίνουμε μαζί; —Σπανία ἡ πρόταση, ὡρισμένως. —Ὡραῖο τὸ σπάνιο. Λοιπὸν ἐμπρός. Ὁ τόπος θαυμάσιος καὶ ὁ καιρός. —Χί! χί! χί! Ἀπογοητευμένος! —Ἴσως. Ἀλλὰ προπάντων ἐραστὴς ἄψογος. Ἀνέκαθεν ἰδεαλιστής. Νὰ πεθάνουμε τώρα ἐλᾶτε. —Περσότερο εἰρωνεύεστε, θαρρῶ, παρὰ ὅσο κάνετε τὸν τρυφερό. Πάψετε, κύριε, ἂν ἀγαπᾶτε. Ἔτσι τὸ βράδυ κεῖνο ἀπάνω στὴ χλόη, καὶ στἄνθη ἀπάνω καθιστοὶ, δυὸ περίεργοι ἐρωτευμένοι ἀναβάλανε τέτιο ζηλευτὸ θάνατο, κι ἀπομείνανε γιαυτὸ —χί! χί! χί!—καταγοητευμένοι. Μετάφραση:  Κώστας Καρυωτάκης Διαβάστε επίσης:  Πολ Βερλαίν Πηγή

Τίτλος: hug me til the end of dock Ημέρες που φεύγουν γοργά, πριν τις κοιτάξω τρέχουν σε σοκάκια διπλανά. Δεν αγάπησα τη βουή σου πόλη μου, παρά μόνο εσένα. Τις κλεφτές ματιές που ανταλλάξαμε σε μια βιτρίνα το λιμάνι σου με τα ζευγαράκια Την αποβάθρα σου ερωτεύτηκα, εκεί που κάποτε τη φίλησα. Τι τα θέλεις πόλη μου, φεύγουν οι μέρες σου γοργά. Πριν τις κοιτάξω, έχουν τρέξει σε σοκάκια διπλανά... Αλέξανδρος Β. (κείμενο και φωτογραφία)

The Jockstrap Raiders είναι μία ταινία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων που εκτυλίσσεται στο  Leeds του Ηνωμένου Βασιλείου στη διάρκεια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου όπου μία ομάδα έχει θεωρηθεί ότι δεν πληροί τα κριτήρια για να συμμετάσχει στον πόλεμο εξαιτίας των αδυναμιών των μελών της. Απειλούμενη (η ομάδα μας) από τους Γερμανούς εισβολείς πρέπει να ενωθεί και να ξεπεράσει τις αδυναμίες της για να σώσει τη Βρετανία και τον κόσμο. Η ταινία είναι κατάλληλη για ηλικίες άνω των 12 ετών Πηγή

Πυροβόλησε τον ορίζοντα, κοίταξε το άνοιγμα. Η ζωή φοβισμένη τρέχει να κρυφτεί. Ψίχουλα ρινίσματα,  της παλαιάς δόξας χαϊδεύει αποκαΐδια. Στο κατάρτι ένας ακόμη Οδυσσέας. Ψάχνει την Ιθάκη του, αλώθηκε η Τροία. Κάηκε το δάσος,  αυτομόλησε ένας ακόμη μάγος. Κάτσε τώρα μαζί μου στην ίδια πλευρά του καθρέφτη. Όσα βλέπουμε ψέμα και οφθαλμαπάτη. Οι διδαχές μας μεγάλες ή μικρές, έμειναν στο άστυ. Ανύπαρκτες και τιποτένιες. Τι αλήθεια μένει μετά από τόσους πειρασμούς; σε αγάλματα ηδονικά, με στήθια πέτρινα και στητά; να μπορούσα στο χθες μου για λίγο να ξαπλώσω, το αύριο, ολοκαίνουριος ν' ανταμώσω.  Ποιο νερό θα σβήσει τούτη τη φωτιά; Κι εγώ που νόμιζα, κι εσύ που ήξερες. Ποια η κρυφή μου επιθυμία και ποια η δική σου; Πυροβόλησε τον ορίζοντα... Ανέβα στη σκάλα, πες μου απ' το άνοιγμα τι βλέπεις. Τρέχει ακόμη η ζωή, τρομαγμένη να κρυφτεί; Το ποίημα ανήκει στην ποιητική ανθολογία  Ταξίδια πολύτιμα του νου  από τι...

Η πορεία μου η πορεία σου η πορεία του. Μοναχικές. Ίσως κάποτε, κάπου βρεθούμε. Ανώφελο. Θα λέει ο καθένας τα δικά του. Το ποίημα ανήκει στην ποιητική ανθολογία Ταξίδια πολύτιμα του νου από τις εκδόσεις Όστρια Αλέξανδρος Βλαχιώτης