Μαρίζα Τσαμιδα - Δίλημμα



Δυο σκέψεις με στοιχειώνουν
ετούτο τον καιρό...
Όσο κι αν καταδύομαι
πάλι ψηλά πετώ...
Τη μία βάφτισα φωτιά
τον άνθρωπο που φέγγει
μα και αυτόν που καίει.
Την άλλη είπα θάλασσα
απέραντη, βαθιά
τον άνθρωπο αγκαλιάζει
μα αν αυτή θωρήσει
μπορεί και να τον πνίξει!
Η θάλασσα και η φωτιά
στο ίδιο σώμα δε χωράνε
και μένω με τα χέρια ανοιχτά
απλά να τις κοιτάζω...
Μα όταν θα γίνει η ζυγαριά
βαριά ώσπου να σπάσει,
όταν η μοίρα σφραγιστεί
και πρέπει να διαλέξω
ελπίζω να'μαι έτοιμη
εκεί που θα κοιτάξω
αν θα'ναι δύση ή ανατολή
το τέλος να με πάρει...


ΜΑΡΙΖΑ

Σχόλια

Διαβάστηκε περισσότερο τον τελευταίο μήνα

Μάριο Μπενεδέτι - Τὸ ἄλ­λο Ἐ­γὼ

Γκυστάβ Κουρμπέ

Κική Δημουλά - Γράμμα

Τέλλος Άγρας - Τῆς ζωῆς τὰ ρόδα

Νίκος Καμπάς - Η λίμνη

Χόρχε Μπουκάι - Ο κισσός και η βελανιδιά

Γεώργιος Δροσίνης - Ὁ βιολιστής

Αλέξανδρος Βλαχιώτης - Όραμα - Ένωση

ΣΟΦΙΑ ΣΚΟΥΛΙΚΑ - ΒΕΛΛΟΥ - Θα γίνω Ρίτσος και βάλε

Χουάν Ραμόν Χιμένεθ