ΑΠΟΨΕ..
Κράτησα γη και ουρανό στις πλάτες μου για
σένα
να μη σου πέσουνε βαριά τα χρόνια της αγάπης
δεν δίστασα και σήκωσα όλα τα απελπισμένα
τα βάσανα που η αυγή τα έκανε δικά της..
Στις καλαμιές σταμάτησα λίγο να ξαποστάσω
το κουρασμένο βλέμμα μου να πιάσει τη σκιά
σου
του φεγγαριού που κουβαλάς τη γλύκα
να προφθάσω
να πάρω από
τα μάτια σου πριν γύρεις τη ματιά σου..
Κομμάτια της
αγάπης μας στον ουρανό διπλώνουν
κομμάτια που
τα γύρευα στου λιμανιού την άκρη
τον πόνο
αγκυροβόλησα στα μάτια που βουρκώνουν
κι έριξα μες
στη θάλασσα το τελευταίο δάκρυ..
Απόψε που ψυχορραγεί στη λίμνη η ανεμώνη
απόψε που το δειλινό τέλος κι αρχή δεν έχει
απόψε χάνει ο έρωτας κι η αγάπη μένει μόνη
απόψε μες στα μάτια μας μια καταιγίδα τρέχει…
Γ.
Μάγιατζης 21-6-2014
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου